محاسبه هزینه سئو؛ بودجه مناسب سایت را چگونه برآورد کنیم؟
وقتی برای سئوی سایت بودجه میخواهید، یک عدد آماده از شرکتهای مختلف مسئله را حل نمیکند. ابتدا باید بدانید چه صفحههایی دارید، چه مشکلی جلوی دیدهشدن آنها را گرفته و کدام کارها را تیم خودتان انجام میدهد. محاسبه هزینه سئو یعنی تبدیل این وضعیت به فهرستی از کارها، زمان اجرا و هزینههای جداگانه. با این روش میتوانید دو پیشنهاد قیمت را بر پایهٔ یک دامنهٔ کار مقایسه کنید.
برای شروع، لازم نیست همهٔ مشکلات سایت را از پیش تشخیص دهید. چند دادهٔ پایه کافی است: نوع سایت، تعداد صفحههای مهم، هدف تجاری، دسترسی به دادههای عملکرد و توان تیم داخلی. سپس مجری باید سایت را بررسی کند و فرضهای برآورد را مکتوب بنویسد. هر عددی که پیش از بررسی سایت اعلام میشود، بهتر است «برآورد اولیه» نام داشته باشد، نه قیمت قطعی پروژه.
گام اول: هدف را به صفحه و نتیجه وصل کنید
«ورودی بیشتر از گوگل» هدف مبهمی است. مشخص کنید کدام خدمت یا دستهٔ محصول برای کسبوکار اولویت دارد و کاربر پس از ورود به آن صفحه چه کاری باید بتواند انجام دهد. یک شرکت خدماتی ممکن است تماس یا فرم درخواست را بسنجد. فروشگاه میتواند سفارش و درآمد یک دستهٔ محصول را دنبال کند. این انتخاب روی دامنهٔ کار اثر دارد؛ اصلاح سه صفحهٔ خدمت با بازنگری کل ساختار یک فروشگاه برابر نیست.
صفحههای هدف را در یک فهرست کوتاه بنویسید. برای هر صفحه، وضعیت فعلی را ثبت کنید: آیا از جستوجو ورودی دارد، متنش به سؤال مشتری جواب میدهد، در موبایل درست دیده میشود و مسیر رسیدن به خرید یا تماس روشن است؟ اگر دادهٔ سرچ کنسول دارید، پرسشهایی را که هماکنون کاربر با آنها وارد سایت میشود کنار این فهرست بگذارید. این کار به مجری نشان میدهد کجا میتوان کار را شروع کرد.
گام دوم: حجم کار اولیه را جدا از کار ماهانه ببینید
بعضی کارها در آغاز پروژه سنگینترند: بررسی فنی، شناخت ساختار سایت، تحلیل صفحههای اصلی و تدوین برنامه. پس از آن، اجرای اصلاحات و سنجش نتیجه در چند دوره ادامه پیدا میکند. اگر پیشنهاد قیمت این دو بخش را از هم جدا کرده باشد، بهتر میفهمید مبلغ راهاندازی یا ماه نخست بابت چیست.
برای برآورد کار اولیه بپرسید چه چیزی تحویل میگیرید. گزارشی که فقط میگوید «مشکل فنی وجود دارد» کافی نیست. گزارش باید صفحههای درگیر، اولویت اصلاح و مسئول اجرا را مشخص کند. اگر مجری فقط توصیه میدهد و توسعهدهندهٔ شما تغییرات را پیاده میکند، زمان توسعهدهنده هم بخشی از بودجهٔ واقعی است.
در کار ماهانه نیز حجم خروجی را روشن کنید. چند صفحه بازنویسی میشود؟ تحقیق موضوع و تأیید تخصصی محتوا با چه کسی است؟ چه تغییری در پیوندهای داخلی یا ساختار دستهها اجرا خواهد شد؟ برنامهٔ هر ماه ممکن است با دادههای ماه قبل عوض شود؛ قرارداد باید روش تصمیمگیری دربارهٔ این تغییر را توضیح دهد.

گام سوم: هزینههای بیرون از حقالزحمه را اضافه کنید
عدد قرارداد سئو همیشه کل بودجه نیست. تولید محتوا، تصویر، توسعهٔ سایت، ابزارهای پولی و انتشار در رسانه ممکن است جدا حساب شوند. برای هر مورد سه چیز بنویسید: آیا لازم است، چه کسی آن را تهیه میکند و هزینهاش در کدام ردیف میآید. اگر هنوز مبلغ روشن نیست، دستکم یک سقف یا فرآیند تأیید هزینه تعیین کنید.
