اگر کوئنتین تارانتینو همچنان بر عزم خود برای خداحافظی از فیلمسازی پس از ساخت دهمین فیلم بلندش پایبند بماند، فیلم بعدی این کارگردان برنده اسکار آخرین اثر سینمایی او خواهد بود؛ تصمیمی که ظاهرا کریستوفر نولان چندان با آن موافق نیست.
نولان در گفتوگویی تازه با نشریه «تلگراف» درباره برنامه تارانتینو برای بازنشستگی پس از ۱۰ فیلم گفت:
فکر میکنم نگاهی اینچنین به موضوع، کمی خطرناک است. منظورم این است که کوئنتین دلایل خودش را دارد و من کاملا به آنها احترام میگذارم؛ اما امیدوارم به آنها پایبند نماند.
<!–
–>
کارگردان Oppenheimer ادامه داد:
من هر فیلمی که میسازم را آخرین فیلم خوپ میبینم؛ عنوانی که ممکن است هرگز فرصت ساختنش را پیدا نکنم و بالاخره یک روز در این مورد درست فکر خواهم کرد. برای همین هرباره تمام وجودم را بر پروژهای که در دست دارم، میگذارم. هیچوقت با خودم فکر نمیکنم که: «این ایده را برای فیلم بعدی نگه میدارم». نمیخواهم چنین نگرشی داشته باشم. میخواهم هر فیلم، کاملترین چیزی باشد که میتوانم بسازم.
<!–
–>
تارانتینو سالهاست درباره برنامه بازنشستگی پس از ساخت ۱۰ فیلم سینمایی صحبت کرده است. او معتقد است ده فیلم کافی است تا کارنامهای منسجم و باکیفیت از خود به جا بگذارد. این کارگردان خالق سینمایی حتی مجموعه دو قسمتی «بیل را بکش» را یک فیلم واحد حساب میکند، زیرا این پروژه در ابتدا بهعنوان یک اثر سینمایی ساخته شده بود.
نولان پیشتر نیز درباره این تصمیم تارانتینو صحبت کرده بود. او هنگام تبلیغ فیلم Oppenheimer در پادکست ReelBlend در سال ۲۰۲۳ اظهار کرد دلیل تارانتینو برای بازنشستگی قابل درک است، اما با آن کاملاً موافق نیست:
دیدگاه کوئنتین همیشه این بوده که او آثار برخی فیلمسازان را در سالهای پایانی فعالیتشان دیده و احساس کرده اگر یک فیلم نتواند به دوران اوج آنها برسد، شاید بهتر باشد اصلا ساخته نشود. این یک دیدگاه بسیار کمالگرایانه است؛ دیدگاهی که از یک عاشق جدی سینما و تاریخ فیلم برمیآید.
<!–
–>
او اضافه کرد:
مطمئن نیستم خودم بتوانم به ارزش مطلق یک اثر اعتماد کنم، که آیا آن فیلم باید ساخته میشد یا بهتر که ندارمش. من هم مشابه ه کوئنتین طرفدار فیلمهایی هستم که شاید کاملا به هدفشان نرسند، اما در آنها یک بازی درخشان، یک ایده ساختاری جالب یا حتی یک صحنه فوقالعاده وجود دارد. بنابراین دیدگاه او را درک میکنم. فکر میکنم او میخواهد میراثی تقریبا بینقص از خود باقی بگذارد، اما در عین حال دوست ندارم هیچ چیزی را از گزینههایش حذف کند.
<!–
–>
البته نولان تنها فیلمسازی نیست که با برنامه بازنشستگی تارانتینو مخالف است. کارگردان Paul Thomas Anderson از دوست تارانتینو و یکی از فیلمسازان مطرح همقطار او، پیشتر انتقاد صریحتری نسبت به این تصمیم مطرح کرده بود:
میدانم کوئنتین دوست دارد بگوید: «۱۰ فیلم میسازم و بعد کنار میروم»، اما من هرگز نمیتوانستم چنین کاری کنم. نمیدانم چطور میتواند چنین چیزی بگوید یا وقتی این حرف را میزند، خودش را جدی بگیرد. این کاری است که من تا زمانی که توانش را داشته باشم انجام میدهم.
<!–
–>
او همچنین درباره ادامه فعالیت فیلمسازان در سنین بالاتر گفته بود که گاهی تلاش برخی کارگردانها برای دنبال کردن ترندهای جدید یا رقابت با نسل جوان نتیجه خوبی ندارد.
در حال حاضر مشخص نیست دهمین و احتمالاً آخرین فیلم تارانتینو چه خواهد بود. مدتی پروژه The Movie Critic قرار بود آخرین فیلم او باشد، اما این کارگردان بعدها فیلمنامه آن را کنار گذاشت.
حتی اگر تارانتینو واقعا از سینما خداحافظی کند، همچنان راههای دیگری برای ادامه فعالیت هنری خود دارد. او تاکنون چند کتاب نوشته و نمایشنامه جدیدش با نام The Popinjay Cavalier قرار است در سال ۲۰۲۷ در «وستاند» لندن روی صحنه برود.
