برچسب: سلامت

پژوهشگران «دانشگاه شیکاگو» پچ محاسباتی جدیدی توسعه داده‌اند که انعطاف‌پذیر و کشسان است و می‌تواند داده‌های سلامت را در چند میلی‌ثانیه روی بدن تحلیل کند. نکته قابل‌توجه اینکه این وصله کار خود را بدون نیاز به ارسال اطلاعات به سرورهای خارجی انجام می‌دهد.

این پچ که در گزارش‌ها گفته شده «پوست‌مانند» است، از آرایه‌هایی از ترانزیستورهای الکتروشیمیایی آلی بهره می‌برد؛ ترانزیستورهایی که امکان پردازش نورومورفیک، یعنی شبیه‌سازی برخی کارکردهای مغز، را فراهم می‌کنند. انعطاف‌پذیری بالای این سامانه باعث می‌شود بتواند همراه با بافت‌های بدن خم و کشیده شود.

به گفته محققان، این فناوری می‌تواند نسل آینده دستگاه‌های پوشیدنی و کاشتنی پزشکی را به ابزارهایی هوشمند تبدیل کند که تصمیم‌گیری‌های حساس را تقریباً آنی انجام دهند.

تشخیص آریتمی‌های مرگبار قلب با دقت ۹۹.۶ درصدی

درحالی‌که محصولات پوشیدنی معمول داده‌ها را برای تحلیل به سرورهای دیگر ارسال می‌کنند، در این وصله تحلیل به‌صورت محلی و روی خود دستگاه انجام می‌شود؛ قابلیتی که پژوهشگران آن را برای شرایط اورژانسی بسیار حیاتی می‌دانند.

برای نمایش کارایی سامانه، محققان آن را با داده‌های مرتبط با «فیبریلاسیون بطنی» (یکی از خطرناک‌ترین اختلالات ریتم قلب) آزمایش کرده‌اند. به گفته آنها این آرایه کشسان توانسته الگوهای غیرطبیعی موج‌های الکتریکی قلب را با دقت ۹۹.۶ درصد شناسایی کند؛ حتی زمانی‌که بیش از ۱.۵ برابر اندازه اولیه خود کشیده شده است.

سازوکار این وصله جدید بر پایه ترانزیستورهای الکتروشیمیایی آلی شکل گرفته‌ که سیگنال‌ها را با جریان الکتریکی و حرکت یون‌ها در لایه الکترولیت ژل‌مانند پردازش می‌کنند. وجود این الکترولیت همچنین نوعی «ویژگی حافظه» به دستگاه می‌دهد.

بااین‌حال ساخت این سامانه در تراکم‌های بالا دشوار بوده، زیرا الکترولیت نرم مانند مایع پخش می‌شود و احتمال اتصال کوتاه را بیشتر می‌کند. ضمن اینکه روش‌های سنتی ساخت تراشه نیز می‌توانند به سطح انعطاف‌پذیر آسیب بزنند. تیم پژوهشی این مشکل را با ساخت یک ژل پلیمری حل کرده که با تابش فرابنفش سفت و به‌صورت دقیق الگو‌دهی می‌شود. این روش امکان تولید حدود ۱۰هزار ترانزیستور در هر سانتی‌متر مربع را فراهم کرده است.

پژوهشگران همچنین یک شبکه عصبی را روی این وصله آزمایش کردند که با استفاده از اطلاعات شخصی مانند سطح کلسترول، قند خون، نوار قلب و حداکثر ضربان قلب، خطر حمله قلبی را ارزیابی می‌کند. این سیستم در آزمایش‌ها به دقت ۸۳.۵ درصد دست یافته است. محققان می‌گویند در آینده می‌توان از چنین فناوری‌هایی برای ساخت پوشیدنی‌هایی استفاده کرد که نه‌تنها داده‌های سلامت را ثبت می‌کنند، بلکه آنها را به‌صورت محلی تحلیل کرده و به شرایط مختلف پاسخی فوری می‌دهند.

آنها اکنون درحال کار روی یکپارچه‌سازی این آرایه‌های محاسباتی با سامانه‌های کشسان ارتباط بی‌سیم و حسگرهای پیشرفته‌تر هستند تا یک پلتفرم سلامت کاملاً سازگار با بدن توسعه دهند. نتایج این پژوهش در مجله Nature Electronics منتشر شده‌ است.

Adblock test (Why?)

[unable to retrieve full-text content]

دانشمندان با بررسی ۵۰۰ هزار نفر دریافتند خواب کمتر از ۶ ساعت یا بیش از ۸ ساعت باعث فرسودگی سلول‌ها می‌شود.

