شن‌های بیابان که آب را مثل صافی از خود عبور می‌دهند، حالا با کمک میکروب‌ها می‌توانند به ماده‌ای تبدیل شوند که آب را تا ۶ برابر بیشتر نگه می‌دارد.
به گزارش سیناپرس، پژوهشگران روشی برای تبدیل شن‌های بیابانی به ماده‌ای مقاوم‌تر ابداع کرده‌اند که می‌تواند خروج آب از میان دانه‌های شن را به میزان قابل توجهی کاهش دهد؛ روشی که شاید در آینده به حفظ رطوبت خاک و کمک به کشاورزی در مناطق خشک کمک کند. این ماده که «شن زنده» نام گرفته، با استفاده از الیاف تولیدشده توسط باکتری‌ها و قارچ‌ها ساخته می‌شود و در آزمایش‌های اولیه توانسته است میزان عبور آب از شن را تا ۶ برابر کاهش دهد.
پژوهشگران دانشگاه خلیفه امارات، مؤسسه پژوهشی امپا در سوئیس و مؤسسه فناوری فدرال زوریخ در این مطالعه از باکتری تولیدکننده سلولز و ۲ سویه از یک نوع قارچ استفاده کردند تا دانه‌های شن را به یکدیگر متصل کنند. سلولز باکتریایی الیاف بسیار ظریفی ایجاد می‌کند که مانند شبکه‌ای میان دانه‌های شن قرار می‌گیرند و به استحکام آن کمک می‌کنند.
به نقل از فارس، نمونه‌های تقویت‌شده با باکتری پس از ۷ روز به‌اندازه‌ای استحکام پیدا کردند که از قالب خارج شوند، برش بخورند و حتی در آب شکل خود را حفظ کنند. پژوهشگران همچنین با قرار دادن ورقه‌های نازک سلولزی میان لایه‌های شن، توانستند میزان نفوذپذیری آن در برابر آب را در آزمایش‌های آزمایشگاهی حدود ۲۸ برابر کاهش دهند.این روش علاوه بر کمک به حفظ آب، ممکن است در آینده برای تثبیت خاک و کاهش فرسایش بادی نیز کاربرد داشته باشد؛ هرچند پژوهشگران هنوز تأثیر آن بر رشد محصولات کشاورزی یا دوامش در شرایط واقعی بیابان را بررسی نکرده‌اند.
در آزمایش‌های انجام‌شده، میزان آب قابل نگهداری در نمونه‌های تقویت‌شده با الیاف تولیدشده درون شن، از حدود ۲۰٫۲ درصد به ۲۵٫۵ درصد افزایش یافت؛ افزایشی که پژوهشگران آن را محدود توصیف کرده‌اند. این مطالعه در مجله علمی «کربوهیدرات پلیمرز» منتشر شده است و برای مشخص شدن کارایی شن زنده در محیط‌های طبیعی، به آزمایش‌های بیشتری نیاز است.
