برچسب: اخبار دانش و فناوری > خودرو

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین،  ورود پورشه به دنیای خودروهای تمام‌ برقی، یک حرکت تدریجی اما هدفمند بوده است. حالا با معرفی نسخه کوپه از کاین الکتریک، این برند آلمانی وارد مرحله‌ای تازه شده؛ مرحله‌ای که در آن، طراحی و تجربه رانندگی در کنار فناوری‌های پیشرفته، معنای جدیدی پیدا می‌کنند. این خودرو نه‌ تنها ادامه مسیر الکتریکی‌سازی پورشه است، بلکه تلاشی برای حفظ DNA اسپرت این برند در قالبی مدرن محسوب می‌شود.

طراحی کوپه؛ تمرکز بر آیرودینامیک

در نگاه اول، تفاوت اصلی این نسخه با مدل استاندارد، به طراحی آن برمی‌گردد. فرم کوپه با سقف شیب‌دار و خطوط نرم‌تر، ظاهری پویاتر و تهاجمی‌تر به خودرو داده است. این تغییرات صرفا زیبایی‌شناسانه نیستند؛ بلکه به بهبود آیرودینامیک هم کمک می‌کنند.

پورشه تلاش کرده تا بدون قربانی کردن فضای داخلی یا راحتی سرنشینان، ظاهری اسپرت‌تر ارائه دهد. نتیجه این تلاش، خودرویی است که هم کاربردی باقی مانده و هم از نظر بصری، هیجان‌انگیزتر از قبل به نظر می‌رسد.

عملکردی فراتر از انتظار؛ سریع‌ترین SUV پورشه

اگر فکر می‌کنید که طراحی جذاب مهم‌ترین ویژگی این خودروست، باید نگاهی به اعداد و ارقام بیندازید. کاین کوپه الکتریک با قدرتی که در بالاترین حالت به ۱۱۵۶ اسب بخار می‌رسد، عنوان قدرتمندترین پورشه تولید انبوه را به خود اختصاص داده است.

شتاب صفر تا صد حدود ۲٫۵ ثانیه‌ای، این SUV را در محدوده‌ای قرار می‌دهد که معمولا به سوپراسپرت‌ها تعلق دارد. این سطح از عملکرد نشان می‌دهد که پورشه حتی در عصر خودروهای برقی هم از فلسفه رانندگی هیجان‌انگیز فاصله نگرفته است.

معماری پیشرفته و شارژ فوق‌سریع

یکی از نقاط قوت کلیدی این خودرو، بهره‌گیری از معماری ۸۰۰ ولتی است؛ فناوری‌ای که پیش‌تر در مدل‌های پیشرفته پورشه دیده بودیم. این سیستم امکان شارژ فوق‌سریع تا ۴۰۰ کیلووات را فراهم می‌کند، به‌ طوری‌ که باتری در مدت حدود ۱۶ دقیقه از ۱۰ به ۸۰ درصد می‌رسد.

باتری ۱۱۳ کیلووات‌ساعتی، انرژی مورد نیاز دو موتور الکتریکی را تامین می‌کند که روی هر محور قرار گرفته‌اند. نکته جالب اینکه موتور جلو در شرایطی که نیاز به حداکثر توان نیست، غیرفعال می‌شود تا مصرف انرژی بهینه‌تر شود.

تنوع در نسخه‌ها

پورشه این مدل را در سه سطح قدرت عرضه می‌کند تا طیف گسترده‌تری از مشتریان را پوشش دهد. نسخه پایه با تمرکز بر تعادل، مدل S با عملکرد قوی‌تر و نسخه توربو که نهایت توان و هیجان را ارائه می‌دهد.

این تنوع باعث می‌شود تا کاین کوپه الکتریک نه‌ تنها یک خودروی لوکس، بلکه گزینه‌ای قابل شخصی‌سازی بر اساس نیاز و سبک رانندگی باشد.

شاسی هوشمند؛ ترکیب راحتی و کنترل

در کنار قدرت بالا، پورشه توجه ویژه‌ای به هندلینگ و کیفیت سواری داشته است. سیستم تعلیق بادی تطبیقی، به همراه فناوری Porsche Active Ride، کنترل دقیق حرکات بدنه را ممکن می‌سازد.

همچنین فرمان‌پذیری محور عقب به بهبود پایداری در سرعت‌های بالا و مانورپذیری در سرعت‌های پایین کمک می‌کند. این مجموعه باعث می‌شود تا خودرو هم در رانندگی روزمره راحت باشد و هم در شرایط پرفشار، عملکردی دقیق و قابل اعتماد ارائه دهد.

منبع‌: motor۱

۲۲۷۳۲۲

Adblock test (Why?)

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین،  حضور دوباره پژو در رده خودروهای سایز بزرگ، حالا دیگر یک گمانه‌زنی نیست، بلکه در قالب دو کانسپت تازه در پکن به نمایش گذاشته شده است. این دو خودرو نه‌ تنها مسیر طراحی نسل آینده محصولات این برند را نشان می‌دهند، بلکه به‌ نوعی بازتعریف جایگاه پژو در بازار خودروهای برقی محسوب می‌شوند.

کانسپت ۶؛ بازتعریف یک سدان بزرگ

در میان این دو خودرو، کانسپت ۶ بیش از بقیه نگاه‌ها را به خود جلب می‌کند. این مدل را می‌توان پیش‌نمایشی از جانشین احتمالی پژو ۵۰۸ دانست؛ خودرویی که تولید آن سال گذشته به پایان رسید.

پژو این مدل را یک سدان بزرگ معرفی کرده، اما فرم بدنه در نسخه نمایشی بیشتر به یک فست‌بک شباهت دارد. تناسبات کشیده، سقف شناور و شیشه عقب شیب‌دار، همگی نشان می‌دهند که طراحان تلاش کرده‌اند تا میان زیبایی و کاربری تعادل برقرار کنند؛ هرچند این تعادل بیشتر به سمت طراحی جسورانه متمایل شده است.

زبان طراحی آینده‌نگر

نمای عقب کانسپت ۶ با یک اسپویلر دوتکه، لوگوی نورانی پژو و امضای نوری شش‌خطی جلوه‌ای مدرن پیدا کرده است. در جلو نیز سه نوار LED در هر سمت، نسخه‌ای جدید از امضای نوری معروف «پنجه شیر» را شکل داده‌اند.

در مجموع، این طراحی حال‌ و هوایی اسپرت دارد و حتی برخی المان‌ها یادآور خودروهای عملکردی مانند آئودی R۸ هستند؛ موضوعی که نشان می‌دهد پژو به دنبال افزایش هیجان بصری در محصولات آینده خود است.

کانسپت ۸؛ نگاه پژو به یک شاسی‌بلند پرچمدار

اگر کانسپت ۶ روی سدان‌های آینده تمرکز دارد، «کانسپت ۸» تصویری از جاه‌طلبی بزرگ‌تر پژو را نشان می‌دهد؛ یک شاسی‌بلند لوکس که احتمالا بالاتر از پژو ۵۰۰۸ قرار خواهد گرفت.

این رویکرد با اظهارات پیشین مدیرعامل پژو نیز همخوانی دارد؛ جایی که او از بررسی ایده یک شاسی‌بلند پرچمدار سخن گفته بود. کانسپت ۸ با فرم عضلانی، سطوح صاف و کمری باریک، سعی دارد تصویری مدرن و قدرتمند از یک SUV آینده ارائه دهد.

