نهم اسفندماه، حادثهای ناگوار در خیابان دماوند رخ داد که طی آن یک زن به دلیل گیر کردن شالش در پلهبرقی جان خود را از دست داد.
در مردادماه سال ۱۴۰۲، حادثهای دیگر در مترو علیآباد اتفاق افتاد؛ دختربچه ۹ سالهای هنگام استفاده از پلهبرقی، دچار سانحه شد و دستش قطع شد. این ماجرا منجر به تشکیل پرونده قضایی از سوی دادستانی تهران شد و تحقیقات پیرامون علت حادثه آغاز گردید. سازمان زیباسازی شهرداری تهران که مسئولیت پلهبرقیهای سطح شهر را برعهده داشت، اعلام کرد: این کودک هنگام حرکت در مسیر پایینرو، روی پله نشسته و دست خود را روی سطح آن قرار داده بود. در نتیجه، با رسیدن به بخش انتهایی، انگشتانش به داخل دندانههای پایانی پله کشیده شد و دچار آسیب شدید گردید.
با وجود هشدارهای اعضای شورای شهر و پیگیریهای قضایی، این نوع حوادث باز هم تکرار شد. ۹ ماه پس از حادثه مترو علیآباد، در اردیبهشتماه سال جاری، پسر بچهای ۵ ساله در انتهای یک پلهبرقی به دلیل نبود پوشش ایمنی مناسب به داخل کشیده شد و اندام تحتانی او آسیب جدی دید.
این حوادث ناگوار همچنان ادامه داشت. تنها چند ماه بعد، حادثهای مشابه در میدان میوه و ترهبار و سپس روی پلهبرقی پل عابر در بزرگراه محلاتی رخ داد. در این سانحه، پسربچهای ۱۱ ساله که همراه مادرش از پلهبرقی استفاده میکرد، هنگام رسیدن به آخرین پله دچار مشکل شد و دست چپش در بخش انتهایی پله گیر افتاد.
اکنون، در آخرین روزهای سال ۱۴۰۳، یک بار دیگر حادثهای تلخ رخ داده است. طبق گزارشهای منتشرشده، در نهم اسفندماه، یک زن در پلهبرقی خیابان دماوند به دلیل گیر کردن شالش، جان خود را از دست داد.
<!–
–>
