بر اساس تغییرات معماری مشاهده شده در عرضه اخیر HyperOS 3.1، شرکت شیائومی در حال اجرای یک فرایند مرحلهای برای کنار گذاشتن زیرساخت کدهای قدیمی خود است. در حالی که HyperOS 3.1 حذف تدریجی کیت توسعه نرمافزاری MIUI را در برخی ماژولهای سیستمی، بهطور مشخص برنامههای Weather و Gallery، آغاز کرد، نسخه آینده HyperOS 4 که انتشار آن برای اوت ۲۰۲۶ پیشبینی شده، بهگونهای طراحی گردیده که نخستین نسخه کاملاً بدون کدهای میراثی یا Zero-Legacy باشد. هدف این انتشار، حذف کامل بقایای کدی است که از MIUI 1 تا HyperOS 3 در ساختار سیستم انباشته شدهاند.
پروتکل Zero-Legacy
HyperOS 3.1 بهعنوان یک پل انتقالی عمل میکند و در کنار کیت توسعه نرمافزاری منسوخشده MIUI، کیت توسعه نرمافزاری بومی HyperOS را معرفی کرده است. انتظار میرود HyperOS 4 این مهاجرت را با حذف کامل لایه سازگاری با نسخههای پیشین نهایی کند. این تغییر، بیش از یک دهه فراخوانی توابع تکراری و زنجیرههای وابستگی بهینهنشده را حذف میکند و از نظر فنی، HyperOS 4 را بهعنوان یک سیستمعامل متمایز و نه صرفاً مشتقی از MIUI جایگاهدهی میکند.
گسترش چارچوب Rust و Flutter
بازنویسی برنامههای هستهای سیستم با استفاده از ابزار Flutter گوگل و زبان Rust که هماکنون بهصورت آزمایشی در HyperOS 3.1 در حال اجرا است، نشاندهنده حرکت به سمت معماری ماژولار برای برنامهها است. با بهرهگیری از موتور Flutter، HyperOS 4 قصد دارد فرایند رندر رابط کاربری و پایداری منطق اجرایی را در سراسر پارتیشن سیستم یکپارچهسازی کند و ساختارهای پراکنده و میراثی مبتنی بر Java و Kotlin را که در نسخههای پیشین MIUI وجود داشتند، جایگزین سازد.
خبر بد برای کاربران قدیمی HyperOS
کاربران HyperOS تا پیش از این میتوانستند نسخههای جدید برنامههای HyperOS را حتی در صورتی که گوشی آنها به پایان چرخه پشتیبانی یا EOL رسیده بود، روی دستگاه خود نصب کرده و از قابلیتهای تازه بهرهمند شوند. آغاز بازنویسی برنامهها بر پایه Flutter از HyperOS 3.1 این رویه رایج را مختل خواهد کرد، زیرا برنامههای جدید مبتنی بر Flutter روی HyperOS 3 و نسخههای قدیمیتر اجرا نخواهند شد.
تفاوت عملکرد وابسته به سختافزار
حذف بدهی فنی منجر به ایجاد تأثیر دوگانه بر عملکرد میشود. سختافزارهای پرچمدار، برای مثال دستگاههایی مبتنی بر معماری تراشه اسنپدراگون ۸ الیت، به دلیل وجود ظرفیت مازاد پردازشی، تنها افزایش عملکردی محدود را ثبت خواهند کرد. در مقابل، دستگاههای ردهپایین و میانرده بیشترین بهبود در نرخ توان عملیاتی را تجربه میکنند. حذف فرایندهای سنگین میراثی بهطور مستقیم گلوگاههای مصرف منابع را که در گذشته باعث افت عملکرد روی سیلیکونهای اقتصادی و بحران کمبود حافظه رم میشدند، برطرف میسازد.