هم‌خانواده طراحی؛ از کانسپت تا هاچ‌بک

المان‌های طراحی کانسپت ۸ را می‌توان در کانسپت دیگری به نام «Polygon» نیز مشاهده کرد؛ خودرویی که به‌عنوان پیش‌نمایشی از نسل آینده پژو ۲۰۸ معرفی شده است.

این هم‌زبانی طراحی نشان می‌دهد پژو در حال ساخت یک زبان بصری واحد برای کل سبد محصولات خود است؛ زبانی که از هاچ‌بک‌های کوچک تا شاسی‌بلندهای بزرگ را در بر می‌گیرد.

بازار هدف؛ تمرکز بر چین با نگاه جهانی

پژو اعلام کرده است که نسخه‌های تولیدی بر اساس این دو کانسپت، در ابتدا برای بازار چین طراحی و در همکاری با شریک محلی خود دانگ‌فنگ در شهر ووهان تولید خواهند شد.

با این حال، برنامه‌ریزی‌ها تنها به بازار چین محدود نیست و این شرکت قصد دارد در ادامه، محصولات جدید خود را به بازارهای جهانی نیز صادر کند؛ موضوعی که می‌تواند نقش پژو را در رقابت خودروهای برقی تقویت کند.

منبع: carscoops

۲۲۷۳۲۲

Adblock test (Why?)

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین،  طراحی خودرو همیشه میدان نبرد میان زیبایی و مهندسی بوده است. از یک سو طراحان تلاش می‌کنند تا محصولی چشم‌نواز خلق کنند و از سوی دیگر، مهندسان باید محدودیت‌های فنی را رعایت کنند. یکی از نقاطی که این تضاد به‌ خوبی دیده می‌شود، بخش عقب خودرو و به‌ طور خاص خروجی اگزوز است؛  قطعه‌ای که زمانی صرفا یک لوله ساده بود، اما حالا به عنصری پیچیده در طراحی تبدیل شده است.  

براساس گزارش carbuzz، نمای جلو بیشترین توجه را در تبلیغات به خود جلب می‌کند، اما نمای عقب هم نقش تعیین‌کننده‌ای در تصمیم خرید دارد. خریداران انتظار دارند که خودرو از هر زاویه‌ای جذاب باشد و این موضوع باعث شده تا طراحی عقب به یکی از حساس‌ترین بخش‌ها تبدیل شود.

برای رسیدن به این هدف، خودروسازان از عناصر بصری مختلفی مانند چراغ‌های کشیده یا دیفیوزرهای اسپرت استفاده می‌کنند. در این میان، خروجی‌های اگزوز نمایشی هم به ابزاری برای القای حس قدرت و لوکس بودن تبدیل شده‌اند، حتی اگر عملکرد واقعی نداشته باشند.

اگزوز؛ مزاحم قدیمی دنیای طراحی

برای سال‌ها، طراحان خودرو با یک مشکل همیشگی روبه‌رو بودند: لوله اگزوز. این قطعه مکانیکی که باید در پایین سپر عقب قرار می‌گرفت، اغلب با خطوط تمیز و طراحی‌های مدرن همخوانی نداشت. در حالی که مهندسان آن را یک ضرورت می‌دانستند، اما طراحان به دنبال راهی بودند تا این عنصر ناخوشایند را پنهان یا زیباتر کنند.

نتیجه این کشمکش، تولد سراگزوزهای تزئینی بود؛ راه‌حلی که به طراحان اجازه می‌داد تا ظاهر خودرو را کنترل کنند، بدون اینکه درگیر محدودیت‌های فنی لوله‌کشی واقعی شوند.

سراگزوزهای تزئینی؛ نماد قدرت یا فقط ظاهر؟

سراگزوزهای کرومی با دهانه بزرگ زمانی یادآور موتور V۸ عضلانی بود. لوله‌های دوقلو نشان می‌داد که شما قطعا چیزی جدی‌تر از حد معمول زیر کاپوت دارید. اگر چهار خروجی در عقب می‌دیدید، می‌فهمیدید که این احتمالا یک مدل پرچمدار است. با گذشت زمان، همین ماجرا این فکر را به سر طراحان انداخت که چرا با یک طراحی غیرواقعی، این القای حس قدرت را به خودروهای عادی دیگر نیاوریم؟

بسیاری از طراحان دست خود را رو نمی‌کردند، اما مرسدس بنز با معرفی ۲۰۱۸ CLS نشان داد که قرار است با خروجی‌های اگزوز به عنوان یک ابزار ظاهری برای القای حس قدرت رفتار کند.

دهه ۲۰۱۰ به دوران اوج مد سراگزوز تبدیل شد. بسیاری از سدان‌ها و شاسی‌بلندهای معمولی دارای فرم‌های خروجی تزئینی، قاب‌های کرومی یا سراگزوزهای ادغام‌شده در سپر بودند. در این دوران، سراگزوزهای تزئینی تقریبا از خود سیستم اگزوز مهم‌تر شدند. شرکت‌ها ابایی نداشتند که اگر احساس می‌کردند این نوع تصویرسازی ارزش تجاری دارد، سراگزوز را از بقیه سیستم جدا کنند.

دلایل فنی؛ فراتر از زیبایی

هرچند که بسیاری از ماشین‌بازها مخالف استفاده از اگزوزهای فیک بودند و هستند، اما طرف مقابل هم دلایل خودش را دارد.  صرف‌نظر از ظاهر، دلایل عملی برای انتخاب سراگزوزهای تزئینی توسط سازندگان وجود دارد. یکی از آن‌ها مربوط به دوده است؛ زیرا موتورهای بنزینی با پاشش مستقیم (Direct Injection)، ذرات معلقی تولید می‌کنند که می‌تواند لوله‌های اگزوز را سیاه کنند و مشکلی بزرگ‌تر برای آن طراحان حساس ایجاد نمایند. یک خروجی تزئینی تمیز باقی می‌ماند، در حالی که یک لوله مخفی رو به پایین مانع از کثیف شدن نمای عقب خودرو می‌شود.

در همین حال، گرما عامل اصلی دیگری در تعیین موقعیت اگزوز واقعی بود. کل سیستم چنان داغ می‌شود که لوله‌ها می‌توانند منبسط شده و در جای خود حرکت کنند، که این موضوع هنگام اتصال به یک شیء ثابت در عقب چالش‌برانگیز است. همچنین قرار دادن یک لوله فلزی داغ در نزدیکی تزئینات پلاستیکی که معمولا بخش عقب خودرو را زینت می‌دهند، سخت بود، زیرا آن تزئینات ممکن بود تغییر شکل دهند.

به تدریج، گرما دیگر فقط یک مشکل زیبایی‌شناختی نبود، چرا که سپرهای عقب اکنون دارای سنسورها، عناصر روشنایی، ساختارهای ضربه‌گیر و فرم‌های قالب‌گیری‌شده پیچیده بودند. قطعا با در نظر گرفتن قطعات یدکی گران‌قیمت، می‌خواهید از خطر آسیب ناشی از گرمای بیش از حد جلوگیری کنید.