فرض کنید مجری پیشنهاد میکند ده صفحهٔ قدیمی بازنویسی شود. اگر نویسنده و متخصص محصول در تیم شما هستند، هزینهٔ مستقیم قرارداد شاید پایینتر باشد اما زمان آن دو نفر رایگان نیست. اگر تمام کار را مجری انجام میدهد، بررسی کنید تحقیق، نگارش، ویرایش، بارگذاری و اصلاح پس از بازخورد در مبلغ آمده باشد. تنها گفتن «ده محتوا» برای محاسبه کافی نیست.
گام چهارم: بودجه را برای یک دورهٔ قابل مقایسه بنویسید
برای مقایسهٔ دو پیشنهاد، یک دورهٔ مشترک مانند سه یا شش ماه انتخاب کنید. هزینهٔ شروع، مبلغ ماهانه، تولید محتوا، اجرای فنی و هزینههای احتمالیِ تأییدشده را برای همان دوره کنار هم قرار دهید. سپس خروجیهای وعدهدادهشده را در ستون جدا بنویسید. جمع هزینه بدون شرح خروجی معنا ندارد؛ شرح خروجی بدون جمع هزینه هم تصمیمگیری را سخت میکند.
اگر یک پیشنهاد «پروژهای» و دیگری «ماهانه» است، زمان تحویل را هم یکسان کنید. ممکن است قرارداد پروژهای با تحویل گزارش پایان یابد، اما اجرای پیشنهادهای گزارش هنوز بودجه بخواهد. در مقابل، قرارداد ماهانه شاید اجرا را شامل شود ولی سقف تعداد صفحه داشته باشد. تفاوت را در پیشفاکتور ثبت کنید تا بعداً هزینهٔ پنهان بهوجود نیاید.
زمان مشارکت تیم خودتان را نیز دستکم نگیرید. اگر مدیر محصول باید اطلاعات فنی هر صفحه را تأیید کند یا تیم توسعه فقط در روزهای مشخصی امکان تغییر سایت را دارد، این محدودیت بر زمان تحویل اثر میگذارد. یک برآورد عملی، وابستگیها را کنار هر کار مینویسد. برای نمونه، «بازنویسی صفحهٔ خدمت پس از دریافت اطلاعات محصول» روشنتر از وعدهٔ تحویل یکهفتهای بدون شرط است. این کار احتمال اختلاف دربارهٔ تأخیر یا هزینهٔ اضافه را کمتر میکند.
یک روش ساده برای نوشتن برآورد این است: هزینهٔ کل دوره برابر است با هزینهٔ بررسی و راهاندازی، بهعلاوهٔ حقالزحمهٔ دوره، بهعلاوهٔ کارهای محتوایی و فنیِ خارج از قرارداد، بهعلاوهٔ هزینههای رسانه یا ابزار که خودتان تصویب میکنید. لازم نیست این رابطه را با یک عدد فرضی پر کنید. هر ردیف باید از پیشنهاد واقعی و نیاز سایت شما بیاید.

گام پنجم: فرضهای برآورد را در قرارداد ثبت کنید
قیمت زمانی قابل دفاع است که معلوم باشد بر چه فرضی نوشته شده. تعداد و نوع صفحههای هدف، دسترسیهای لازم، زمان پاسخگویی تیم شما و مسئول اجرای تغییرات را مشخص کنید. اگر بعداً معلوم شد سایت چند برابر بزرگتر است یا دادههای لازم در دسترس نیست، دو طرف میدانند چرا برنامه یا مبلغ نیاز به بازبینی دارد.
از مجری بخواهید برای هر مرحله زمان تقریبی و خروجی قابل بررسی بنویسد. رتبهٔ یک یا تعداد بازدید قطعی را مبنای قرارداد نگذارید. گوگل در راهنمای انتخاب متخصص سئو میگوید هیچکس نمیتواند جایگاه اول را تضمین کند. معیارهای منطقیتر شامل انجام کارهای توافقشده، بهبود صفحههای هدف و بررسی تغییر ورودی و درخواستهای مرتبطاند.
اگر برای مقایسه به نمونهٔ پلن نیاز دارید، شرح خدمات و قیمت روز را در صفحهٔ محاسبه هزینه سئو سئودو ببینید. رقم هر پلن را کنار کارهای داخل آن بگذارید و هزینههای جداگانهٔ پروژهٔ خودتان را اضافه کنید. برآورد نهایی باید نشان دهد در یک دورهٔ مشخص چه چیزی تحویل میگیرید و کل هزینهٔ همان دوره چقدر است.
نوشته محاسبه هزینه سئو؛ بودجه مناسب سایت را چگونه برآورد کنیم؟ اولین بار در شبکهچی. پدیدار شد.