The post کشف مدت زمان طلایی خواب؛ اگر کمتر یا بیشتر از این مقدار بخوابید، سریع‌تر پیر می‌شوید appeared first on دیجیاتو.

[unable to retrieve full-text content]

روند چاقی در کشورهای فقیر درحال رشد است و پژوهشگران می‌گویند این الگو می‌تواند در دهه‌های آینده فشار سنگینی بر نظام‌های سلامت ایجاد کند.

The post مطالعه جدید: چاقی در کشورهای ثروتمند ثابت مانده اما در دیگر نقاط جهان درحال افزایش است appeared first on دیجیاتو.

[unable to retrieve full-text content]

سازمان بهداشت جهانی به‌دلیل شیوع ویروس نادر باندی‌بوگیو در کنگو و اوگاندا وضعیت اضطراری بین‌المللی اعلام کرد.

The post شیوع سویه نادر ویروس ابولا؛ سازمان بهداشت جهانی وضعیت اضطراری بین‌المللی اعلام کرد appeared first on دیجیاتو.

افراد زیادی با دیدن اولین تارهای سفید مو یا چروک‌های ریز صورت، دچار نوعی اضطراب می‌شوند. اما تحقیقات جدید نشان می‌دهد که این نگرانی فقط یک چالش ذهنی نیست؛ بلکه می‌تواند مستقیماً روی ساعت بیولوژیک بدن اثر بگذارد.

براساس مطالعه جدید پژوهشگران دانشگاه NYU، زنانی که بیش از حد نگران دوران سالمندی و مشکلات سلامتی آینده هستند، در سطح سلولی سریع‌تر از دیگران پیر می‌شوند.

در این پژوهش که نتایج آن در مجله Psychoneuroendocrinology منتشر شده، بیش از ۷۰۰ زن میانسال مورد بررسی قرار گرفتند. دانشمندان با استفاده از تکنولوژی «ساعت‌های اپی‌ژنتیک» (ابزاری برای سنجش سن بیولوژیکی از طریق نمونه خون)، متوجه شدند افرادی که اضطراب بالایی نسبت به پیر شدن دارند، علائم پیری را سریع‌تر در خون خود نشان می‌دهند.

«ماریانا رودریگز»، نویسنده اصلی این تحقیق می‌گوید:

«یافته‌های ما نشان می‌دهد که تجربیات ذهنی می‌توانند معیارهای عینی پیری را تغییر دهند. اضطرابِ پیری صرفاً یک دغدغه روانی نیست، بلکه آثاری واقعی بر بدن به‌جای می‌گذارد.»

تأثیر متفاوت انواع نگرانی‌ها روی سرعت پیری

نکته جالب تحقیق تفکیک نوع نگرانی‌ها است. محققان متوجه شده‌اند که همه ترس‌ها اثر یکسانی ندارند. برای مثال ترس از زوال سلامت بیشترین ارتباط را با شتاب گرفتن پیری بیولوژیک داشته و ترس از دست دادن زیبایی یا باروری تأثیر معناداری بر سرعت پیری سلولی نشان نداده است.

به باور پژوهشگران، نگرانی درباره زیبایی یا باروری ممکن است با گذشت زمان و پذیرش فردی کمرنگ شود، اما ترس از بیماری و از دست دادن استقلال در سنین بالا، معمولاً مستمر و مزمن است و همین استرس مداوم، سیستم ایمنی و سلولی را فرسوده می‌کند.

این مطالعه اشاره می‌کند که زنان به دلیل فشارهای اجتماعی برای حفظ جوانی و زیبایی، و همچنین نقش‌های چندگانه (مانند مراقبت از والدین پیر و فرزندان به‌صورت همزمان)، استرس بیشتری را در دوران میانسالی تجربه می‌کنند.

البته این تحقیق یک نکته کلیدی دیگر هم دارد. وقتی دانشمندان فاکتورهای سبک زندگی مانند سیگار کشیدن یا مصرف الکل را وارد معادلات کردند، ارتباط مستقیم میان اضطراب و پیری ضعیف‌تر شده است. این یعنی بخشی از پیری زودرس این افراد، به دلیل رفتارهای ناسالمی است که برای مقابله با استرس در پیش می‌گیرند.

درنهایت، این پژوهش یادآوری می‌کند که سلامت روان و جسم دو موجودیت جداگانه نیستند. برای جوان ماندن، شاید در کنار رژیم غذایی و ورزش، باید فکری هم به حال ترس‌هایمان از آینده کنیم.

Adblock test (Why?)

