پژوهشگران ایرلندی کشف جدیدی درباره سرعت شکلگیری و گسترش سیاهچالههای کلانجرم کردهاند.
نحوه شکلگیری سریع و بزرگ شدن سیاهچالهها یکی از بزرگترین معماهای علم ستارهشناسی به شمار میرود. اکنون دانشمندان دانشگاه مینوث ایرلند پاسخی برای این سوال کیهانی یافتهاند.
سرپرست این تحقیق، اظهار داشت: «ما متوجه شدیم که شرایط آشفته و پرآشوب جهان اولیه، سیاهچالههای اولیه و کوچکتر را تحریک کرده تا با بلعیدن مواد اطراف خود، به سیاهچالههای کلانجرم امروزین تبدیل شوند. ما با استفاده از شبیهسازیهای پیشرفته نشان دادیم که نسل اول سیاهچالهها که تنها چند صد میلیون سال پس از انفجار بزرگ متولد شدند، به طور شگفتانگیزی سریع رشد کرده و به دهها هزار برابر اندازه خورشید رسیدند.»
دکتر لویس پرول، از پژوهشگران این پروژه، گفت: «این کشف بزرگ یکی از معماهای مهم ستارهشناسی را حل میکند و نشان میدهد که چگونه سیاهچالههای اولیه، همانطور که تلسکوپ فضایی جیمز وب نشان داده است، توانستند به سرعت به چنین اندازههای بزرگی دست یابند.»
در کهکشانهای اولیه، محیطهای غنی از گاز امکان وقوع انفجارهای کوتاه مدت از «برافزایش فوقالعاده ادینگتون» را فراهم کردند. این اصطلاح به فرایندی اطلاق میشود که در آن سیاهچالهها مواد را سریعتر از حد معمول جذب میکنند.
این پژوهش درک جدیدی از چگونگی شکلگیری سیاهچالههای کلانجرم فراهم میآورد و همچنین اهمیت شبیهسازیهای دقیق و با وضوح بالا در کشف رازهای نخستین مراحل جهان را برجسته میکند.
دکتر جان ریگان، یکی دیگر از پژوهشگران این تحقیق، گفت: «جهان اولیه به مراتب آشفتهتر و متلاطمتر از آنچه که پیشبینی میکردیم بوده است، و تعداد سیاهچالههای کلانجرم نیز بیشتر از آن چیزی بوده که انتظار داشتیم.»
این نتایج در مجله Nature Astronomy منتشر شده است.