برخی سازندگان هم لوله‌های اگزوز واقعی را کمی عقب‌تر از خروجی نمایشی قطع می‌کردند تا در صورت برخورد جزئی از عقب، به سیستم اگزوز آسیبی نرسد. برخی مقررات در بازارهای کشورها هم ممکن است تعیین کنند که اگزوز تا چه حد می‌تواند از سپر فراتر رود. بنابراین، اگر لوله عقب‌تر از خود سپر متوقف شود، طراحان می‌توانند آن نگرانی را از معادله حذف کنند. تمام این دلایل توضیح می‌دهند که چرا سازندگان شروع به پنهان کردن سخت‌افزار واقعی اگزوز کردند.

بازگشت به اصالت؛ پایان یک ترند؟

در سال‌های اخیر، بسیاری از خریداران نسبت به سراگزوزهای تزئینی دیدگاه منفی پیدا کرده‌اند. آن‌ها این طراحی را نوعی ظاهر سازی می‌دانند که با واقعیت فنی همخوانی ندارد. همین موضوع باعث شده تا برخی خودروسازان به سمت شفافیت بیشتر و استفاده از اگزوزهای واقعی بازگردند.

آئودی شاید بیشترین نزدیکی را با داستان سراگزوزهای تزئینی داشته باشد؛ چرا که خروجی‌های تزئینی یا مخفی را به برخی از مدل‌های احتراقی مختلف خود اضافه کرده است. اما در سال ۲۰۲۴، این شرکت اعلام کرد که خودروهای احتراقی اکنون دارای لوله‌های اگزوز گرم و قدرتمند خواهند بود که ظاهرا پاسخی به بازخوردهای مشتریان است.

به نظر می‌رسد که بی‌ام‌و نیز همین مسیر را دنبال می‌کند؛ مدیر طراحی این شرکت گفته که سراگزوزهای قابل رویت در مدل‌های M این شرکت باقی خواهند ماند و واقعی خواهند بود. همه این‌ها نشان می‌دهد که «اصالت» اکنون در حال تبدیل شدن به یک امتیاز بزرگ است.

در حالی که بی‌ام‌و و آئودی ممکن است رویکرد خاص خود را به این چالش داشته باشند، اما بسیاری از خودروهای دیگر همچنان دارای قاب‌های تزئینی و لوله‌های پنهان پشت تزئینات قابل مشاهده هستند. با اینکه رویکرد دقیق ممکن است از مدلی به مدل دیگر متفاوت باشد، اما اگر خم شوید و زیر خودرو را نگاه کنید، به راحتی می‌توانید مقصران را شناسایی کنید.

شاید کنایه‌آمیز باشد که مصالحه بر سر سراگزوزهای تزئینی در نهایت به دلیل اعتراض خریداران، ارزش واقعی خود را از دست داد. مصرف‌کنندگان به تدریج متوجه این توهم شدند و وقتی این اتفاق افتاد، خودِ آن توهم دیگر اعتباری اضافه نمی‌کرد. این امر صنعت را برانگیخت تا از آن دوران تظاهر فاصله بگیرد.

برداشت بزرگ‌تر این نیست که خودروها سراگزوزهای تزئینی دارند چون طراحان فریبکار هستند؛ چرا که پاسخ بسیار پیچیده‌تر است. خودروسازی مدرن شرکت‌ها را ملزم می‌کند تا به طور همزمان به قدرت، تمیزی و دقت بپردازند و بنابراین یک خروجی تزئینی می‌تواند در هر سه زمینه، بسیار آسان‌تر از یک لوله سنتیِ نمایان، ایفای نقش کند.

۵۸۳۲۲

Adblock test (Why?)

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، به نقل از پدال،  اگر در یک روز گرم تابستانی، عازم سفری طولانی و جاده‌ای باشید احتمالاً پیش از حرکت، این سؤال پیش می‌آید که برای صرفه‌جویی در مصرف سوخت، کولر را خاموش کنم یا روشن بگذارم؟ این پرسش که سال‌ها ذهن بسیاری از رانندگان را به خود مشغول کرده، ریشه در باوری قدیمی دارد که می‌گوید کولر خودرو مصرف سوخت را به شدت افزایش می‌دهد و بهتر است در سفرهای طولانی آن را خاموش کرد.

اما آیا این باور با واقعیت‌های علمی و مهندسی خودروهای امروزی همخوانی دارد؟ پاسخ، چنان که خواهیم دید، به سادگی یک بله یا خیر مطلق نیست، بلکه به عوامل متعددی از جمله سرعت خودرو، طراحی آیرودینامیک و حتی نوع سیستم خنک‌کننده بستگی دارد.

کولر خودرو چگونه مصرف سوخت را افزایش می‌دهد؟

برای درک صحیح این موضوع، ابتدا باید بدانیم کولر خودرو چگونه کار می‌کند. سیستم تهویه مطبوع خودرو از طریق یک کمپرسور که توسط تسمه به موتور متصل است، گاز مبرد را فشرده می‌کند. این فرآیند فشرده‌سازی مستلزم مصرف انرژی است و موتور برای تأمین این انرژی مجبور است سوخت بیشتری مصرف کند.

تحقیقات نشان می‌دهد که استفاده از کولر در خودروهای مدرن، بسته به شرایط، مصرف سوخت را بین ۵ تا ۱۰ درصد افزایش می‌دهد. در خودروهای هیبریدی، این افزایش می‌تواند تا حدود ۶ درصد برسد، درحالی‌که در خودروهای بنزینی معمولی این رقم حدود ۴ درصد و در خودروهای دیزلی حدود ۵ درصد است؛ اما نکته مهم اینجاست که این افزایش مصرف در مقایسه با برخی عوامل دیگر، چندان چشمگیر نیست.

نقش سرعت؛ نقطه عطف تصمیم‌گیری

مهم‌ترین عاملی که تعیین می‌کند خاموش کردن کولر صرفه‌جویی به همراه دارد یا خیر، سرعت خودرو است. مطالعات معتبر نشان می‌دهند که یک سرعت حد آستانه‌ای در این زمینه وجود دارد.

سرعت‌های پایین (زیر ۷۰ کیلومتر بر ساعت)

در سرعت‌های شهری و پایین، جایی که خودرو مرتباً متوقف و حرکت می‌کند، نیروی مقاومت هوا یا درگ چندان قابل‌توجه نیست. در این شرایط، خاموش کردن کولر و پایین کشیدن شیشه‌ها می‌تواند باعث صرفه‌جویی جزئی در مصرف سوخت شود. دلیل این امر ساده است: در سرعت‌های پایین، آیرودینامیک خودرو تأثیر چندانی ندارد و افزایش مصرف ناشی از روشن بودن کولر (حدود ۵ تا ۱۰ درصد) با خاموش کردن آن حذف می‌شود.

سرعت‌های بالا (بیش از ۷۰ کیلومتر بر ساعت)

در جاده‌های بین‌شهری و بزرگراهی، شرایط کاملاً متفاوت است. خودروهای مدرن به گونه‌ای طراحی شده‌اند که با شیشه‌های بسته، جریان هوا را بهینه عبور دهند. هنگامی که شیشه‌ها را پایین می‌کشید، جریان هوای ورودی به داخل کابین نظم آیرودینامیکی خودرو را بر هم می‌زند و مقاومت هوا را به شدت افزایش می‌دهد.

