قدرتنمایی پوتین در جام جهانی ۲۰۱۸؛ عبور نورانی راکت سایوز از آسمان محل برگزاری رقابت ها [تماشا کنید]

به تازگی زنی روس از پرواز هواپیما‌یی مرموز در آسمان ویدیو‌یی گرفته است. در این ویدیو نوری عجیب آسمان شمال روسیه را روشن کرده است.

ساکنین این کشور که هم اکنون میزبان یکی از پرطرفدارترین مسابقات یعنی جام جهانی است، با مشاهده‌ی این هواپیما تصور کرده‌اند که با یک سفینه فضایی و فرازمینی طرف هستند. این راکت بسیار درخشان، به شکل خاصی استادیوم Nizhny Novgorod را روشن کرده، استادیومی که قرار است امروز میزبان فوتبال دوستان انگلیسی شود.

اگرچه بسیاری از مزدم باور دارند که این شی، منشا زمینی ندارد اما مسئولان فضایی روسیه خاطرنشان کرده‌اند که توضیح پذیرفتنی‌تری برای این مسئله وجود دارد.

این شی نورانی در واقع فضاپیمایی  بنام سایوز۲٫۱٫B بوده که از مقرر کیهان شناسی Plesetsk به هوا فرستاده شده است و به نوعی قدرت نمایی پوتین در جام جهانی به شمار می‌رود.

این فضا پیما، یک ماهواره‌ی Glonass-M همراه خود داشته و قرار بوده که آن را برای تقویت سیستم هوانوردی ماهواره‌‌ای جهانی روسیه به خارج از جو زمین بفرستد.

راکت یاد شده مسیر انتخابی خود را به آسانی پیموده و ماهواره‌ی مذکور به شکل صحیح و سالم به مقصد رسیده است.

4D56901B00000578 5853723 image a 4 1529249039195 - قدرتنمایی پوتین در جام جهانی ۲۰۱۸؛ عبور نورانی راکت سایوز از آسمان محل برگزاری رقابت ها [تماشا کنید]

زنی که این ویدیو را  در شمال روسیه فیلمبرداری کرده است، آن را در فضای مجازی منتشر نموده و درباره اینگونه توضیح داده است:

«این دیگر چیست؟ اصلاً به چیز‌هایی که تا به حال دیده‌ام شباهت ندارد.»

جالب اینجاست که کاربرانی زیادی با کامنت دادن زیر این پست عنوان کرده اند که باور دارند،بیگانه‌ها در فراز شهر در حال سفرند.

Let’s block ads! (Why?)

بازدید: 2

هوش مصنوعی DeepMind قادر است تصویری دو بعدی را به مدل سه بعدی تبدیل کند

به تازگی DeepMind که شرکت تابعه‌ی آلفابت در حوزه‌ی هوش مصنوعی به شمار می‌رود، موفق شده  در راستای نزدیکتر کردن توانایی‌های ادراکی بیشتر هوش مصنوعی‌شان به نحوه‌ی تفکر انسان ها قدم دیگری بردارد.

کمپانی یاد شده که پیش از این، سیستمی به خصوص در راستای آموزش هوش مصنوعی برای عملکرد بی نقص در بازی‌های کامپیوتر طراحی کرده بود، اکنون روش جدیدی توسعه داده که می تواند فضا و محیط را دقیقتر مشاهده کرده و آن را بهتر درک کند.

deepmind w600 - هوش مصنوعی DeepMind قادر است تصویری دو بعدی را به مدل سه بعدی تبدیل کند

محققان این کمپانی موفق شده‌اند که سیستم بینایی مصنوعی جدیدی بیافرینند که قادر است عکسی دو بعدی را دریافت کرده و یک مدل سه بعدی از آن بسازد.

کمپانی لندنی DeepMind، جزییات جدیدی از این سیستم جدید به نام شبکه‌ی پرس و جوی تولید کننده (Generative Query Network) منتشر کرده‌‌ و چگونگی عملکرد آن را تشریح کرده است. این سیستم قادر است با بررسی و دریافت چند عکس، یک چشنم انداز سه بعدی برای آن ایجاد کند.

این سیستم در واقع طراحی خیال پردازی و قوه‌ی تخیل برای هوش مصنوعی به شمار می‌رود. این نحوه‌ی عملکرد و رویکرد در برابر تمامی اشیاء، بدون یادگیری تجربی یا دانش کسب شده، به هوش مصنوعی این توانایی را می‌دهد که درباره‌ی پیرامون خود حدس‌هایی بزند.

