درست است که فیلم The Ballad of Wallis Island یک اثر کمدی درام است، اما روند خستهکنندهای ندارد و در مجموع یک اثر حال خوب کن است که میتواند برای ۹۰ دقیقه ما را به دنیای خود ببرد و بیشتر در مورد روابط و تصمیمات خود فکر کنیم. البته نمیتوان از عملکرد درخشان بازیگران عبور کرد. کری مولیگان شاید نقش کمتر از انتظارم را در فیلم دارد، اما هر زمانیکه در فیلم حضور دارد به ستاره فیلم تبدیل میشود. تیم کی و تام بسدن که فیلمنامه این فیلم کمدی را نوشتهاند نیز به زوج پر تنش و جذابی در فیلم تبدیل شدهاند و تنش آنها باعث تبدیل فیلم به اثری بهتر شده است.
اما کمدی فیلم تصنیف جزیره والیس یکی از نکات مثبت فیلم است که باعث شده است فیلم از یکنواختی و خشک بودن روایت خارج شود. شوخیهای زیادی در فیلم وجود ندارد و درواقع هر زمانی که لازم باشد از شوخی و طنز استفاده شده است تا فیلم اثری خسته کننده برای بینندهاش نباشد. در هر حال برخی از شوخیهای چارلز برای جلب توجه هرب یا دختر در بندر میتواند کمی آزار دهنده باشد؛ مشخصا که هدف او جلب توجه و پنهان کردن درد و ناراحتی خود است، اما باز هم در برخی از دقایق بهنظر میرسد کمی زیادهروی شده است که خوشبختانه چندان زیاد نیست که به فیلم ضربه بزند.
اما موسیقی فیلم بخش قدرتمند دیگر فیلم است که استفاده از آن در دقایق مختلف فیلم باعث شده است تا احساسات شخصیتها یا حس و حال صحنه بهتر به بیننده انتقال پیدا کند. مشخصا عملکرد خوب کری مولیگان و تام بسدن هم در این صحنهها به خوبی دیده میشود و فیلم استفاده خوب و جذابی از این موضوع کرده است. فیلم شاید اثری موزیکال نباشد، اما کیفیت به مراتب بهتری نسبت به آثار موزیکال امروزی دارد و استفاده بهتر و ابزاریتری از موسیقی و اجرای آهنگ برای روایت هرچه بهتر فیلم کرده است که این موضوع بهخوبی در اجرای پایانی فیلم دیده میشود.