بر اساس مطالعه‌ای که توسط انجمن مهندسان خودرو SAE انجام شده است، پایین کشیدن شیشه‌ها در سرعت‌های بالای ۸۸ کیلومتر بر ساعت مصرف سوخت را تا ۲۰ درصد بیشتر می‌کند، درحالی‌که استفاده از کولر تنها ۱۰ درصد مصرف را افزایش می‌دهد.

یک مطالعه مستقل دیگر توسط SAE در سال ۲۰۱۳ نشان داد که در سرعت‌های بین ۶۴ تا ۱۱۳ کیلومتر بر ساعت، هر دو خودروی مورد آزمایش (فورد اکسپلورر و تویوتا کرولا) با کولر روشن و شیشه‌های بسته، مصرف سوخت کمتری نسبت به حالت شیشه‌های باز و کولر خاموش داشتند. جالب است بدانید که در سرعت‌های بسیار بالا (حدود ۱۲۹ کیلومتر بر ساعت)، خودروی تویوتا کرولا حتی مصرف سوخت بیشتری در حالت شیشه‌های باز نسبت به حالت کولر روشن نشان داد.

سرعت حد آستانه‌ای (نقطه تعادل)

پژوهش‌ها نشان می‌دهد که یک سرعت آستانه‌ای در حدود ۷۲ کیلومتر بر ساعت وجود دارد که در آن دو حالت (کولر روشن/شیشه بسته و کولر خاموش/شیشه باز) تقریباً مصرف برابری دارند. یکی از کارشناسان دانشگاه ویسکانسین می‌گوید که در سرعت‌های حدود ۴۸ کیلومتر بر ساعت یا بیشتر، استفاده از کولر با شیشه‌های بسته کارآمدتر خواهد بود.

شواهد تجربی و تست‌های دنیای واقعی

تست کانسومر ریپورتز

مجله معتبر کانسومر ریپورتز در سال ۲۰۰۸ آزمایشی را برای بررسی این موضوع انجام داد. در این آزمایش، خودروی تویوتا کمری با سرعت ۱۰۵ کیلومتر بر ساعت رانده شد. نتایج نشان داد:

• استفاده از کولر در این سرعت، مصرف سوخت را حدود ۱ مایل بر گالن کاهش داد.
• اثر پایین کشیدن شیشه‌ها در این سرعت حتی قابل اندازه‌گیری نبود.

نتیجه‌گیری کانسومر ریپورتز این بود که تفاوت آنقدر ناچیز است که نگرانی در مورد آن ارزش ندارد.

تست انجمن خودروی آمریکا

مایکل کالکینز، مدیر بخش تعمیرات معتبر AAA، نیز تأیید می‌کند که در سرعت‌های بالا و بزرگراهی، هم کولر و هم شیشه‌های باز تأثیر مشابهی بر مصرف سوخت دارند: فقط حدود نیم مایل بر گالن کاهش. او تأکید می‌کند که با توجه به عامل خستگی راننده که در سفرهای طولانی بسیار مهم است بهتر است از کولر استفاده کنید، حتی اگر مصرف سوخت را نیم مایل بر گالن افزایش دهد.

عوامل دیگری که باید در نظر گرفت

خودروهای هیبریدی

در خودروهای هیبریدی، تأثیر کولر بر مصرف سوخت می‌تواند بیشتر باشد. مطالعه Emissions Analytics نشان داد که روشن کردن کولر در خودروهای هیبریدی، مصرف سوخت را تا ۶.۱ درصد افزایش می‌دهد، درحالی‌که این رقم برای خودروهای بنزینی حدود ۳.۸ درصد است.

طراحی آیرودینامیک خودرو

هرچه خودرو آیرودینامیک‌تر باشد، تأثیر پایین کشیدن شیشه‌ها بر افزایش مصرف سوخت بیشتر خواهد بود. در خودروهای جعبه‌ای ‌شکل و شاسی‌بلند، تفاوت چندان محسوس نیست.

دمای بیرون و شدت کولر

هرچه دمای بیرون گرم‌تر باشد و کولر را در حالت حداکثر خنک‌کنندگی قرار دهید، کمپرسور بیشتر کار می‌کند و مصرف سوخت افزایش می‌یابد.

آلودگی هوا

در ترافیک سنگین شهری و مناطق آلوده، باز گذاشتن شیشه‌ها باعث می‌شود ذرات معلق و گازهای سمی وارد کابین شوند. در این شرایط، بستن شیشه‌ها و استفاده از کولر در حالت گردش داخلی (Recirculation) نه تنها به صرفه‌جویی سوخت کمک می‌کند، بلکه از سلامتی سرنشینان نیز محافظت می‌نماید.

جمع‌بندی و توصیه‌های عملی

پاسخ به پرسش اصلی این مقاله یعنی آیا خاموش کردن کولر خودرو در مسیرهای طولانی باعث کاهش مصرف سوخت می‌شود؟ کاملاً به سرعت حرکت خودرو بستگی دارد:

شرایط رانندگی	توصیه بهینه	دلیل
شهر و ترافیک (زیر ۷۰ کیلومتر بر ساعت)	شیشه باز + کولر خاموش	مقاومت هوا ناچیز است؛ صرفه‌جویی جزئی در سوخت
جاده و بزرگراه (بالای ۷۰ کیلومتر بر ساعت)	شیشه بسته + کولر روشن	مقاومت هوای ناشی از شیشه باز بیشتر از مصرف کولر است
بزرگراه با سرعت بسیار بالا (بیش از ۱۲۰ کیلومتر بر ساعت)	شیشه بسته + کولر روشن	تفاوت به نفع کولر بیشتر می‌شود
ترافیک سنگین و آلوده	شیشه بسته + کولر روشن (حالت گردش داخلی)	حفظ سلامت در اولویت است

 توصیه نهایی برای سفرهای طولانی

در سرعت‌های بزرگراهی، کولر را روشن نگه دارید. افزایش مصرف سوخت ناچیز است و راحتی رانندگی و ایمنی (کاهش خستگی) ارزش آن را دارد.

در مسیرهای شهری و ترافیکی، اگر هوا قابل‌تحمل است، می‌توانید شیشه‌ها را باز کنید و کولر را خاموش نگه دارید تا مصرف سوخت کمی کاهش یابد.

پیش از حرکت در روزهای گرم، خودرو را سایه پارک کنید و در دقایق اولیه حرکت، شیشه‌ها را باز بگذارید تا هوای داغ خارج شود، سپس شیشه‌ها را بسته و کولر را روشن کنید.

از حالت گردش داخلی استفاده کنید تا هوای خنک در داخل خودرو حفظ شود و کمپرسور کمتر کار کند. به یاد داشته باشید که تفاوت مصرف سوخت بین دو حالت آنقدر ناچیز است که در یک باک کامل بنزین، شاید تنها چند کیلومتر اختلاف ایجاد کند. پس آسایش خود را فدای صرفه‌جویی ناچیز نکنید.

