با گسترش استفاده از پهپادها در جنگهای مدرن، توجه تحلیلگران به طور عمده بر فناوریهای هوش مصنوعی، سامانههای هدایت و نرمافزارهای پیشرفته متمرکز شده است. اما در پس این تحولات فناورانه، یک واقعیت کمتر دیدهشده وجود دارد؛ واقعیتی که به مواد معدنی کمیاب و زنجیره تأمین آنها بازمیگردد. کارشناسان معتقدند آینده توان نظامی بسیاری از کشورها نه فقط به فناوری، بلکه به دسترسی پایدار به عناصر نادر خاکی وابسته است؛ موادی که نقش کلیدی در تولید موتور، حسگر، تجهیزات اپتیکی و سامانههای هدفگیری پهپادهای نظامی ایفا میکنند.
