غزال زیاری- در طول ۲۰ سال گذشته، اطلاعات زیادی درباره میکروپلاستیکها به دست آمده و دانشمندان از میکروپلاستیکها (MPs) و نانوپلاستیکها (NPs) به عنوان شکلی از آلودگی نام بردهاند. این ذرات پلاستیکی حالا در تمام بخشهای سیستم زمین، از اتمسفر و هیدروسفر (آبکره) گرفته تا لیتوسفر (سنگکره) و بیوسفر (زیستکره) یافت میشوند.
با افزایش شواهد درباره گسترش میکروپلاستیکها، توجه محققانی که برروی تغییرات اقلیمی و چرخههای بیوژئوشیمیایی مطالعه میکنند، بیش از پیش برروی پلاستیکها متمرکز شده است. هرچند که هنوز سوالهای اصلی در این رابطه بیجواب مانده است.
دانشمندان هنوز در اندازهگیری دقیق میزان پلاستیک موجود در زمین، منشأ آن، چگونگی تغییرشان در طول زمان و مقصد نهاییشان ابهامهای زیادی دارند و این ابهامها به دلیل ناتوانی ابزارهای فعلی در شناسایی ذرات در ابعاد میکروسکوپی و نانو، بهویژه در اتمسفر به مراتب مشهودتر است.
روش جدید برای اندازهگیری پلاستیک در هوا
محققان موسسه محیطزیست زمین در آکادمی علوم چین (IEECAS)، برای غلبه بر محدودیتهای موجود، روش تحلیلی نیمهخودکاری را برای اندازهگیری ذرات پلاستیکی در هوا ابداع کردند. این روش در عین حال نحوه حرکت پلاستیکها بین مسیرهای مختلف محیطی، از جمله ذرات معلق در هوا، ریزش گرد و غبار، باران، برف و بازتعلیق گرد و غبار جادهها را ردیابی میکند.
اعضای این تیم، این روش را در دو شهر گوانگژو و شیآن چین به کار گرفتند. سیستم آنها بر “میکروسکوپ الکترونی روبشی تحت کنترل کامپیوتر” متکی است که برخلاف تحلیلهای دستی سنتی، سوگیری انسانی را کاهش میدهد. بدین ترتیب این امکان برای محققان فراهم شده تا ذرات پلاستیکی را با سازگاری و حساسیت به مراتب بیشتری نسبت به تکنیکهای قبلی شناسایی کنند.
سطوح پلاستیک؛ بسیار فراتر از انتظار
با استفاده از این سیستم خودکار، دانشمندان متوجه شدند که غلظت پلاستیک در ذرات معلق کل (TSP) و شار گرد و غبار، دو تا شش مرتبه بزرگی (۱۰۰ تا یک میلیون برابر) بالاتر از سطوحی است که قبلاً با روشهای شناسایی بصری گزارش شده بودند.
این نتایج نشان میدهد که احتمالا در مطالعات قبلی، مقدار پلاستیک موجود در اتمسفر کمتر از حد واقعی تخمین زده شده بود.
در عین حال در این مطالعه مشخص شد که حرکت میکروپلاستیکها و نانوپلاستیکها در مسیرهای مختلف اتمسفری تفاوتهای فاحشی دارند. بخش زیادی از این تغییرات به “بازتعلیق گرد و غبار جادهها” و “رسوب مرطوب” (باران و برف) مرتبط بود.
نمونههای جمعآوریشده از رسوبات، ترکیبات متنوعتری از ذرات پلاستیکی را نسبت به ذرات معلق در هوا نشان دادند که به معنای کلوخهشدن و تهنشینی ذرات هنگام حرکت در هواست.
دلیل اهمیت پلاستیکهای اتمسفری
این تحقیق در واقع اولین باری است که به شناسایی نانوپلاستیکهایی به کوچکی ۲۰۰ نانومتر در نمونههای محیطی پیچیده می پردازد. به همین خاطر این یافتهها یکی از دقیقترین اندازهگیریهای انجام شده از پلاستیکها در اتمسفر تا به امروز را ارائه میدهند؛ این دقیقا همان بخشی است که تا به امروز کمترین شناخت از آن در چرخه جهانی پلاستیک وجود داشته.
این مطالعه با شفافسازی نحوه حرکت، تغییر شکل و تهنشینی پلاستیکها از هوا، بینش مهمی درباره اثرات بالقوه آنها بر فرآیندهای اقلیمی، اکوسیستمها و سلامت انسان فراهم میکند.
منبع: scitechdaily
۲۲۷۲۲۷