باور قدیمی، پاسخ جدید

باور قدیمی برخی رانندگان مبنی بر اینکه خاموش کردن کولر در مسیرهای طولانی باعث صرفه‌جویی در مصرف سوخت می‌شود به فاکتورهای متعددی بستگی دارد. در سرعت‌های پایین شهری، این باور درست است؛ اما در سرعت‌های بالا که خودروهای مدرن برای آن‌ها طراحی شده‌اند، پایین کشیدن شیشه‌ها به دلیل افزایش شدید مقاومت هوا، عملاً مصرف سوخت را بیشتر از روشن نگه داشتن کولر افزایش می‌دهد.

۵۸۳۲۲

Adblock test (Why?)

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، به نقل از آخرین خودرو،  لئوپارد ۵ یک SUV قدرتمند و آفرودی پلاگین هیبرید است که طراحی جذابی دارد و از زمان معرفی این خودرو در چین، بسیار مورد تحسین قرار گرفته است. این خودرو به‌زودی در بازار ایران عرضه خواهد شد. در ادامه به معرفی این خودرو می پردازیم.

در مورد لئوپارد ۵

لئوپارد ۵ که با نام Fangchengbao Bao ۵ هم شناخته می شود، یکی از محصولات بی وای دی با نشان Fangchengbao است که به طور خاص شاسی بلند تولید می کند. یک شاسی مستقل قوی و ۵ در که از سال ۲۰۲۳ به بازار آمده در سبد محصول BYD یک محصول جدید به حساب می آید. طراحی این خودرو به سرپرستی Wolfgang Egger انجام شده که او مدیر یت تیم طراحی نشان های معروفی نظیر آلفارومئو، آئودی و لامبورگینی را در کارنامه خود دارد.

این خودرو برمبنای پلتفرم DMO Super Hybrid بی وای دی توسعه داده شده که مختص خودروهای آفرودی با آرایش دوموتره برقی است و جدیدترین تکنولوژی ها و نوآوری های بی وای دی را در آن می بینیم.

مشخصات فنی

زیر کاپوت این خودرو یک پیشرانه ۱٫۵ لیتر توربو قرار دارد که در کنار دو پیشرانه برقی سوار بر دو محور، قدرت ترکیبی را تولید می کنند. این سیستم به صورت ترکیبی توان تولید قدرت نهایی ۶۷۷ اسب بخار را دارد و نهایت گشتاور به عدد ۷۶۰ نیوتن متر می رسد. قدرت از طریق جعبه دنده E-CVT به تمام چرخ ها می رسد و در حالت استاندارد ما حالت AWD را در این شاسی بلند داریم.

پک باتری به کار رفته در این خودرو از نوع باتری های مخصوص و جدید بی وای دی تحت عنوان Blade است که از نوع باتری های LFP به حساب می آید و ظرفیت ۴۷٫۸ کیلووات ساعتی دارد. برد تمام برقی این باتری در محدوده ۱۶۰ کیلومتر (بر اساس استاندارد WLTP) است و قابلیت شارژ سریع در کمتر از نیم ساعت را هم به مالک می دهد.

اما از آنجا که با یک آفرودر طرف هستیم پس تنظیمات مربوط به آفرود هم در این خودرو دیده می شود تنظیم مربوط به دنده سنگین و قفل های دیفرانسیل عقب و مرکزی باعث می شوند تا لئوپارد ۵ به یک آفرودر قدرتمند بدل شود. همچنین شش حالت رانندگی را م در این خودرو داریم و زاویه ورود و خروج این خودرو به گونه ای است که هم در مسیر های شنی و هم در مسیرهای سنگلاخ، این خودرو بسیار قوی عمل کند.

اما Leopard ۵ فقط آفرودی نیست و روی آسفالت هم عملکردی خیره کننده دارد. این خودرو با وجود وزن ۲,۹۵۰ کیلوگرمی، شتاب ۴.۸ ثانیه ای را ثبت می کند!

کابین و امکانات لئوپارد ۵

در داخل طراحی به سبک آفرودر های جدید انجام شده و دکمه های فیزیکی و نسبتا بزرگ زیادی را در کنسول وسط می بینیم. سه صفحه نمایش در جلو باعث شده این آفرودر چینی حس مدرن بودن را هم داشته باشد که این سه صفحه نمایش کلاستر دیجیتال، سیستم مالتی مدیا و صفحه نمایش مختص به شاگرد را تشکیل داده اند. کیفیت متریال عالی به نظر می رسد و در کل بی وای دی توانسته تا لئوپارد ۵ را در حد یک آفرودر تمام عیار و مدرن عرضه کند.

در این SUV جذاب امکاناتی نظیر ۸ کیسه هوا (روبرویی جلو، جانبی جلو، جانبی عقب و پرده ای)، کنترل حرکت در سربالایی و سرازیری، تانک یو ترن، گرم کن فرمان، سردکن و گرم کن صندلی ها، ماساژور صندلی های جلو، سیستم خودران موسوم به چشم خدا، کروز کنترل تطبیقی، رانندگی خودران بین خطوط، رادار نقطه کور، هشدار برخورد از جلو، ترمز اضطراری، دوربین ثبت وقایع، تنظیم حالت رانندگی، دوربین ۳۶۰ درجه، سنسور پارک عقب و جلو، ۱۱ دوربین در خارج از خودرو، ۱ دوربین داخلی، ۱۲ رادار اولتراسونیک، ۳ رادار میلیمتری، ولت پارک، کارت NFC، ورود بدون کلید، استارت دکمه ای و… دیده می شود.

این خودرو قرار نیست قیمت پایینی داشته باشد و احتمالا با توجه به مشخصات فنی و امکانات، قیمت بالایی را برای این خودرو خواهیم داشت.

۲۲۷۳۲۲

Adblock test (Why?)

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، از زمانی که بوگاتی در سال ۲۰۲۱ دپارتمان اختصاصی Sur Mesure را راه‌اندازی کرد، سفارشی‌سازی در این برند وارد مرحله‌ای تازه شد؛ مرحله‌ای که در آن مرز میان صنعت خودرو و هنرهای تجسمی تقریبا از بین می‌رود. حالا تازه‌ترین محصول این بخش با نام «La Perle Rare» یا مروارید نایاب، نشان می‌دهد که چگونه می‌توان یک هایپرکار ۱۶ سیلندر را به اثری هنری و کلکسیونی تبدیل کرد.

جایی که بوگاتی به خواسته‌های نامحدود پاسخ می‌دهد

بخش Sur Mesure در بوگاتی برای مشتریانی طراحی شده که به کمتر از یک خودروی کاملا منحصر به‌ فرد رضایت نمی‌دهند. در این برنامه، خریدار می‌تواند از میان بی‌نهایت ترکیب رنگ، متریال لوکس و جزئیات دست‌ساز انتخاب کند و خودرویی بسازد که دقیقا مطابق سلیقه شخصی‌اش باشد.

مدل La Perle Rare تازه‌ترین نمونه از این فلسفه است؛ خودرویی که نه‌ تنها از نظر فنی یک شاهکار محسوب می‌شود، بلکه در طراحی ظاهری و داخلی نیز استانداردهای جدیدی تعریف می‌کند.

الهام از گذشته، اجرای مدرن

بوگاتی اعلام کرده هدف از خلق این نسخه، افزودن زیبایی‌شناسی سیال و مجسمه‌گونه به میسترال بوده است. روی بدنه، خطوط سفید و طلایی به‌صورت روان امتداد یافته‌اند و حال‌ و هوایی هنری به خودرو داده‌اند؛ رویکردی که یادآور نسخه افسانه‌ای Bugatti Veyron Grand Sport L’Or Blanc است.

