والتر ویلت، استاد دانشگاه هاروارد و از پراستنادترین پژوهشگران حوزه تغذیه، رژیمی مبتنی بر غلات کامل، میوه، سبزیجات، مغزها و روغن زیتون را دنبال می‌کند؛ الگویی که بر کیفیت چربی‌ها و کربوهیدرات‌ها، به‌جای حذف کامل آن‌ها، تأکید دارد.
به گزارش سیناپرس، والتر ویلت، استاد دانشگاه هاروارد که دهه‌ها از عمر حرفه‌ای خود را صرف پژوهش درباره ارتباط تغذیه و سلامت کرده است، در برنامه غذایی روزانه خود بر مصرف بیشتر غذاهای گیاهی، انتخاب منابع سالم چربی و محدودکردن گوشت قرمز تأکید دارد.
ویلت ۸۱ساله که هزاران مقاله پژوهشی منتشر کرده و به‌عنوان یکی از پراستنادترین متخصصان تغذیه جهان شناخته می‌شود، از جمله پژوهشگرانی است که در تغییر دیدگاه علمی درباره چربی‌های غذایی نقش داشته‌اند. برخلاف توصیه‌های رایج در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی که بر کاهش مصرف چربی و افزایش کربوهیدرات‌ها تأکید می‌کردند، رویکردهای جدیدتر بر کیفیت این مواد مغذی تمرکز دارند.
در بشقاب روزانه ویلت چه می‌گذرد؟
بر اساس گزارشی که روزنامه واشنگتن‌پست منتشر کرده است، صبحانه ویلت معمولاً شامل جو دوسر، ماست یونانی، مغزها و بلوبری است. او همچنین مقدار کمی آب پرتقال مصرف می‌کند؛ انتخابی که به گفته وی، برخی مطالعات آن را با نرخ پایین‌تر افت شناختی مرتبط دانسته‌اند.
ناهار او اغلب یک سالاد بزرگ همراه با نخود و توفو است. در روزهایی که فرصت کمتری دارد، ساندویچ کره بادام‌زمینی با نان تهیه‌شده از غلات کامل را انتخاب می‌کند. در وعده شام نیز ماهی یا مرغ، معمولاً در کنار غلات کامل و سبزیجات، جایگاه اصلی را دارد.
این متخصص تغذیه روزانه یک وعده لبنیات مصرف می‌کند و پروتئین حیوانی را نیز در برنامه خود حفظ کرده است؛ با این تفاوت که گوشت قرمز را به حداکثر یک بار در هفته محدود می‌کند. مصرف سیب و هویج به‌عنوان میان‌وعده و دوچرخه‌سواری برای رفت‌وآمد به محل کار نیز بخشی از عادت‌های روزانه اوست.
چرا کیفیت مواد غذایی اهمیت دارد؟
رویکرد غذایی ویلت بر این اصل استوار است که سلامت تغذیه‌ای تنها به مقدار چربی یا کربوهیدرات دریافتی وابسته نیست، بلکه نوع و کیفیت منابع غذایی نیز اهمیت دارد. در این الگو، غلات کامل، میوه‌ها، سبزیجات، مغزها و روغن زیتون سهم بیشتری دارند و مصرف گوشت قرمز محدودتر است.
ویلت توصیه می‌کند افراد الگویی عمدتاً گیاهی را در پیش بگیرند، اما شیوه‌ای را انتخاب کنند که با سلیقه و سبک زندگی آن‌ها سازگار باشد و بتوانند در بلندمدت به آن پایبند بمانند.
با این حال، برنامه غذایی شخصی یک پژوهشگر را نباید نسخه‌ای یکسان برای همه افراد دانست. نیازهای تغذیه‌ای با توجه به سن، وضعیت سلامت، میزان فعالیت بدنی و شرایط فردی متفاوت است و انتخاب رژیم مناسب باید بر اساس این عوامل انجام شود.
گزارش:ندا اظهری
