حملات سایبری به زیرساختهای حیاتی ایران در سالهای اخیر نهتنها متوقف نشده، بلکه با فاصله زمانی کوتاهتری تکرار شدهاند. بررسی روند این حملات نشان میدهد در حالی که پس از هر بحران وعدههایی برای تقویت امنیت سایبری مطرح میشود، نبود گزارشهای شفاف از علل حملات و اقدامات اصلاحی، چرخهای از «حمله، اختلال، وعده و سکوت» را به وجود آورده است.