FutureAI - هوش مصنوعی DeepMind قادر است تصویری دو بعدی را به مدل سه بعدی تبدیل کند

بدین ترتیب می‌توان نحوه تصور کردن را به هوش مصنوعی آموخت یا شیوه‌ی گمان بردن بر اساس محتوای مشاهده شده را برایش به ارمغان آورد. این مسئله بر اساس نگرش شما نسبت به یادگیری ماشینی می تواند ترسناک یا مثمرثمر به نظر آید چرا که موجب می‌شود هوش مصنوعی به تفکر انسانی هر بیشتر نزدیک شود.

سرپرست این تحقیقات، مدعی شده که شبکه‌های مذکور قادرند مفاهیمی نظیر پرسپکتیو و روشنایی را بدون دخالت و مهندسی انسان بیاموزند. این رویکرد به مهندسی تخصصی یا پروسه‌هایی زمانبر نیاز ندارد و با به کار بستن یک مدل مخصوص قادر است که محیط‌‌های مختلف را تشخیص داده و نمای سه بعدی آن را شبیه سازی کند.

تماشا کنید: تولید شخصیت های دیجیتالی واقع گرایانه و مستقل به کمک هوش مصنوعی

Let’s block ads! (Why?)

بازدید: 3

فضانوردان و چالش ضعف عضلانی؛ پگی ویتسون از تجربیاتش می گوید

فضانوردان ناسا همواره از بی وزنی به عنوان یکی از مزایای کار در فضا یاد می کنند؛ اما چنین شرایطی نکات منفی خاص خود را نیز دارد. بدون کشش جاذبه، بدن فضانوردان به طور میانگین ۱۵ درصد از بافت عضلانی خود را در مأموریت های طولانی از دست می دهد و ممکن است این بافت های از دست رفته هیچ وقت جایگزین نشوند.

از همین رو «پگی ویتسون» باتجربه ترین فضانورد ناسا در آخرین مأموریت خود یک برنامه تمرینی سنگین ۲ ساعته را در لیست کارهای روزانه اش در ایستگاه فضایی بین المللی قرار داد تا از ضعف عضلانی پیشگیری کند.

پگی ویتسون مجموعاً ۶۶۵ روز را در فضا گذرانده است

تعداد انگشت شماری از فضانوردان به اندازه پگی ویتسون با چالش های زندگی در شرایط بی وزنی آشنا هستند. این فضانورد آمریکایی که فرمانده ایستگاه فضایی بین المللی بود، در مجموع ۶۶۵ روز را در فضا سپری کرده که این رقم در میان هموطنانش یک رکورد محسوب می شود.

جالب است بدانید که به اعتقاد خانم ویتسون، دست ها مهم ترین اعضای بدن در تمرینات هستند و برای زندگی در شرایط بی وزنی ایستگاه فضایی بین المللی باید همواره قوی و آماده باشند: «ما در ایستگاه فضایی با دست هایمان حرکت می کنیم و روزانه به طور میانگین به اندازه نیمی از طول یک زمین فوتبال جا به جا می شویم.»

اهمیت دست ها برای فضانوردان

فضانوردان

پگی ویتسون می گوید بازوان فضانوردان در فضا حکم پای انسان های عادی روی زمین را دارند. اهمیت توانمندی دست ها خصوصاً زمانی که فضانورد برای راهپیمایی فضایی از ایستگاه خارج می شود، دوچندان خواهد شد: «تقریباً برای انجام هرکاری باید از دستانتان استفاده کنید که این مسئله به خستگی شدید آنها می انجامد.»

مسلماً خانم ویتسون به خوبی با شرایط مورد بحث آشنایی دارد؛ چرا که او در مجموع ۶ ساعت و ۲۱ دقیقه در فضا راهپیمایی کرده و از درون لباس فضانوردی حجیم و سنگین خود (که از آن به عنوان “فضاپیمای شخصی کوچک” یاد می کند) به اعماق سیاه فضا چشم دوخته است.

چون محفظه درونی لباس فضانوردی برای مقابله با خلاء تحت فشار است، انرژی زیادی از فضانورد می طلبد

باقی ماندن در لباس سفید فضانوردی برای چند ساعت نیازمند بالاتنه ورزیده و عضلات دست قدرتمندی خواهد بود. ویتسون در این باره می گوید چون محفظه درونی لباس فضانوردی برای مقابله با خلاء تحت فشار است، انرژی زیادی از فضانورد می طلبد و انجام کارهای ساده ای مانند بستن دست ها در فضا چند برابر سخت تر از انجام همان کار روی زمین است.

