نزاع بر سر دامنه Lambo.com مانند بسیاری از اختلافات دامنههای اینترنتی آغاز شد؛ یک مرد اهل آریزونا که امیدوار بود طلای دیجیتال یافته باشد این دامنه را به قیمت ۱۰ هزار دلار خرید و سالها تلاش کرد آن را با قیمتهای سرسامآور بفروشد، تا جایی که برچسب ۷۵ میلیون دلار روی آن گذاشت. اما در نهایت پرونده به دادگاه فدرال کشیده شد و قاضی حکم داد که او هیچ حقی نسبت به این نام ندارد و دامنه بدون هیچ هزینهای به لامبورگینی منتقل شد.
تلاش برای فروش ۷۵ میلیون دلاری که به جایی نرسید
بیشتر اختلافات دامنه هرگز به تیتر اخبار نمیرسند، اما این مورد استثنا بود. ریچارد بلیر (Richard Blair) پس از خرید Lambo.com در سال ۲۰۱۸، سالها تلاش کرد از آن سود ببرد. وقتی پرونده به قاضی رسید، نتیجه روشن بود، او هیچ ادعای قانونی نسبت به این نام نداشت.
همه چیز از سال ۲۰۱۸ شروع شد، زمانی که ریچارد بلیر دامنه Lambo.com را خرید و بلافاصله شروع به نامیدن خود به عنوان «لامبو» در فضای مجازی کرد. او هرگز دامنه را به چیزی معنادار تبدیل نکرد؛ تنها کاری که انجام داد، گذاشتن قیمتهای رو به افزایش برای فروش بود: ابتدا ۱.۱ میلیون، سپس ۱.۵ میلیون، بعد ۳.۳ میلیون، ۱۲ میلیون، ۵۰ میلیون یورو و نهایتاً ۷۵ میلیون دلار. بر اساس گزارشها، چندین پیشنهاد برای خرید دامنه مطرح شد، اما بلیر هیچکدام را نپذیرفت. تصور کنید اگر فقط آن را میفروخت، میتوانست با یک لامبورگینی کمیاب و پول کافی بازنشسته شود.
پرونده به WIPO رسید
تا سال ۲۰۲۲، لامبورگینی دیگر تحمل نکرد. این شرکت شکایتی به سازمان جهانی مالکیت فکری (WIPO) تحت سیاست حل اختلاف دامنهها (UDRP) ارائه داد و استدلال کرد که بلیر دامنه را به قصد سوءاستفاده و کسب سود از علامت تجاری آنها خریداری کرده است. پنل WIPO با این استدلال موافقت کرد و دستور انتقال دامنه به لامبورگینی را صادر کرد. بلیر میتوانست حکم را بپذیرد، اما به جای آن، شکایت خود را در دادگاه ادامه داد.
شکایت بلیر در دادگاه منطقهای آمریکا در آریزونا تلاش داشت تصمیم WIPO را لغو کند. او مدعی شد که “Lambo” برای او معنای شخصی دارد و در واقع از کلمه گوسفند (lamb) گرفته شده، نه لامبورگینی. دادگاه این استدلال را نپذیرفت، بهویژه پس از بررسی رفتار آنلاین او و اظهارات مکتوبش درباره دفاع از برند Lambo.com.
شواهد موجود نشان داد:
- او تنها پس از خرید دامنه خود را “Lambo” نامیده است.
- هرگز از “Lambo” به عنوان علامت تجاری یا هویت کسبوکار استفاده نکرده است.
- دامنه را برای حمله به لامبورگینی و تهدید به پروندههای حقوقی به کار برده است.
- تلاش کرده دامنه را با قیمتهای نجومی بفروشد بدون آنکه وبسایت واقعی یا کسبوکاری راهاندازی کند.
WIPO این پرونده را نمونه کلاسیک از کلاهبرداری سایبری (cybersquatting) توصیف کرد و دادگاه منطقهای آمریکا نیز همین نظر را تأیید کرد و شکایت بلیر را رد نمود.
چرا دامنه رایگان به لامبورگینی رسید
دادگاه تشخیص داد که بلیر نه طرفدار واقعی بود و نه صاحب کسبوکار کوچکی که با یک غول صنعتی مقابله میکند؛ او تلاش داشت از اعتبار برند لامبورگینی سود ببرد و دامنهای نزدیک به علامت تجاری را با قیمت سرسامآور در اختیار بگیرد. طبق اصول UDRP و قانون علامت تجاری آمریکا، این ثبت دامنه با نیت بد تلقی میشود.
نکات کلیدی حکم عبارت بودند از:
- بلیر هیچ حق یا منفعت مشروعی نسبت به نام نداشت.
- افزایش قیمتهای دامنه نشاندهنده قصد فروش با ارزش غیرواقعی مرتبط با برند لامبورگینی بود.
- هیچ مدرکی از استفاده واقعی، برنامه تجاری یا هدف مشروع ارائه نکرده بود.
- اظهارات آنلاین او اعتبارش را زیر سؤال برده بود.
وقتی قاضی تصمیم WIPO را تأیید کرد، لامبورگینی حتی یک دلار هم پرداخت نکرد. دامنه بهطور رایگان منتقل شد و بلیر با هزینههای حقوقی و زیان اولیه ۱۰ هزار دلاری باقی ماند. برخی گزارشها حاکی از آن است که دادگاه همچنین دستور داده بخشی از هزینههای حقوقی لامبورگینی از بلیر دریافت شود.
ماجرای Lambo.com نمونهای روشن است از اینکه چگونه یک قمار دیجیتال میتواند به فاجعه حقوقی تبدیل شود. با سالها لیست قیمتهای غیرواقعی و بدون هیچ ادعای قانونی، نتیجه حکم اجتنابناپذیر بود: سوءنیت و هیچ سود مالی. لامبورگینی دامنه را بدون پرداخت حتی یک دلار تصاحب کرد و این درس تلخی برای فعالان حوزه دامنه و علامت تجاری دیجیتال به شمار میآید.
