رسانهی دولتی چین بهتازگی با انتشار ویدئویی خیرهکننده ، نگاهی به آیندهی بلندپروازانه و تا حدودی علمیتخیلی صنعت هوافضای این کشور انداخته است. کانال یوتیوب تلویزیون مرکزی چین (CCTV) در ویدئو تازه، ترکیبی از دستاوردهای عملیاتی و مفاهیم آیندهنگرانه را در حوزه هوافضا به تصویر کشید. در ابتدای نمایش، پهپادهای شناختهشدهای نظیر وینگ لونگ ۲ (Wing Loong II) با مداومت پروازی بالا و هواگرد عمودپرواز Lanying R6000 خودنمایی کردند.
هیجان اصلی گزارش چین زمانی اوج گرفت که از یک فضاپیمای مفهومی غولپیکر به نام لوان نیائو (Luan Niao) پردهبرداری شد. این سازهی عظیم در واقع یک ناو مادر مدارگرد است که با هدف استقرار در لبهی فضا طراحی شده تا نقش پایگاه پرتاب پهپادهای جنگنده بدون سرنشین و موشکهای هایپر بالستیک را ایفا کند.
لوان نیائو حدود ۲۴۳ متر طول دارد
جزئیات فنی منتشرشده در نشریهی تلگراف ، ابعاد لوان نیائو را در حد و اندازهی فیلمهای سینمایی توصیف میکند. فضاپیمای مذکور حدود ۲۴۳ متر طول دارد و فاصلهی دو سر بالهای آن به بیش از ۶۸۰ متر میرسد. طراحان پروژه مدعی هستند که وزن این ناو فضایی میتواند به ۱۲۰هزار تن برسد. چنین ظرفیت عظیمی امکان حمل ۸۸ فروند جنگندهی خودران شوان نو (Xuan Nu) را فراهم میکند؛ پرندههایی پیشرفته که برای عملیات در لایههای فوقانی استراتوسفر بهینهسازی شدهاند.
جنگندههای شوان نو در واقع جتهای فرضی نسل ششم هستند که طی سالهای اخیر در نمایشگاههای فناوری چین به عنوان نمادی از قدرت مهندسی آینده به نمایش درآمدهاند. هدف از معرفی این مفاهیم، فراتر از جنبههای نظامی، ترغیب دانشجویان و استعدادهای جوان برای ورود به حوزههای استراتژیک علوم پایه و مهندسی هوافضا است.
ایدهی ساخت لوان نیائو به حدود یک دههی قبل بازمیگردد و طرح شوان نو نیز از سال ۲۰۱۹ در رویدادهای تخصصی حضور داشته است، اما اکنون هر دو پروژه در قالب رندرهای سهبعدی بسیار دقیق تحت عنوان پروژهی دروازه آسمان جنوبی (South Heaven Gate: بار معنایی کلمهی Heaven در فرهنگ چینی به معنای قلمرو آسمانی است) بازتعریف شدهاند. این کلانپروژه تلاشی هماهنگ برای همراستاسازی بخشهای دفاعی و هوافضای چین حول یک هدف بسیار جاهطلبانه و دوربرد است. انتشار اخبار مربوط به پروژه، موجی از ناسیونالیسم فناورانه را در میان کاربران چینی برانگیخته و حتی به شکلگیری ادبیات داستانی حول محور ناوگانهای فضایی چین در آیندهای نزدیک منجر شده است.
پیتر لیتون، تحلیلگر دفاعی در مؤسسه گریفیت آسیا، معتقد است که تحقق چنین پروژهای توازن قدرت را به کلی تغییر خواهد داد. لیتون تأکید میکند که لوان نیائو به چین امکان میدهد داراییهای نظامی خود را بدون محدودیتهای مرزی در هر جای سیاره مستقر کند: «در آن ارتفاع عملیاتی، پرنده عملاً بالاتر از نوسانات جوی قرار میگیرد و از دسترس اکثر سیستمهای پدافندی فعلی خارج است؛ موضوعی که برتری استراتژیک مطلق ایجاد میکند.»
بااینحال، غلبه بر چالشهای فیزیکی، بهویژه تامین انرژی عظیم برای پرتاب سازهای ۱۲۰ هزار تنی، لوان نیائو را در حال حاضر در دستهی مفاهیم دورازدسترس قرار میدهد. بااینحال، سرعت رشد سرسامآور تکنولوژی در چین نشان داده است که مرز بین تخیل و واقعیت مهندسی در این کشور، هر روز باریکتر از دیروز میشود.