برای مواجه شدن با شرایط مورد اشاره، فضانوردان قبل از هر مأموریت تمرینات فیزیکی سختی را انجام می دهند و به سطح آمادگی بالایی می رسند. از طرف دیگر تمرینات مخصوصی هم حین انجام مأموریت و برای حفظ توان و جلوگیری از تحلیل عضلات در برنامه آنها گنجانده می شود.

چگونه مانند فضانوردان تمرین کنیم؟

فضانوردان

پگی ویتسون در زمان حضور در ایستگاه فضایی بین المللی برای انجام تمرینات ورزشی از یک دستگاه بدنسازی ویژه استفاده می کرد. این دستگاه توانایی شبیه سازی وزنی معادل ۲۷۰ کیلوگرم وزنه روی زمین را دارد و از تمرینات مختلف دست و پا پشتیبانی می کند. دستگاه مورد بحث همچنین از یک لرزه گیر داخلی بهره می برد تا حرکات ورزشی فضانوردان کوچکترین تأثیری در ابزار و ادوات دقیق ایستگاه فضایی نداشته باشد.

فضانوردان

دستگاه بدنسازی در کنار یک تردمیل و یک دوچرخه ثابت، تجهیزاتی هستند که فضانوردان ایستگاه فضایی بین المللی برای تقویت عضلات و حفظ تراکم استخوان هایشان مورد استفاده قرار می دهند. ساکنین ایستگاه فضایی با استفاده از این ابزارها از توده عضلانی خود مراقبت کرده و برای پیاده روی های فضایی آماده می شوند.

در میان تمرین های قابل انجام، برخی موارد بیش از بقیه مورد توجه و تأکید پگی ویتسون هستند که این موارد عبارتند از:

  • حرکت ددلیفت و ددلیفت رومانیایی برای تقویت تمام عضلات و فرم دهی بدن
  • انواع پرس های نشسته و ایستاده برای بازوها، سرشانه و سینه
  • حرکات کششی-قدرتی پشت بازو و ساعد برای تسهیل حرکت در ایستگاه فضایی بین المللی

البته ناسا یک راهنمای “تمرین مانند فضانوردان” نیز تدوین کرده (از اینجا دریافت کنید) که نحوه تقویت عضلات با ساده ترین ابزار را توضیح می دهد. در ادامه به بعضی از تمرینات موجود در کتابچه ناسا که به ابزار خاصی نیاز ندارند اشاره می کنیم:

پلانک خلبانی:

پلانک خلبانی

روی شکم دراز بکشید و مشت های خود را به اندازه عرض شانه از یکدیگر فاصله دهید. ساعدها را زیر بدن قرار دهید طوری که بازوهایتان بر زمین عمود شوند. اکنون با استفاده از نیروی عضلات دست، بدن خود را از زمین بلند کنید. در تمرین پلانک تنها نقاط اتکا به زمین انگشت های پا و ساعدها هستند و بدن نیز کاملاً صاف است. حدود ۱ دقیقه در این حالت بمانید و سپس استراحت کنید.

شنای سوئدی:

شنای سوئدی

حرکت شنای سوئدی همواره یکی از تمرینات مورد علاقه ورزشکاران و مربیان بدنساز بوده چرا که علاوه بر تقویت عضلات بازو و سرشانه، قسمت میانی بدن و عضلات شکم را هم تحت تأثیر قرار می دهد. تقریباً هر کسی که حتی یک بار هم ورزش کرده باشد با این تمرین آشناست، با این حال به صورت خلاصه آن را توضیح می دهیم.

برای انجام حرکت شنای سوئدی ابتدا روی شکم دراز بکشید و کف دستانتان را زیر شانه هایتان قرار دهید. با نیروی عضلات دست و سینه خود را از زمین بلند کنید طوری که تکیه گاه شما کف دستان و انگشتان پا باشد. آرنج ها را خم کرده و به حالت مماس با زمین (بدون تماس بدن با زمین) بازگردید. در ابتدا و برای راحتی کار می توانید به جای انگشتان پا روی زانوها تکیه کنید. حرکت را در ست های ۱۰-۱۵ تایی انجام دهید.

اسکوات:

اسکوات

کاملاً صاف بایستید طوری که شانه هایتان از یکدیگر فاصله داشته باشند و دست هایتان کنار بدنتان قرار گیرند. زانوهایتان را در حالی که پشتتان صاف است خم کنید و بنشینید. می توانید برای حفظ تعادل دست هایتان را به جلو دراز کنید. سعی کنید زانوهایتان از نوک انگشتان پا جلوتر نروند و عضله ران با زمین مماس باشد، سپس دوباره بایستید. بسته به توان بین ۱۰ الی ۲۵ بار این حرکت را تکرار کنید.

