کپی لینک
تاریخچه فراریهای دوازده سیلندر تخت
ابتدا بهتر است ماهیت دقیق این پیشرانههای دوازده سیلندر را روشن کنیم زیرا اصطلاحات فنی این حوزه اغلب باهم اشتباه گرفته میشوند. پورشه و سوبارو در حال حاضر از پیشرانههای تخت استفاده میکنند اما موتورهای آنها از نوع باکسر است درحالیکه پیشرانه فراری اصلاً باکسر نبود. در موتورهای باکسر، هر پیستون پین میللنگ اختصاصی خود را دارد و پیستونهای متقابل به سمت یکدیگر یا در خلاف جهت هم حرکت میکنند که حالتی شبیه به مشتزنی دو بوکسور را تداعی میکند اما در طراحی فراری، سیلندرهای متقابل از یک پین میللنگ مشترک استفاده میکنند و درنتیجه همراستا و باهم حرکت میکنند؛ بنابراین، این پیشرانه یک موتور باکسر نیست بلکه در اصل یک موتور V12 است که زاویه بین بلوکهای سیلندر آن تا ۱۸۰ درجه باز و کاملاً تخت شده است. پس این موتور هرچند یک پیشرانه تخت واقعی محسوب میشود اما باکسر نیست.
کپی لینک
خودروهایی که از این موتور استفاده کردند
فراری در طول تاریخ خود، این پیشرانه خاص را در چند مدل تولیدی به کار گرفت:
فراری 365 GT/4 BB (تولید از ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۶): این سوپرکار که در اواسط دهه ۷۰ میلادی و برای رقابت با خودروهایی چون لامبورگینی میورا و مدلهای اولیه کانتاش ساخته شد، اولین اسب سرکش تولیدی بود که به این پیشرانه مجهز شد. تنها ۳۸۷ دستگاه از این خودرو ساخته شد. این مدل یک نقطه عطف تاریخی برای مارانلو بود زیرا فراری برای نخستین بار در یک خودروی جادهای سراغ ترکیب موتور وسط رفت.
