دروازه تهران

اییشش، بدم میاد
از بس القاب و عناوین دکتر و مهندس به ناحیه‌ی ناف و زیر ناف هم میبندن از رسته شغلی فنی-مهندسی به کاغذبازی اداری-مالی مهاجرت کردم. إِنَّ الَّذینَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فی سَبیلِ اللهِ وَ الَّذینَ آوَوْا وَ نَصَرُوا أُولئِکَ بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ...
آدم ناراحتی هستم و ناراضی
اهواز که بودیم خلق عرب توو کتم نمی‌رفت، اراک که بودیم لهجه تهرونیم کار دستم میداد و شیراز که اومدیم تحمل سوگلی استخدامی ندارم.
تخلیه به هر راهی غیر از وبلاگنویسی
تا حالا به راهی غیر از بلاگری برای اعتراض و تخلیه احساساتم فکر نکردم. مثلاً همکارم گاهی رو به قبله ایستاده و دستها را به نشانه‌ی دعا بالا می‌برد و گاهی در حالت نشسته رو به قبله آب دهان پرت می‌کند. گاهی در موبایلش سایت پورن باز شده و گاهی ادعیه و ذکر از روی […]

اول شیتیل بده، بعد رد شو!