***

لازم به ذکر است که پیش از انجام هرگونه فعالیت ورزشی و تمرینی، باید حدود ۵ الی ۱۰ دقیقه را به گرم کردن بدن از طریق دویدن یا طناب زدن به همراه حرکات کششی اختصاص دهید. پس از تمرین نیز همین زمان را برای سرد کردن بدن با حرکات کششی سبک تر صرف کنید.

Let’s block ads! (Why?)

بازدید: 3

چرا باتری گوشی ها منفجر می شود؛ نگاهی به ساختار باتری لیتیوم یون

باتری های لیتیومی نقشی اساسی در انقلاب دیجیتالی ایفا کرده اند اما یک مشکل اساسی دارند، احتمال آتش گرفتن یا حتی انفجار خود به خود. اما چرا این باتری ها آتش می گیرند و محققان برای رفع آن چه کرده اند؟

ابتدا بیایید نحوه کارکرد این باتری ها را بررسی کنیم. الکتریسیته را می توان این گونه تعریف کرد: انتقال الکترون ها از طریق یک ماده رسانا. باتری روشی برای ذخیره و کنترل جریان الکتریسیته است. باتری چهار بخش اصلی دارد:

الکترون ها از آنود با شارژ منفی به کاتُد با شارژ مثبت منتقل می شوند و در این بین الکترولیت نقش یک مایع بین آنها را ایفا می کند. لیتیوم به عنوان استاندارد کنونی برای کاتد به کار می رود و امکان انتقال آسان الکترون ها را فراهم می کند در حالی که وزن کمی هم دارد.

باتری لیتیوم

اجزای اصلی باتری ها

باتری های لیتیوم یون معمولاً از لیتیوم کبالت اکسید به عنوان کاتد، گرافیت به عنوان آنود و نمک لیتیوم در ترکیبی از یک یا بیشتر کربنات آلکیل تشکیل شده اند. ولی این باتری ها مشکلاتی دارند. لیتیوم یک فلز قلیایی و بسیار واکنش پذیر است.

الکترولیت های اورگانیک یا دی متیل کربنات، بسیار قابل احتراق هستند. به این ترتیب لیتیوم و الکترولیت دو بخش اصلی این پازل هستند که موجب «فرار حرارتی» می شوند. «فرار حرارتی» در سلول های باتری هایی رخ می دهد که به طور خود به خود منفجر می شوند. دلایلی برای این اتفاق وجود دارد:

  • شارژ بیش از حد باتری
  • افزایش بیش از حد دما
  • آسیب های فیزیکی
  • اشکالات تولید که منجر به اتصال کوتاه می شود

مورد آخر همان مشکلی است که برای گلکسی نوت ۷ سامسونگ پیش آمد و البته بعدها این کمپانی کره ای با راه اندازی فرایند آزمایش ۸ مرحله ای اطمینان داد که دیگر مشکل مشابهی برای باتری های گوشی هایش پیش نخواهد آمد.

باتری لیتیوم

به طور خلاصه می توان گفت هر آنچه که موجب افزایش سریع دما شود، می تواند در باتری ایجاد مشکل کند. هنگامی که فرایندهای شیمیایی متنوع موجب افزایش فوق العاده دما می شوند، لیتیوم کبالت اکسید شروع به آزاد کردن اکسیژن می کند. این اکسیژن می تواند با الکترولیت کربنات آلکیل یا اکسید کبالت باقی مانده واکنش دهد.

همچنین در حین عمل شارژ شدن بیش از حد، الکترولیت کربنات آلکیل می تواند به گاز دی اکسید کربن شکسته شود که می تواند به بیرون گسترش پیدا کرده و موجب انفجار الکترولیت و در نهایت منفجر شدن محتویات قابل انفجار باتری شود.

مطالعات آزمایشگاهی در مورد «فرار حرارتی» نشان داده که دو گاز قابل اشتعال هیدروژن و متان نیز در انفجارها یافت شدند که موجب افزایش دما به بیش ۸۵۰ درجه سانتی گراد می شوند.

قطعاً دوست ندارید این میزان دما را با صورتتان حس کنید. در سال ۲۰۱۳ یک نوجوان به دلیل فرار حرارتی باتری گوشی هوشمند دچار سوختگی درجه ۳ شد. این موضوع به قدری شایع شده که اداره هوانوردی فدرال آمریکا ورود برخی از گوشی های هوشمند را به هواپیما ممنوع کرده است.

