فرارو- فیلم سینمایی «پدر، مادر، خواهر، برادر» (Father Mother Sister Brother) به کارگردانی «جیم جارموش» در 31 آگوست (9 شهریور) در جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد. فیلمی که واکنشهای مختلفی را به همراه داشت.
به گزارش فرارو، این فیلم یک داستان عاشقانه یا اکشن نیست، بلکه یک درام خانوادگی است که نشان دهنده احساسات پنهان و ضد و نقیض میان والدین و فرزندان است.
روایتهای موازی از داستانهای خانوادگی
«پدر، مادر، خواهر، برادر» درباره فرزندان بزرگسالی است که مدت طولانی است از والدین خود جدا شدهاند، اما حالا اتفاقاتی رخ داده که آنها دوباره به خانواده نزدیک شدهاند. فیلم به سه بخش تقسیم شده است، سه داستانی که به صورت موازی در نقاط مختلفی از دنیا روایت میشوند. اپیزود اول خواهر و برادری به نامهای «جف» و «امیلی» را نمایش میدهد که به روستایی دورافتاده در آمریکا رفتهاند تا با پدرشان دیدار کنند، اما اتفاقاتی رخ میدهد که همه چیز را به هم میریزد. پدرشان، خود را عمدا فقیر نشان داده تا بتواند از فرزندانش پول بیشتری بگیرد، در حالی که فراموش کرده ساعت گرانقیمت را پنهان کند.
در همین حین در شهر دوبلین، زنی میانسال در بالکن زیبای خانه میزبان دخترانش برای صرف چای است. اتفاقی که در سال یکبار رخ میدهد، اما همگی از آن راضی هستند. سرانجام در اپیزود سوم مخاطب با خواهر و برادری به نامهای «اسکای» و «بیلی» رو بهرو میشود که به تازگی خانواده خود را از دست دادهاند. آنها برای آخرین بار به خانهای میروند که پدر و مادرشان در آن زندگی میگردند و صندوقچه مهر و موم شده را پیدا میکنند که شکستن قفل آن رازهای زیادی را آشکار میکند.
پایانی تلخ برای افرادی که گفت و گو نمیکنند
در میان اپیزودهای این فیلم، بخشهای اول و سوم، داستانی واقعگرایانه را به تصویر میکشند، به همین دلیل مخاطب با کاراکترها احساس همدردی میکند. این در حالی است که اپیزود دوم یک داستان آرمان گرایانه از دورهمیهای خانوادگی در دنیای مدرن امروزی است. کاراکترهای «پدر، مادر، خواهر، برادر» میان خود و خانواده دیوار بلندی کشیدهاند و اجازه نمیدهند هیچ احساسی از آن عبور کند. در نهایت زمانی که آنها تصمیم میگیرند، این دیوار را بشکنند، ممکن است خیلی دیر باشد.
فیلم با آنکه در ظاهر داستانهای مختلفی را روایت میکند، اما متصل بودن هر سه قصه با خط نازک احساس باعث انسجام فیلم شده است. این فیلم بازتابی از نگرانیهای افراد برای یکدیگر است، در واقع «پدر، مادر، خواهر، برادر» تصویری منحصر به فرد از خانوادهها، رفتارهای والدین و فرزندان نمایش میدهد که بیننده بسته به نوع زندگی خود با کاراکترها همذاتپنداری میکند.
ایجاد تنوع بصری در آثاری که فضایی به ظاهر آرام، اما پرتنش را به تصویر میکشند کار سادهای نیست، اما «پدر، مادر، خواهر، برادر»، با استفاده از فضاهای مختلف به خوبی نشان میدهد که سکوت میان اعضای خانواده میتواند نشان از رازی پنهان باشد. در عین حال اثر به آهستگی مخاطب را به سوی یک پایان غافلگیر کننده هدایت میکند. «پدر، مادر، خواهر، برادر» با سه داستان تلخ، اما امیدوارکننده به مخاطب نشان میدهد که حرف زدن با والدین تا زمانی که همه چیز دیر نشده، میتواند نتیجه مثبتی به همراه داشته باشد.