مطالعه جدیدی نشان می‌دهد واکسن زونا نه‌تنها از بروز بثورات پوستی دردناک جلوگیری می‌کند، بلکه روند پیری بیولوژیکی را در افراد مسن به شکل چشمگیری کُند می‌سازد. محققان با بررسی بیش از ۳ هزار و ۸۰۰ آمریکایی ۷۰ ساله و بالاتر دریافتند که این واکسن با کاهش التهاب مزمن و کنترل تغییرات ژنتیکی، به جوان‌تر ماندن سیستم‌های داخلی بدن کمک شایانی می‌کند و عوارض ناشی از افزایش سن را به تأخیر می‌اندازد.

براساس گزارش ScienceDaily، پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیای جنوبی می‌گویند افرادی که واکسن زونا دریافت کرده‌اند، نمرات بسیار بهتری در شاخص‌های سلامت بیولوژیکی دارند. این واکسن التهاب پس‌زمینه و مزمن بدن را که عامل اصلی بروز بیماری‌های قلبی، ضعف جسمانی و زوال عقل به شمار می‌رود، به شدت کاهش می‌دهد.

به‌عبارت دیگر، واکسن زونا با آرام‌کردن پدیده التهاب ناشی از پیری و کاهش سرعت تغییرات منفی در فعالیت ژن‌ها (پیری اپی‌ژنتیک) سیستم‌های بیولوژیکی دریافت‌کنندگان را نسبت به افراد واکسینه‌نشده جوان‌تر نگه می‌دارد.

سن تقویمی فقط تعداد سال‌های زندگی یک فرد را نشان می‌دهد، اما پیری بیولوژیکی میزان سلامت، کارایی و عملکرد صحیح اندام‌ها و سیستم‌های داخلی بدن را مشخص می‌کند. برای مثال، دو فرد ۶۵ ساله می‌توانند پروفایل‌های بیولوژیکی کاملاً متفاوتی داشته باشند؛ اندام‌های یکی شبیه به یک فرد جوان کار می‌کند، درحالی‌که دیگری علائم پیری زودرس و فرسودگی را نشان می‌دهد.

تأثیر واکسن زونا بر کاهش سرعت پیری بیولوژیکی

زونا یک بیماری عفونی همراه با بثورات پوستی و تاول‌های بسیار دردناک است که به‌دلیل بیدارشدن مجدد ویروس آبله‌مرغان در بدن رخ می‌دهد. هر انسانی که در گذشته بیماری آبله‌مرغان را تجربه کرده است، ویروس عامل آن یعنی واریسلا زوستر را به‌صورت خفته در سیستم عصبی خود حمل می‌کند.

اگرچه جوانان نیز به زونا مبتلا می‌شوند، اما خطر فعال‌شدن این ویروس پس از ۵۰ سالگی و در افراد دارای نقص سیستم ایمنی به‌شدت افزایش می‌یابد. پزشکان تزریق واکسن را برای افراد مسن توصیه می‌کنند، زیرا این اقدام پیشگیرانه احتمال ابتلا به زونا و بروز دردهای عصبی طولانی‌مدت را به حداقل می‌رساند.

محققان با بررسی نمونه‌های خون شرکت‌کنندگان متوجه شدند که اثرات محافظتی واکسن زونا محدود به ماه‌های اولیه پس از تزریق نیست. این واکسن حتی با گذشت چهار سال یا بیشتر از زمان تزریق واکسن با جلوگیری از فعالیت مجدد ویروس زونا التهاب مزمن را مهار و سیستم ایمنی را تقویت می‌کند. پیش‌ازاین نیز دانشمندان ارتباط واکسن‌های بزرگسالان مانند زونا و آنفولانزا را با کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های تحلیل‌برنده عصبی ثابت کرده بودند.

یافته‌های این پژوهش در ژورنال Gerontology Series A منتشر شده است.

Adblock test (Why?)

آرتروز یک بیماری شایع تحلیل‌برنده مفاصل است که موجب درد، خشکی، تورم و کاهش دامنه حرکتی می‌شود. این عارضه اغلب زانوها، لگن و دست‌ها را درگیر می‌کند، هرچند می‌تواند سایر مفاصل بدن را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

اگر ابتلای شما به آرتروز تشخیص داده شده باشد، به احتمال زیاد پزشک توصیه به ورزش کرده است. این توصیه در سال‌های اخیر به بخشی استاندارد از راهنمای درمان تبدیل شده.

با این حال، یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که شاید ورزش به اندازه‌ای که در ابتدا تصور می‌شد مفید نباشد. البته با بررسی دقیق‌تر مطالعه، دلایلی برای احتیاط آشکار وجود دارد. بنابراین این نتایج نباید شما را به کنار گذاشتن برنامه ورزشی‌تان ترغیب کند.