اجرای این طرح ساده نبوده است. هر خط طلایی و سفید با فرآیندی کاملا دستی، شامل زدن نوار چسب‌ و ماسک‌گذاری دقیق، روی بدنه اعمال شده است. این تم رنگی حتی به رینگ‌های آلیاژی تراش‌خورده نیز راه پیدا کرده و با ترکیبی خاص از رنگ سفید و طلایی تکمیل شده است.

کابین سفید طلایی

با ورود به کابین، فضای روشن و غالبا سفیدرنگ بلافاصله توجه را جلب می‌کند. پنل درها همان الگوی سیال بدنه را ادامه می‌دهند و حس حرکت مایع‌گونه‌ای را القا می‌کنند. نورپردازی ملایم محیطی نیز برای برجسته‌تر کردن این جلوه بصری به کار رفته است.

تزئینات آلومینیومی ماشین‌کاری و پولیش‌ شده در کنار دوخت‌های دقیق و متریال لوکس، نشان می‌دهد که La Perle Rare تنها یک هایپرکار قدرتمند نیست؛ بلکه ویترینی از مهارت‌های صنایع‌دستی مدرن است.

فیل رقصان؛ امضای تاریخی بوگاتی

یکی از خاص‌ترین جزئیات این نسخه، نقش فیل رقصان است که روی تکیه‌گاه صندلی‌ها گلدوزی شده است. این نماد توسط Rembrandt Bugatti، برادر اتوره بوگاتی، خلق شد و نخستین‌بار روی کاپوت مدل افسانه‌ای بوگاتی Type ۴۱ Royale دیده شد.

در La Perle Rare، تصویر این فیل در بخش پایینی درها و حتی درون قطعه‌ای شفاف داخل دسته‌دنده نیز دیده می‌شود. همچنین نام «La Perle Rare» با خطی زیبا روی درپوش موتور، زیر بال عقب فعال و روی تونل مرکزی نقش بسته است.

وداع باشکوه با موتور W۱۶

اگرچه تمرکز این نسخه بر طراحی هنری است، اما در بخش فنی هیچ‌ چیز کم ندارد. میسترال به موتور ۸٫۰ لیتری W۱۶ چهار توربوشارژ مجهز است؛ همان پیشرانه‌ای که سال‌ها نماد قدرت بوگاتی بوده است.

این موتور ۱۵۷۸ اسب‌بخار قدرت تولید می‌کند و می‌تواند خودرو را به حداکثر سرعتی دست‌کم ۴۱۸ کیلومتر بر ساعت برساند. میسترال در واقع یکی از آخرین مدل‌هایی است که با این پیشرانه افسانه‌ای عرضه می‌شود؛ موضوعی که ارزش کلکسیونی آن را دوچندان می‌کند.

تولید محدود و قیمتی فراتر از تصور

مدل La Perle Rare یکی از تنها ۹۹ دستگاه میسترال تولیدی است. اگرچه بوگاتی قیمت دقیق این نسخه سفارشی را اعلام نکرده، اما با توجه به برچسب حدود ۵ میلیون دلاری نسخه استاندارد، تردیدی نیست که این نمونه منحصر به‌ فرد قیمتی به‌ مراتب بالاتر دارد.

منبع: caranddriver

۲۲۷۳۲۲

Adblock test (Why?)

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، ‌ به نقل از پدال،  در شرایطی که فضای سیاسی میان ایران و ایالات متحده آمریکا همچنان پرتنش ارزیابی می‌شود، انتشار خبر رایزنی وزارت صنعت، معدن و تجارت با وزارت امور خارجه برای «تسهیل‌گری در واردات خودروهای آمریکایی» توجه بسیاری از فعالان بازار خودرو را به خود جلب کرده است؛ خبری که در صورت تحقق، می‌تواند یکی از مهم‌ترین چرخش‌های سیاستی سال‌های اخیر در حوزه واردات خودرو باشد.

واردات خودرو توسط ایرانیان مقیم خارج؛ مسیر دوباره فعال شد

محمدعلی حاجی‌زاده، سرپرست دفتر صنایع خودرو و نیرو محرکه وزارت صمت، با اشاره به آخرین وضعیت واردات خودرو توسط ایرانیان مقیم خارج از کشور اعلام کرده است که این فرآیند پس از یک دوره تأخیر، از حدود یک ماه گذشته مجدداً فعال شده و مشکلات اجرایی آن برطرف شده است.

به گفته وی، تاکنون بیش از ۱۵۰ ثبت سفارش از طریق سامانه میخک به سامانه جامع تجارت منتقل و تأیید شده و حتی چند دستگاه خودرو نیز وارد کشور شده‌اند. این آمار نشان می‌دهد که سازوکار اجرایی این مسیر وارداتی، دست‌کم در سطح ثبت سفارش و انتقال پرونده‌ها، به مرحله عملیاتی رسیده است.

بر اساس ضوابط فعلی، واردات برای ایرانیان مقیم خارج از کشور به جز دو دسته خودرو با محدودیت مواجه است:

• خودروهای راست‌فرمان
• خودروهای ساخت آمریکا

و دقیقاً همین بند دوم است که اکنون در کانون توجه قرار گرفته است.

خودروهای آمریکایی؛ از ممنوعیت مطلق تا رایزنی دیپلماتیک

سرپرست دفتر صنایع خودرو وزارت صمت تصریح کرده که درباره خودروهای آمریکایی، رایزنی‌های لازم با وزارت امور خارجه در حال انجام است؛ زیرا برخی ایرانیان مقیم خارج ممکن است در کشور محل اقامت خود مالک خودرویی با منشأ آمریکایی باشند و خواهان انتقال آن به ایران باشند.

این اظهارنظر، اگرچه به معنای لغو رسمی ممنوعیت نیست، اما از تغییر لحن سیاست‌گذار حکایت دارد. در سال‌های گذشته، واردات خودروهای دارای منشأ آمریکایی عملاً ممنوع بود و حتی خودروهایی که در کشور ثالث خریداری شده بودند نیز به دلیل ساخت آمریکا، امکان ورود نداشتند.

اکنون طرح موضوع «تسهیل‌گری» نشان می‌دهد که دست‌کم در سطح کارشناسی، احتمال بازنگری در این محدودیت در حال بررسی است.

اگر فرض کنیم محدودیت خودروهای آمریکایی برای ایرانیان مقیم خارج برداشته شود، بازار ایران احتمالاً با طیفی از برندهای شاخص آمریکایی مواجه خواهد شد؛ برندهایی که همواره در میان خریداران ایرانی جذابیت داشته‌اند.

از جمله شورولت، کادیلاک، دوج و جیپ که همیشه در ایران نامدار بوده‌اند. در کنار این برندهای سنتی، نباید از رشد سریع خودروهای الکتریکی آمریکایی مانند تسلا و ریویان غافل شد که در سال‌های اخیر نقش مهمی در تحول صنعت خودروی جهان داشته‌اند و ورود احتمالی محصولات آن‌ها به کشور، می‌تواند سطح فناوری بازار وارداتی ایران را به شکل محسوسی ارتقا دهد.

