در سال ۱۶۹۳، کشاورزی که در زمین خود در نورث پتهرتون در جنوب غرب انگلستان شخم میزد، جواهری جذاب ساخته شده از طلا، مینای شفاف و کریستال سنگی، پیدا کرد. اما آنچه این قطعه را از سایر جواهرات متمایز میسازد، حکاکی شگفتانگیز دور لبه آن است. این جواهر نوشتهی AELFRED MEC HEHT GEWYRCAN را در خود دارد، جملهای به زبان انگلیسی باستان که به معنای «آلفرد دستور داد تا ساخته شوم» است.
این جواهر دارای ابعاد ۲.۴ در ۱.۲ اینچ (۶.۲ در ۳.۱ سانتیمتر) است. طراحی آن شامل دهها سلول کوچک پر شده از خمیر مینای رنگی و نوارهای نازک طلا است. همچنین تصویر یک فرد از میانه ران تا بالاتنه روی آن نشان داده شده است. حکاکی انگلیسی باستان به حروف بزرگ دور قاب جواهر، آن را به آلفرد کبیر مرتبط میکند.
پادشاه آلفرد به عنوان رهبر نظامی باهوش شناخته میشد، زیرا در قرن نهم در دفع حملات وایکینگها نقش داشت. او همچنین مردی بسیار تحصیلکرده بود که بسیاری از متون مذهبی را از زبان لاتین به انگلیسی باستان ترجمه کرد. طبق گفته موزه آشمولین، آلفرد این دستنوشتههای مذهبی را همراه با «استل»، که نوعی نشانگر برای حفظ محل افراد در هنگام مطالعه بود، بین اسقفها در پادشاهی آنگلوساکسون توزیع کرد. جواهر آلفرد احتمالاً انتهای یک استل بوده است.
در پایه جواهر، در بخشی که شبیه دهان اژدها یا مار است، کارشناسان سوکتی استوانهای شکل مشاهده کردهاند. احتمالاً این محل اتصال نشانگر بوده است. جواهر آلفرد نزدیک صومعه آتلنی (Athelney) پیدا شد، که در اصل یک قلعه کوچک بود. گفته میشود آلفرد برای چندین ماه از وایکینگهای دانمارکی در آتلنی مخفی شد و سپس در سال ۸۷۸ میلادی، حمله متقابل موفقی انجام داد که به گسترش نفوذ او در جنوب انگلستان کمک کرد. سپس آلفرد بازگشت تا یک صومعه در آتلنی تأسیس کند و اولین رئیس صومعه را منصوب نماید.
به دلیل ارتباط آن با نخستین پادشاه انگلستان، موزه آشمولین جواهر آلفرد را «یکی از مهمترین آثار سلطنتی» توصیف کرده است.