تیم پژوهشی پس از بررسی هزاران مطالعه، اثر ورزش را بر آرتروز زانو، لگن و دست بررسی کرده و آن را با چندین گزینه دیگر مقایسه نمودند؛ از جمله عدم مداخله، درمان‌های دارونما، آموزش، درمان دستی، داروهای مسکن، تزریق‌ها و جراحی.

در مقایسه با عدم مداخله و دارونما، مشخص شد که ورزش کاهش‌های جزئی در درد لگن، زانو و دست ایجاد می‌کند: بین ۶ تا ۱۲ امتیاز در یک مقیاس ۱۰۰ امتیازی. با این حال، به نظر نمی‌رسید ورزش عملکرد را بیش از این دو روش بهبود دهد.

در مورد آرتروز زانو و لگن، شواهد نشان داد که ورزش در کاهش درد و بهبود عملکرد به اندازه داروهایی مانند ایبوپروفن و کورتیکواستروئیدها مؤثر است؛ داروهایی که برای کاهش التهاب به داخل مفصل تزریق می‌شوند. این مداخلات نیز درد را حدود ۵ تا ۱۰% کاهش دادند.

پژوهشگران نتیجه‌گیری کردند که ورزش در بهبود درد و عملکرد، نسبت به تعویض کامل مفصل در افراد مبتلا به آرتروز زانو و لگن اثربخشی کمتری دارد.

البته نویسندگان همه انواع ورزش را در یک دسته قرار دادند. بدین معنا که تمرینات قدرتی، تمرینات هوازی، کششی، ورزش‌های آبی و تای‌چی همگی به عنوان یک مداخله واحد در نظر گرفته شدند.

این موضوع حائز اهمیت است، زیرا می‌دانیم همه انواع ورزش اثر یکسانی ندارند. برای مثال، مطالعات پیشین نشان داده‌اند تمرینات هوازی شاید بهترین گزینه برای کاهش درد و بهبود عملکرد در افراد مبتلا به آرتروز زانو باشند، در حالی که تمرینات کششی کمترین اثربخشی را داشته‌اند.

ضمن اینکه مدت‌ زمان اجرای ورزش در تحلیل لحاظ نشد و اغلب شامل دوره‌های مطالعاتی نسبتاً کوتاه (حدود ۱۲ هفته) بودند. به احتمال زیاد پایبندی بلندمدت به یک برنامه ورزشی نتایج بهتری به همراه خواهد داشت و دامنه بهبود بیشتری ایجاد می‌کند، در مقایسه با زمانی که تنها برای چند هفته به فعالیتی بپردازید.

بنابراین، نتایج این تحقیق ممکن است به طور دقیق منعکس‌کننده فواید ورزش در افرادی که به صورت مداوم و به عنوان بخشی مستمر از برنامه هفتگی خود ورزش می‌کنند نباشد.

فارغ از محدودیت‌های این تحقیق، حتی کاهش‌های کوچک درد نیز می‌تواند تأثیر مثبتی بر زندگی فرد داشته باشد. کاهش ۱۰% درد می‌تواند تفاوت معناداری در توانایی حرکت، کار کردن، تعامل اجتماعی و مراقبت از دیگران ایجاد کند.

با این حال، با توجه به شواهد پیشین، احتمالاً در صورت تداوم ورزش، از مزایای کلی سلامت بیشتری بهره‌مند خواهید شد. بهترین نوع ورزش، ورزشی است که واقعاً انجام شود. اگر از حضور در فضای باز و پیاده‌روی لذت می‌برید، این انتخابی بسیار مناسب خواهد بود، زیرا تمامی ابعاد سلامت شما را بهبود می‌بخشد و درد را کاهش می‌دهد.

Adblock test (Why?)

کشف یک کلید مولکولی در سلول‌های ریه می‌تواند به پزشکان کمک کند تا توانایی طبیعی ریه‌ها برای ترمیم خود را فعال سازند.

دانشمندان Mayo Clinic یک کلید مولکولی درون سلول‌های ریه کشف کرده‌اند که تعیین می‌کند این سلول‌ها بر ترمیم بافت آسیب‌دیده تمرکز کنند یا بر دفاع در برابر عفونت. این کشف بینش تازه‌ای ارائه می‌دهد که می‌تواند مسیر درمان‌های بازساختی آینده برای بیماری‌های مزمن ریوی را شکل دهد.