چالش‌های پیش‌رو؛ فراتر از صدور مجوز

با این حال، حتی در صورت صدور مجوز واردات، موانع متعددی همچنان پابرجاست:

• نقل و انتقال مالی بین‌المللی در شرایط تحریم
• محدودیت‌های حقوقی مرتبط با تحریم‌های ثانویه
• نبود شبکه خدمات پس از فروش و تأمین قطعات

به ویژه در مورد خودروهای الکتریکی پیشرفته، مسائلی مانند به‌روزرسانی نرم‌افزاری، پشتیبانی فنی و زیرساخت شارژ نیز به چالش‌های اجرایی افزوده می‌شود.

بنابراین، آزادسازی احتمالی لزوماً به معنای شکل‌گیری یک بازار گسترده نخواهد بود و ممکن است در مرحله نخست به واردات محدود، موردی و بیشتر در قالب خودروهای شخصی ایرانیان مقیم خارج محدود بماند.

در حال حاضر، آنچه مطرح شده «رایزنی برای تسهیل‌گری» است، نه لغو قطعی ممنوعیت. با این حال، همین تغییر ادبیات سیاست‌گذار نشان می‌دهد که موضوع واردات خودروهای آمریکایی، پس از سال‌ها سکوت، دوباره به سطح تصمیم‌سازی بازگشته است.

اینکه این رایزنی‌ها به اصلاح مقررات منجر شود یا خیر، به متغیرهای سیاسی و اقتصادی متعددی وابسته است. اما بی‌تردید، در صورت تحقق، می‌تواند یکی از مهم‌ترین تحولات سیاست واردات خودرو در سال‌های اخیر لقب بگیرد؛ تحولی که هم جنبه اقتصادی دارد و هم بار سیاسی قابل توجهی با خود حمل می‌کند.

۵۸۳۲۲

Adblock test (Why?)

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، ‌ گاهی صنعت خودروسازی محصولاتی خلق می‌کند که نه می‌توان آن‌ها را کاملا جدی گرفت و نه می‌توان نادیده‌شان گرفت. مارک ۴ Bugazzi دقیقا از همین دسته است؛ خودرویی سفارشی‌سازی‌ شده که در دهه ۱۹۷۰ در کالیفرنیا ساخته شد و حالا دوباره نامش بر سر زبان‌ها افتاده است. این ماشین که ریشه در یک لینکلن کانتیننتال ۱۹۷۳ دارد، آن‌ قدر دگرگون شده که تشخیص هویت اولیه‌اش تقریبا غیرممکن است. ماه آینده این نمونه خاص در حراجی عرضه می‌شود و بدون تردید، مالک آینده‌اش باید برای پاسخ دادن به پرسش همیشگی «این دقیقا چه خودرویی است؟» آماده باشد.

تولد یک اغراق دهه هفتادی

پشت این پروژه عجیب، نام شرکت Hollywood Coach Builders دیده می‌شود؛ مجموعه‌ای که در آن سال‌ها به ساخت خودروهای سفارشی با طراحی‌های نمایشی شهرت داشت. گفته می‌شود که حدود ۱۲ دستگاه از مارک ۴ بوگازی ساخته شده، اما امروز احتمالا فقط دو نمونه از آن باقی مانده است.

برای رسیدن به این ظاهر خاص، سازندگان تقریبا تمام پنل‌های بدنه اصلی لینکلن را کنار گذاشتند و قطعات جدیدی را جایگزین کردند. نتیجه، خودرویی شد که بیش از آنکه شبیه محصولات دیترویت باشد، حال‌ و هوای برندهای لوکس بریتانیایی را تداعی می‌کند.

نمایی که فریاد می‌زند «به من نگاه کن!»

در بخش جلو، یک جلوپنجره کرومی عظیم خودنمایی می‌کند که ناخودآگاه ذهن را به سمت محصولات رولزرویس می‌برد. چراغ‌های گرد در قاب‌های مربعی براق نشسته‌اند و گلگیرهای جلو با اغراق خاصی از سپر جلوتر آمده‌اند. کروم در همه‌جا حضور دارد؛ آن‌قدر که انگار طراحان تصمیم گرفته‌اند هیچ سطحی بدون درخشش باقی نماند.

ارتفاع خودرو نیز کاهش یافته و سیستم تعلیق کوتاه‌ شده آن را به زمین نزدیک‌تر کرده است. لاستیک‌های دورسفید و رینگ‌های نقره‌ای کلاسیک هم این ترکیب پرزرق‌ و برق را کامل می‌کنند؛ خودرویی که بی‌پروا به سبک خاص خودش وفادار مانده است.

در بخش عقب، داستان همان‌قدر متفاوت ادامه پیدا می‌کند. سقف بازطراحی شده، پنل‌های جدید و درِ صندوقی که با یک نگهدارنده چرخ زاپاس تزئین شده، چهره‌ای کاملا تازه به خودرو داده‌اند. رنگ بدنه هم کم‌حاشیه نیست؛ ترکیبی از طلایی صدفی درخشان با رگه‌هایی یخی‌رنگ و گرافیک‌های نقاشی‌شده با دست که جلوه‌ای نمایشی و کاملا دهه هفتادی ایجاد کرده است.

حراج این خودرو بر عهده Mecum Auctions است؛ جایی که معمولا خودروهای خاص و کلکسیونی توجه زیادی جلب می‌کنند، اما بعید است چیزی به اندازه این لینکلن تغییر شکل‌ یافته نگاه‌ها را خیره کند.

کابینی با گرانیت واقعی!

اگر تصور می‌کنید که بیرون خودرو اغراق‌آمیز است، فضای داخلی شما را شگفت‌زده‌تر خواهد کرد. شاخص‌ترین ویژگی کابین، استفاده از قطعات گرانیت واقعی روی تونل گیربکس، کنسول عقب و پنل درهاست. این تصمیم نه‌ تنها جلوه‌ای غیرمنتظره به کابین داده، بلکه به معنای واقعی کلمه وزن خودرو را هم افزایش داده است.

در کنار این جزئیات سنگین، صندلی‌ها و داشبورد نیز بازطراحی و دوباره تودوزی شده‌اند تا فضای داخلی هماهنگ با ظاهر پرزرق‌ و برق بدنه باشد.

قلبی آمریکایی با چاشنی مدرن

از نظر فنی اطلاعات زیادی منتشر نشده، اما مشخص است که این خودرو از یک موتور V۸ با حجم ۴۶۰ اینچ مکعب نیرو می‌گیرد. جالب‌تر اینکه گیربکس اتوماتیک آن از شورولت کوروت C۶ قرض گرفته شده؛ ترکیبی غیرمنتظره که گذشته و حال را در کنار هم قرار می‌دهد.

هنوز قیمتی برای این نمونه اعلام نشده، اما تردیدی نیست که برای کلکسیونرهایی که به دنبال مالکیت خودروهای خاص و متفاوت هستند، گزینه‌ای وسوسه‌انگیز خواهد بود.

مارک ۴ بوگازی از آن دست خودروهایی است که صرفا وسیله حمل‌ و نقل نیست؛ بلکه بیانیه‌ای متحرک است. داشتنش شاید شخصیت بسازد، اما قطعا مکالمه‌های طولانی هم به همراه خواهد داشت.  

منبع: carscoops

۵۸۳۲۲

Adblock test (Why?)

