با حضور گسترده دستگاههای هوشمند و نقش پررنگتر آنها در زندگی روزمره ما، علاقهمندان به فناوری از همین حالا درباره آیندهای گمانهزنی میکنند که شاید در آن، دستگاههای هوشمند حتی در مغز ما هم کاشته شوند. هرچند این ایده تنها چند سال پیش شبیه به یک خیالپردازی علمیتخیلی دور از ذهن به نظر میرسید، اما کاشت دستگاههای ارتباطی در بدن انسان چیز جدیدی نیست. ارتش ایالات متحده مدتهاست که روی دستگاهی ارتباطی کار میکند که روی دندانهای سربازان نصب میشود و «میکروفون دندانی» یا Molar Mic نام گرفته است. در کنار سلاحهای پیشرفته و رباتهای پیچیده، این شاید یکی از خفنترین گجتهایی باشد که ارتش آمریکا در حال کار بر روی آن است.
این دستگاه که توسط شرکت Sonitus Technologies طراحی شده و بهطور رسمی با نام سیستم ATAC شناخته میشود، در اصل میکروفون کوچکیست که به دندانهای آسیاب کاربر متصل میشود و امکان ارتباط دوطرفه را بدون نیاز به هرگونه دستگاه دستی یا هدست فراهم میکند؛ وسایلی که ممکن است در ارتفاع بالا، زیر آب یا شرایط نامساعد دیگر دچار اختلال شوند.
در سال ۲۰۱۸، شرکت Sonitus Technologies قراردادی چند میلیون دلاری و چند سالهای را با وزارت دفاع ایالات متحده امضا کرد تا توسعه میکروفون دندانی برای نیروی هوایی آمریکا تکمیل شود. در آینده، ممکن است از این دستگاه در دیگر شاخههای نظامی ایالات متحده نیز استفاده شود تا ارتباطات دوطرفه و ایمنی عملیاتها بهبود یابد.
میکروفون دندانی چطور کار میکند؟
میکروفون دندانی صرفاً یک میکروفون بین دندانها نیست. کاربر در واقع صداهای ورودی را از طریق استخوانهای جمجمهاش میشنود؛ استخوانهایی که ارتعاش صدا را به عصب شنوایی منتقل میکنند. شاید این موضوع دور از ذهن به نظر برسد، اما این فناوری همین حالا هم در قالب هدفونهای انتقال استخوانی (Bone-Conduction) در دسترس است که صدا را از طریق شقیقهها منتقل میکنند تا گوشها آزاد بمانند. با این حال، میکروفون دندانی پیچیدهتر از اینهاست و کاربران باید یک حلقه فرستنده به دور گردن خود بیندازند. این حلقه با استفاده از فناوری القای مغناطیسی میدان نزدیک (NFMI) به دستگاههای ارتباطی متصل شده و امکان گفتوگوی رمزگذاریشده را فراهم میکند.
طبق گفتههای پیتر هادرویک، مدیرعامل Sonitus، کمی زمان میبرد تا کاربران به این سبک جدید ارتباطی عادت کنند: «در اصل، شما همان نوع اطلاعات شنوایی را دریافت میکنید که از طریق گوش دریافت میکنید، با این تفاوت که مسیر جدیدی برای شنوایی دارید — از طریق دندان، از طریق استخوانهای جمجمه، تا رسیدن به عصب شنوایی. شما از درون سرتان میشنوید، انگار از طریق گوشتان صدا را میشنوید. طی حدود سه هفته، مغز شما خودش را تطبیق میدهد و توانایی پردازش صدا را بهبود میبخشد. اما حتی از همان ابتدا هم میتوان صداها را بهخوبی درک کرد.»
آینده میکروفون دندانی در ارتشها
در حال حاضر، میکروفونهای دندانی به شکل میدانی آزمایش میشوند، هرچند هنوز در عملیاتهای واقعی استفاده نشدهاند. نیروهای امداد هوایی از یگان نجات ۱۳۱ گارد ملی کالیفرنیا این دستگاه را در جریان طوفان هاروی امتحان کرده است تا ببیند دستگاهها در برابر باد شدید، صدای بلند محیط و باران شدید چطور عمل میکنند.
در حالی که همین حالا هم عملکرد این دستگاه امیدوارکننده است، شرکت Sonitus قصد دارد میکروفونهای دندانی را فراتر از صرفاً ابزاری ارتباطی توسعه دهد. عملکردهای دیگری ممکن است به این دستگاهها اضافه شود، از جمله ردیابی موقعیت مکانی یا علائم حیاتی سرباز. تجهیز نیروها به حسگرهایی برای رصد سیگنالهای زیستی یکی از پروژههایی است که ارتش ایالات متحده در پشت صحنه در حال بررسی آن است، با این هدف که فشار و خستگی را شناسایی و کنترل کند.
<!–
–>