داگلاس براونفیلد، نویسنده ارشد این مطالعه که در مجله Nature Communications منتشر شده، اظهار کرد که ما شگفت‌زده شدیم وقتی دریافتیم این سلول‌های تخصص‌یافته نمی‌توانند هر دو وظیفه را به‌طور هم‌زمان انجام دهند. برخی متعهد به بازسازی می‌شوند، در حالی که برخی دیگر بر دفاع تمرکز می‌کنند. این تقسیم کار ضروری است و با آشکارسازی کلیدی که آن را کنترل می‌کند، می‌توانیم به این بیندیشیم که چگونه در صورت برهم‌خوردن تعادل در بیماری، آن را بازگردانیم.

این پژوهش، بر سلول‌های آلوئولی نوع ۲ یا AT2 متمرکز است که نقشی حیاتی در سلامت ریه ایفا می‌کنند. این سلول‌ها با تولید پروتئین‌هایی که کیسه‌های هوایی را هنگام تنفس باز نگه می‌دارند، به حفظ ساختار آلوئول‌ها کمک می‌کنند. هم‌زمان، آن‌ها به‌عنوان سلول‌های بنیادی ذخیره عمل می‌کنند که قادر به جایگزینی سلول‌های آلوئولی نوع ۱ یا AT1 هستند؛ سلول‌های نازکی که سطحی را تشکیل می‌دهند که در آن اکسیژن به جریان خون منتقل می‌شود.

سال‌ها پژوهشگران مشاهده کرده بودند که سلول‌های AT2 در شرایطی مانند فیبروز ریوی، بیماری مزمن انسدادی ریه یا COPD، و عفونت‌های ویروسی شدید از جمله COVID-19 اغلب در بازسازی مؤثر ناتوان هستند. با این حال، دلیل زیستی از دست رفتن توان بازسازی این سلول‌ها به‌طور کامل روشن نشده بود.

برای بررسی این موضوع، تیم پژوهشی از توالی‌یابی تک‌سلولی، تکنیک‌های تصویربرداری و مدل‌های پیش‌بالینی آسیب استفاده کرد تا جدول زمانی رشد سلول‌های AT2 را دنبال کند. آن‌ها دریافتند که سلول‌های AT2 تازه‌تشکیل‌شده حدود ۱ تا ۲ هفته پس از تولد در وضعیت انعطاف‌پذیر باقی می‌مانند. پس از این بازه زمانی، سلول‌ها به‌طور دائمی در وضعیت تخصص‌یافته خود تثبیت می‌شوند.

این تغییر توسط یک مدار مولکولی شامل ۳ عامل اصلی تنظیم می‌شود: PRC2، C/EBPα و DLK1. یکی از این تنظیم‌کننده‌ها یعنی C/EBPα مانند یک گیره عمل می‌کند که رفتار سلول‌های بنیادی را مهار می‌سازد. در ریه‌های بالغ، سلول‌های AT2 باید پس از آسیب این گیره را آزاد کنند تا بتوانند بافت را بازسازی نمایند.

همین سازوکار مولکولی تعیین می‌کند که آیا سلول‌های AT2 ترمیم بافت را در اولویت قرار دهند یا دفاع ایمنی را. این موضوع توضیح می‌دهد که چرا عفونت‌ها می‌توانند با روند ترمیم تداخل ایجاد کنند و بهبودی را در افراد مبتلا به بیماری‌های مزمن ریوی به تأخیر اندازند.

دکتر براونفیلد گفت که وقتی درباره ترمیم ریه فکر می‌کنیم، موضوع فقط فعال‌سازی نیست، بلکه برداشتن گیره‌هایی است که به‌طور معمول مانع رفتار این سلول‌ها به‌عنوان سلول بنیادی می‌شوند.

این یافته‌ها اهداف امیدوارکننده جدیدی را برای پزشکی بازساختی برجسته می‌کنند. برای نمونه، درمان‌هایی که فعالیت C/EBPα را تنظیم کنند می‌توانند توانایی سلول‌های AT2 را برای بازسازی بافت ریه افزایش دهند یا ایجاد اسکار در فیبروز ریوی را محدود سازند.

دکتر براونفیلد می‌گوید این پژوهش ما را به توانایی تقویت سازوکارهای طبیعی ترمیم ریه نزدیک‌تر می‌کند و امیدی برای پیشگیری یا معکوس کردن شرایطی فراهم می‌آورد که در حال حاضر تنها می‌توانیم پیشرفت آن‌ها را کند کنیم. این پژوهش همچنین می‌تواند از تشخیص زودهنگام حمایت کند، زیرا به متخصصان بالینی کمک می‌کند تشخیص دهند چه زمانی سلول‌های AT2 در یک وضعیت خاص قفل شده‌اند و قادر به بازسازی نیستند.

Adblock test (Why?)