در شبی از جنس خاطره و نغمه، نام پرویز مشکاتیان بار دیگر تالار وحدت را به تپش انداخت؛ آهنگساز پرشکوه روزگاران نهچندان دور، که آواهایش هنوز در حافظه موسیقی ایرانی زندهاند. «نغمه سریر» تنها یک کنسرت نبود؛ بازگشت دلها به عصری بود که نغمه و وطن، به هم گره خورده بودند.
به گزارش خبرگزاری سینا ، هفتاد سال از تولد پرویز مشکاتیان، آهنگساز نامآور موسیقی ایرانی، گذشت و تالار وحدت در شبی به یادماندنی، شاهد طنین دوباره نغمههایی بود که او از جان برآمد و بر جان نشست. کنسرت «نغمه سریر» شامگاه گذشته به همت بنیاد رودکی، با حضور چهرههای برجستهای چون همایون شجریان، اوا مشکاتیان، حمیدرضا نوربخش، مهدی آذرسینا، مظفر شفیعی، زیدالله طلوعی و دیگران، برگزار شد؛ شبی که هنر و خاطره، همصدا شدند.
این کنسرت دو بخش داشت که هر دو به بازخوانی آثاری از مشکاتیان اختصاص داشت؛ آثاری که پیشتر با صدای ماندگار ایرج بسطامی در ذهن دوستداران موسیقی نشسته بودند. در بخش نخست، قطعاتی از آلبوم «وطن من» در دستگاه سهگاه اجرا شد؛ مجتبی عسگری با صدایی متین و پراحساس، واگویهای نو از این قطعات ارائه داد، چنان که گویی بسطامی از پسِ پردههای زمان به تماشا نشسته بود.
بخش دوم با قطعاتی از آلبوم «افق مهر» در دستگاه همایون همراه بود؛ اینبار با آواز دلنشین پوریا اخواص که با لطافت بیان و درک عمیق از فضای اثر، جانِ دوبارهای به این ساختههای بیزمان بخشید. نوازندگان همدل و یکصدا، با تکیه بر ریشههای اصیل موسیقی دستگاهی، پلی میان گذشته و اکنون ساختند؛ پلی از جنس مهر، یاد، و هنر.
استقبال پرشور مخاطبان، چه در تالار و چه در فضای مجازی، نشان داد که نام مشکاتیان هنوز بر تار و پود دلها جاریست. این کنسرت، نهفقط بزرگداشت یک آهنگساز، که تجلیل از نغمههایی بود که به حافظهی جمعی یک ملت بدل شدهاند. شبی که در آن، موسیقی ایرانی بار دیگر نشان داد که هنوز هم میتواند جاری باشد، زنده باشد، و مخاطب را در عمیقترین لایههای احساس، با خود همراه سازد.
کیارش داودی (سرپرست و نوازنده سنتور)، محمد یوسفی (نی)، امیر محمدرضایی و فردین یوسفی (کمانچه)، علی قنبری (تار)، علی افتخاری (بمتار)، محمدرضا حسنخانی (عود)، یاسمن کوزهگر (ویلنسل)، امیر خیری (تمبک) و آرین رضایی (دف) اعضای گروه همنوازان وداد را تشکیل میدادند.
نوشته شبی در جوار سرو آزاد؛
مشکاتیان در هفتادمین سالگرد تولدش زنده شد
اولین بار در خبرگزاری سیناپرس
. پدیدار شد.
