ادعاهای اخیر درباره شواهد تماس فرازمینیها با زمین، بار دیگر بحث درباره احتمال وجود حیات هوشمند در کیهان را داغ کرده است. در طول تاریخ، رویدادهایی رمزآلود دانشمندان را به این فکر انداختهاند که شاید ما در جهان تنها نیستیم.
در سالهای اخیر، با انتشار گزارشها و شهادتهای مربوط به اجرام ناشناس پرنده، توجهات به مسئله بیگانگان فضایی افزایش یافته است. این اتفاقات، دانشمندان را بر آن داشته تا به دنبال شواهد ملموسی از تماسهای احتمالی باشند.
۱. سیگنال واو!؛ پیامی رادیویی از عمق فضا
سال ۱۹۷۷ میلادی، تلسکوپ رادیویی «بیگ اِر» دانشگاه ایالتی اوهایو سیگنالی ۳۰ برابر قویتر از نویز معمولی تشخیص داد. این سیگنال که فقط در یک فرکانس خاص ثبت شد، توسط ستارهشناس جری اِمان با نوشتن کلمه «واو!» در کنار دادهها نامگذاری شد. اگرچه برخی آن را نشانه پیام فرازمینیها دانستند، اما منشأ آن هنوز ناشناخته باقی مانده است.
۲. اوموآموا؛ پیامرسان مرموز فرازمینی
در سال ۲۰۱۷ میلادی، جسمی عجیببهنام اوموآموا (بهمعنی پیامرسان از دوردست) وارد منظومه شمسی شد. این شیء سیگاریشکل ۱۰ برابر بازتابندهتر از سیارکهای عادی بود و شتابی غیرمنتظره داشت. آوی لوئب، اخترفیزیکدان دانشگاه هاروارد، آن را بقایای فناوری فرازمینیها یا یک فضاپیما پیشنهاد کرد، اما دیگر دانشمندان بر منشأ طبیعی آن تأکید کردند.
۳. کشف فسفین در زهره؛ نشانهای از حیات؟
کشف فسفین در جو سیاره زهره در سال ۲۰۲۰ میلادی، امیدها را برای یافتن حیات میکروبی افزایش داد. این ماده که اغلب توسط میکروبها تولید میشود، میتوانست نشانهای از حیات باشد؛ اما ناسا در مطالعات بعدی موفق به تأیید وجود آن نشد و این کشف را زیر سؤال برد.
۴. انفجارهای رادیویی سریع؛ معمایی حلنشده
از سال ۲۰۰۷ میلادی، سیگنالهای رادیویی کوتاه و درخشان موسوم به «انفجارهای رادیویی سریع» (FRBs) شناسایی شدند که در فواصل زمانی مشخص تکرار میشوند. این سیگنالهای میلیثانیهای دانشمندان را گیج کردهاند؛ آوی لوئب آنها را به فناوری بیگانگان فضایی نسبت میدهد، درحالیکه دیگران منشأ طبیعی را محتملتر میدانند.
۵. جستوجوی حیات روی مریخ؛ ادعایی جنجالی
در سال ۲۰۱۹ میلادی، گیلبرت لوین، دانشمند ناسا که در پروژه کشف حیات روی مریخ فعالیت میکرد، ادعا کرد شواهدی از حیات را در این سیاره یافته است. اما ناسا و جامعه علمی این ادعا را نیازمند شواهد فوقالعاده قویتری دانستند و به نقلقول معروف کارل سیگان اشاره کردند که «ادعاهای خارقالعاده نیازمند شواهد خارقالعاده هستند».
