شاید حتی نتوان این را دستهدنده نامید. آن میلهٔ کرومی کوچک و عجیب که از داشبورد سیتروئن DS بیرون زده بود، بیشتر شبیه به ابزاری برای مذاکره با یک هوش بیگانه بود که از مایع هیدرولیک و نبوغ فرانسوی ساخته شده بود. در قلب DS، یک سیستم هیدرولیک پیچیده قرار داشت که همهچیز، از سیستم تعلیق و ترمز گرفته تا گیربکس نیمهاتوماتیک را کنترل میکرد. شما پدال کلاچ نداشتید؛ با حرکت دادن این عصای جادویی، درخواستی را به سیستم هیدرولیک ارسال میکردید و پس از چند لحظه تأمل، سیستم با صدایی شبیه به یک نفس عمیق، دنده را تعویض میکرد. این یک گفتگوی مکانیکی بود؛ تجربهای منحصربهفرد که رانندگی با DS را به چیزی فراتر از جابجایی تبدیل میکرد.
منبع: Autoevolution
