پژوهشگران دانشگاه ویرجینیا موفق به شناسایی نوعی RNA ناشناخته شدهاند که فقط در بدن زنان یافت میشود. این مولکول میتواند در تنظیم سیستم ایمنی، کاهش شدت کووید-۱۹ و حتی پیشگیری از برخی بیماریهای خودایمنی نقش داشته باشد و نگاه دانشمندان به RNAهای کیمری را تغییر دهد.
به گزارش سیناپرس، پژوهشگران دانشکده پزشکی دانشگاه ویرجینیا در مطالعهای جدید، نوعی RNA کیمری با نام UBA۱-CDK۱۶ را شناسایی کردند که برخلاف تصور رایج، نهتنها محصول یک خطای ژنتیکی نیست، بلکه بهطور طبیعی در بدن زنان تولید میشود و احتمالاً در فرآیند خونسازی و تنظیم عملکرد سیستم ایمنی نقش مهمی ایفا میکند.
RNAهای کیمری از ترکیب بخشهایی از دو یا چند ژن به وجود میآیند و سالها تصور میشد تنها در سلولهای سرطانی دیده میشوند. اما یافتههای تازه نشان میدهد که برخی از این مولکولها بخشی طبیعی از زیستشناسی انسان هستند و میتوانند در حفظ سلامت بدن نقش داشته باشند.
بررسیها نشان داد این RNA فقط در زنان وجود دارد. پژوهشگران علت این موضوع را به تفاوت کروموزومهای جنسی نسبت میدهند. زنان دارای دو کروموزوم X هستند و با وجود غیرفعال شدن یکی از این کروموزومها، همین کروموزوم غیرفعال نیز قادر به تولید RNA UBA۱-CDK۱۶ است. محققان همچنین این مولکول را در نمونههای خون زنان شناسایی کردند که میتواند زمینه را برای طراحی آزمایشهای تشخیصی جدید فراهم کند.
یکی از مهمترین نتایج این پژوهش، ارتباط این RNA با شدت ابتلا به کووید-۱۹ بود. بررسیها نشان داد این مولکول در نیمی از زنانی که به نوع شدید بیماری مبتلا شده بودند، قابل شناسایی نبود، در حالی که در زنان مبتلا به عفونت بدون علامت همچنان وجود داشت. همچنین هرچه سطح این RNA کمتر بود، احتمال بروز بیماری شدید نیز افزایش مییافت؛ موضوعی که میتواند آن را به یک نشانگر زیستی برای پیشبینی شدت بیماری تبدیل کند.
پژوهشگران معتقدند این RNA در تنظیم تولید نوتروفیلها، یکی از مهمترین سلولهای دفاعی بدن، نقش دارد. نوتروفیلها نخستین خط دفاعی در برابر عوامل بیماریزا هستند و پیش از این نیز ارتباط تعداد آنها با شدت کووید-۱۹ گزارش شده بود.
نتایج این تحقیق همچنین نشان میدهد UBA۱-CDK۱۶ ممکن است از فعالیت بیش از حد سیستم ایمنی جلوگیری کند. به همین دلیل، این مولکول میتواند در درک بهتر علت شیوع بیشتر بیماریهای خودایمنی مانند لوپوس، آرتریت روماتوئید و اماس در زنان نقش مهمی داشته باشد.
پژوهشگران تأکید میکنند که مطالعات آینده مشخص خواهد کرد آیا این RNA میتواند برای تشخیص زودهنگام بیماریهای خودایمنی، پیشبینی خطر ابتلا به آنها و حتی توسعه درمانهای جدید مورد استفاده قرار گیرد یا خیر. به اعتقاد آنها، این کشف میتواند لایهای جدید از سازوکارهای تنظیم ژنها را آشکار کرده و مسیر تازهای برای شناسایی نشانگرهای زیستی و اهداف درمانی در سلامت زنان بگشاید.
نتایج این پژوهش در مجله Nature Communications منتشر شده است.