باتری لیتیوم

همچنین «ستاد ملی ایمنی حمل و نقل ایالات متحده» پس از حادثه ای که در سال ۲۰۱۱ برای یک هواپیمای باری افتاد، در مورد حمل باتری های لیتیومی به عنوان محموله های باری اخطار داده بود. در سال ۲۰۱۷ نیز یک کارخانه باتری سازی دچار آتش سوزی گسترده شد.

اما چرا محققان هنوز این مشکل را حل نکرده اند؟ شاید آینده باتری های لیتیوم یونی در دستان یکی از مخترعان آن، «جان گودیناف» باشد. او اکنون تیمی از محققان را مدیریت می کند که به تحقیق در مورد باتری های بهتری مشغول هستند؛ باتری هایی که اشتعال پذیر نباشند، دوام بیشتری داشته باشند و حداقل ۳ برابر انرژی بیشتری نسبت به باتری های فعلی فراهم کنند.

تیم محققان گودیناف معتقدند که اختراع جدید آنها که بر اساس یک باتری با الکترولیتی از جنس شیشه است، می تواند به شیوه بهتری انرژی را ذخیره کند، سریعتر شارژ شود یا شارژ آن خالی شود و در عین حال بتوان آن را به اشکال فیزیکی متنوعی طراحی کرد؛ و این تنها یکی از باتری هایی است که در حال آزمایش هستند.

تماشا کنید: نگاهی به مرکز تست پیشرفته سامسونگ برای گلکسی اس ۸

Let’s block ads! (Why?)

بازدید: 3

فضانورد رکوردشکن ناسا و رییس اسبق ایستگاه فضایی بین المللی بازنشسته شد

به تازگی «پگی ویتسون»  ۵۸ ساله اعلام کرده که پس از ۲۲ سال فعالیت، خود را بازنشسته کرده است. این فضانورد رکوردشکن ناسا در طول مدت فعالیت خود افتخارات زیادی کسب کرده و رکورد‌های جالبی را شکسته است. یکی از این رکورد‌ها، ۶۶۵ روز حضور در فضا طی سه ماموریت مختلف است. با ثبت این رقم، او تنها آمریکایی است که بیشترین مدت زمان را خارج از سیاره‌ی زمین سپری کرده است.

1 w600 4 600x450 - فضانورد رکوردشکن ناسا و رییس اسبق ایستگاه فضایی بین المللی بازنشسته شد

ویتسون اولین زنی بود که موفق شد ریاست ایستگاه فضایی بین المللی را بر عهده گیرد. او ضمن اینکه دو مرتبه عهده دار این وظیفه شده بود، مسن ترین زنی است که به فضا سفر کرده چرا طی آخرین سفرش به فضا ۵۷ سال سن داشت.

همچنین او باتجربه‌ترین خانمی است که عملیات پیاده روی فضایی را انجام داده و تقریباً ۱۰ مرتبه، چنین ماموریت‌هایی را با موفقیت به پایان رسانده است.

این زیست‌شیمی‌دان ۵۸ ساله در سال ۱۹۸۶ میلادی به عنوان یک محقق به اداره کل ملی هوانوردی و فضا یعنی ناسا ملحق شد. البته او پس از ۱۰ سال موفق شد که در سال ۱۹۹۶ میلادی فضانورد شود و آخرین ماموریت فضایی خود را هم سال گذشته انجام داد.

مقامات عالی رتبه‌ی ناسا گفته‌اند که ویتسون بالاترین استاندارد را برای سفر فضایی انسان‌ از خود برجای گذاشته و به الگویی خارق العاده‌ برای فضانوردان تبدیل شده است

1 14 - فضانورد رکوردشکن ناسا و رییس اسبق ایستگاه فضایی بین المللی بازنشسته شد

ویتسون پس از اعلام بازنشستگی‌ با انتشار پستی در توییتر گفت:

«باعث افتخار است که من توانسته‌ام در طول عمرم به رویایم برسم و فضانورد ناسا لقب بگیرم. از ناسا و تمام کسانی که مرا در فعالیت‌هایم حمایت کرده‌اند، تشکر می‌کنم. با یادآوری خاطرات فوق‌العاده‌ام باید بگویم که سفر من در ناسا بسیار خارق العاده و فرازمینی بوده است.»

همچنین وی خاطر نشان نموده که او برای مشاهده‌ی کره‌ی زمین از فضا، بسیار دلتنگ خواهد شد اما مسلماً سعی می‌کند پروسه‌ی آزار دهنده‌ی دستشویی رفتن در فضا را به فراموشی بسپارد.

Let’s block ads! (Why?)

بازدید: 2