ژاپن در حال توسعه یک موشک کروز زمینبهزمین جدید است که علاوه بر قدرت تخریب بالا، توانایی پیشرفتهای برای فرار از سامانههای دفاع هوایی دارد و میتواند بدون مانع به هدف خود برسد.
این موشک که هنوز در مرحله توسعه به سر میبرد، موشک دفاع جزیرهای (Island Defense Missile) نامیده میشود و برد طولانی دارد، اما نکته قابل توجه آن قابلیت مانور بالاست. این موشک میتواند مانورهای پیچیده هوایی مشابه جنگندههای پیشرفته انجام دهد تا در مرحله پایانی پرواز خود از رهگیری سامانههای دفاع هوایی جلوگیری کند. مرحله پایانی مهمترین بخش پرواز هر موشک است، زیرا آخرین فرصت برای رسیدن به هدف و نقطهای دارد که سامانههای دفاعی از بیشترین توانایی مقابله برخوردار هستند، و ژاپن موشک خود را با چنین قابلیتهای پیشرفتهای طراحی کرده است.
این قابلیتها شامل چرخشهای سریع در هوا است که باعث میشود مسیر پرواز موشک به شکل مارپیچ دربیاید؛ حرکتی که میتواند سامانههای پدافند هوایی را سردرگم کرده یا کارایی آنها را کاهش دهد. ژاپن تواناییهای این موشک جدید را در یک نمایش رسمی پرواز که اواسط ژانویه ۲۰۲۶ در یوتیوب منتشر شد، به نمایش گذاشت و آنچه دیده میشود، کاملاً چشمگیر است. از نظر طراحی، این سلاح یک موشک کروز با سرعت کمتر از صوت و برد بالاست که پیشبینی میشود برد آن حتی از موشک ضدکشتی ارتقایافته Type-12 ژاپن با برد حدود ۱٬۰۰۰ کیلومتر هم بیشتر باشد، هرچند هنوز همه جزئیات و تواناییهای آن بهطور کامل اعلام نشده است.
قابلیتهای شناختهشده موشک دفاع جزیرهای
بیشتر اطلاعات موجود درباره این موشک جدید از همان ویدیوی یوتیوب به دست آمده که لحظه پرتاب و مانورهای پروازی آن را نشان میدهد. پس از شلیک، موشک بالهایی دارد که باز میشوند؛ این بالها از سه بخش تشکیل شدهاند و بعد از باز شدن در جای خود قفل میشوند تا پایداری پرواز حفظ گردد. در کنار این بالها، موشک در بخش انتهایی خود دو بالچه افقی و دو بالچه عمودی دارد که به افزایش کنترل و مانورپذیری کمک میکنند. در لحظه پرتاب، یک بوستر راکتی موشک را از محفظه خارج کرده و به هوا میفرستد و سپس موتور توربوفن داخلی آن با نام XKJ301-1 وارد عمل میشود.
بدنه موشک طوری طراحی شده که رد راداری کمتری داشته باشد؛ از جمله لبههای زاویهدار که شناسایی آن را برای رادارها سختتر میکند. این موشک برای مسیریابی از سیستم هدایت اینرسیایی با کمک GPS بهره میبرد و در مرحله پایانی پرواز، بهطور همزمان از سامانههای هدایت حرارتی تصویری و امواج رادیویی استفاده میکند تا با دقت بیشتری به هدف اصابت نماید. البته ژاپن اولین کشوری نیست که در مرحله پایانی پرواز موشک از تاکتیکهای جدید برای فرار از رهگیری استفاده میکند. برای مثال، موشک Naval Strike Missile ساخت شرکت کونگزبرگ نروژ هم با مانورهای شدید و مسیر زیگزاگی تلاش میکند سامانههای پدافندی را گمراه سازد. با این حال، به نظر میرسد موشک دفاع جزیرهای ژاپن از قابلیتهای پیشرفتهتری برخوردار باشد.
هنوز مشخص نیست این موشک دقیقاً چه زمانی تکمیل و به خدمت گرفته میشود، اما نمایش عمومی آن نشان میدهد ژاپن به تواناییهایش اطمینان بالایی دارد. این موشک قرار است از زمین، دریا و هوا شلیک شود و همین موضوع آن را به یکی از پیشرفتهترین موشکهای کروز ژاپن تبدیل میکند که احتمال رهگیری آن بسیار پایین خواهد بود.
<!–
–>
