یک کارآزمایی بالینی جدید نشان میدهد که گنجاندن روزانه گوجهفرنگی در رژیم غذایی به مدت شش هفته، میتواند به طور قابلتوجهی یکی از شاخصهای کلیدی تجمع چربی در کبد را کاهش دهد.
به گزارش سینا پرس، یافتههای یک کارآزمایی بالینی جدید که در مجله معتبر Nutrients منتشر شده، امیدواریهای تازهای برای مدیریت بیماری کبد چرب مرتبط با اختلال متابولیک (MASLD) از طریق یک رویکرد غذایی ساده و در دسترس ایجاد کرده است.
در این کارآزمایی تصادفیسازی شده و کنترلشده که با عنوان مطالعه «پوموزانو» در ایتالیا انجام شد، ۷۹ نفر از بزرگسالان مبتلا به MASLD با شاخص توده بدنی (BMI) کمتر از ۳۰ مورد بررسی قرار گرفتند.
شرکتکنندگان به دو گروه تقسیم شدند:
· گروه مداخله: روزانه ۲۰۰ گرم گوجهفرنگی خام به همراه ۵۰ گرم سس گوجهفرنگی مصرف کردند.
· گروه کنترل: رژیم غذایی بدون گوجهفرنگی را دنبال کردند.
هر دو گروه به مدت شش هفته تحت نظر بودند و دستورالعملهای غذایی استاندارد را دریافت کردند.
نتایج این مطالعه نشان داد که در حالی که وزن بدن، شاخص توده بدنی و دور کمر شرکتکنندگان در طول مطالعه تغییر قابلتوجهی نکرد، شاخص پارامتر کنترلشده (CAP) که برای اندازهگیری میزان چربی کبد استفاده میشود، در گروه مصرفکننده گوجهفرنگی به مراتب بیشتر کاهش یافت.
به طور مشخص:
· کاهش CAP در گروه گوجهفرنگی: به طور متوسط ۳۵ دسیبل بر متر (dB/m) کاهش داشت.
· کاهش CAP در گروه کنترل: این میزان تنها ۱۸ دسیبل بر متر بود.
تفاوت آماری بین دو گروه بسیار معنیدار بود (0.003=p) و نشان میدهد که مصرف گوجهفرنگی تأثیر مستقلی بر کاهش چربی کبد داشته است، حتی بدون تأثیر قابلملاحظه بر وزن.
بر اساس این مطالعه، گوجهفرنگی به عنوان یکی از اجزای اصلی رژیم مدیترانهای شناخته میشود که پیشتر با کاهش چربی کبد مرتبط بوده است. محققان معتقدند که ترکیبات زیستفعال موجود در گوجهفرنگی، به ویژه لیکوپن و سایر کاروتنوئیدها، نقش کلیدی در این اثر محافظتی دارند.
این ترکیبات به دلیل خواص آنتیاکسیدانی و ضدالتهابی قوی خود، میتوانند از طریق کاهش استرس اکسیداتیو و تعدیل مسیرهای التهابی، از تجمع چربی در سلولهای کبدی جلوگیری کنند.
نکته جالب توجه اینکه جذب لیکوپن از سس گوجهفرنگی (فرآوری شده) بسیار بیشتر از گوجهفرنگی خام است، که این موضوع طراحی مطالعه با ترکیب هر دو را هوشمندانه میسازد.
با وجود نتایج امیدوارکننده، محققان این مطالعه را «تولیدکننده فرضیه» توصیف کرده و به محدودیتهایی مانند حجم نمونه نسبتاً کوچک، مدت زمان کوتاه (۶ هفته) و عدم اندازهگیری مستقیم سطح لیکوپن در خون اشاره میکنند.
دکتر پریوم بوز، نویسنده ارشد این گزارش، تأکید میکند که برای تأیید قطعی این یافتهها و درک بهتر مکانیسمهای اثر، نیاز به کارآزماییهای بالینی بزرگتر و طولانیمدتتری است. همچنین مشخص نیست که این کاهش در CAP تا چه حد از نظر بالینی معنادار است و آیا در درازمدت پایدار خواهد ماند.
با این حال، این مطالعه گام مهمی در جهت شناسایی یک ماده غذایی خاص و نه صرفاً یک الگوی کلی تغذیه، برای کمک به مدیریت بیماری کبد چرب محسوب میشود. این رویکرد میتواند برای افرادی که به سختی وزن کم میکنند یا به دنبال تغییرات سادهتر در سبک زندگی هستند، بسیار مفید باشد.
منبع: News Medical