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، به نقل از پدال، ‌ نسخه فیس‌لیفت سدان محبوب تویوتا کرولا به‌زودی به بازار ایران معرفی می‌شود.  

رونمایی جهانی و محل تولید

فیس‌لیفت جدید کرولا نخستین بار در نمایشگاه خودرو گوانگژو ۲۰۲۵ معرفی شد. این خودرو همچنان بر پایه نسل دوازدهم کرولا توسعه یافته و توسط جوینت‌ونچر فاو-تویوتا در چین تولید می‌شود.

هدف اصلی این به‌روزرسانی، افزایش جذابیت بصری، ارتقای کیفیت کابین و هماهنگی با زبان طراحی جدید برند تویوتا است؛ اقدامی که می‌تواند عمر حضور نسل فعلی کرولا در بازارهای آسیایی را طولانی‌تر کند.

تغییرات طراحی؛ چهره‌ای جسورتر با زبان همرهد

مهم‌ترین تحول نسخه جدید در نمای جلو دیده می‌شود. کرولا نیوفیس از زبان طراحی موسوم به Hammerhead بهره می‌برد؛ سبکی که پیش‌تر در محصولاتی مانند تویوتا پریوس، تویوتا کمری، تویوتا راو ۴، تویوتا C‑HR و تویوتا bZ۴X دیده شده است.

در این سبک طراحی جلوپنجره کشیده و یکپارچه‌تر شده و چراغ‌های LED باریک با فرم C شکل جلوه‌ای مدرن ایجاد کرده‌اند. همچنین سپر جلو اسپرت‌تر شده و ورودی هوا طراحی متفاوتی دارد. از طرف دیگر جزئیات مه‌شکن‌ها با فرم L شکل بازطراحی شده‌اند که نتیجه این تغییرات، ظاهری جوان‌پسندتر و نزدیک‌تر به سدان‌های رده بالاتر تویوتا است؛ به‌گونه‌ای که برخی آن را نسخه کوچک‌تر کمری یا پریوس توصیف می‌کنند.

افزایش ابعاد و بهبود فضای کابین

یکی از تغییرات مهم در تویوتا کرولا نیوفیس، رشد ابعاد خودرو است. فاصله محوری حدود ۵۰ میلی‌متر افزایش یافته و طول کلی نیز رشد محسوسی داشته است. این تغییرات به بهبود فضای پا برای سرنشینان عقب و افزایش راحتی در سفرهای طولانی منجر شده است.

در بخش کابین نیز بازطراحی گسترده‌ای انجام شده است که شامل موارد زیر خواهد بود:

• کنسول مرکزی جدید با چیدمان ساده‌تر
• طراحی تازه اهرم دنده
• کاهش دکمه‌های فیزیکی و انتقال بسیاری از کنترل‌ها به نمایشگر
• نمایشگر مرکزی بزرگ‌تر ۱۲.۹ اینچی با سیستم چندرسانه‌ای پیشرفته

فضای داخلی اکنون ظاهری مینیمال‌تر دارد و از نظر تجربه کاربری به محصولات جدیدتر تویوتا نزدیک‌تر شده است.

گزینه‌های موتور؛ تمرکز بازار ایران بر نسخه هیبریدی

کرولا نیوفیس یا فیس لیفت در بازارهای جهانی با دو گزینه اصلی عرضه می‌شود:

• موتور ۲٫۰ لیتری تنفس طبیعی با توان بالاتر
• نسخه هیبریدی ۱٫۸ لیتری که همچنان محبوب‌ترین انتخاب محسوب می‌شود

جزئیات ظاهری تکمیلی

در کنار تغییرات اصلی، برخی جزئیات نیز به‌روزرسانی شده‌اند:

• رینگ‌های ۱۷ اینچی با طراحی جدید
• گرافیک تازه چراغ‌های عقب
• استفاده بیشتر از تزئینات کرومی یا مشکی براق برای ایجاد تمایز ظاهری

این اصلاحات باعث شده کرولا نیوفیس در نگاه اول مدرن‌تر از نسخه قبلی به نظر برسد.

مشخصات فنی تویوتا کرولا نیوفیس هیبریدی

نسخه هیبریدی از موتور چهار سیلندر ۱٫۸ لیتری با کد ۸ZR-FXE استفاده می‌کند. این موتور بنزینی به‌تنهایی حدود ۱۰۰ اسب بخار قدرت و ۱۴۲ نیوتون متر گشتاور تولید می‌کند.

در کنار آن، یک موتور الکتریکی قرار دارد که با موتور بنزینی همکاری می‌کند و مجموع خروجی سیستم را افزایش می‌دهد. انتقال نیرو به چرخ‌های جلو از طریق گیربکس اتوماتیک E-CVT نسل جدید انجام می‌شود.

این گیربکس علاوه بر مدیریت ترکیب توان، وظیفه بازیابی انرژی ترمز و شارژ باتری هیبریدی را نیز بر عهده دارد. نتیجه، عملکردی نرم، مصرف سوخت بسیار پایین و تجربه رانندگی کم‌صدا است.

تجربه رانندگی؛ اقتصادی و آرام

سیستم هیبریدی کرولا با تمرکز بر رانندگی شهری طراحی شده است. حرکت بی‌صدا در سرعت‌های پایین، شتاب یکنواخت و هزینه نگهداری پایین از مزایای اصلی این خودرو به شمار می‌روند. 

ورود نسخه فیس‌لیفت کرولا به ایران می‌تواند رقابت در کلاس سدان‌های وارداتی کم‌مصرف را جدی‌تر کند. طراحی مدرن، کابین دیجیتال‌تر و حفظ سیستم هیبریدی اقتصادی، مهم‌ترین عواملی هستند که شانس موفقیت این خودرو را افزایش می‌دهند.

58322

Adblock test (Why?)

به گزارش خبرآنلاین، به نقل از گجت‌نیوز، خودروی اسپرت لکسوس ال سی، از جمله مدل‌های شناخته‌شده این برند در بازار خودروهای لوکس است. این خودرو که الهام‌گرفته از خودرو مفهومی LF-LC بود، با وجود طراحی چشمگیر، به پایان راه خود نزدیک می‌شود.

معنای واژه LC و توقف تولید

LC در لکسوس مخفف عبارت Luxury Coupe (کوپه لوکس) است. لکسوس به دلیل فروش ضعیف، تولید این مدل را متوقف می‌کند؛ ابتدا مدل هیبریدی LC 500h برای مدل سال ۲۰۲۶ حذف شد و سپس تولید مدل بنزینی LC 500 نیز پس از مدل سال ۲۰۲۶ به پایان می‌رسد.

لکسوس LC 500 در دو نسخه کوپه و کروک موجود است. قیمت مدل کوپه از ۱۰۱,۷۰۰ دلار و کروک از ۱۰۹,۲۰۰ دلار آغاز می‌شود. این خودرو از یک موتور ۵.۰ لیتری V8 تنفس طبیعی با ۴۷۱ اسب بخار قدرت و گیربکس ۱۰ سرعته اتوماتیک بهره می‌برد. LC 500 کوپه در ۴.۷ ثانیه به ۶۰ مایل بر ساعت می‌رسد و حداکثر سرعت آن ۲۷۰ کیلومتر بر ساعت است.

5858

Adblock test (Why?)