اقتصاد در متن
بنگاه ایرانی روی چه چیزی میتواند حساب کند؟
رشد اقتصادی ایران در بهار ۱۴۰۵ بار دیگر نشان داد که وابستگی به نفت، فقط مسئله درآمد دولت نیست؛ بلکه میتواند به مسئلهای برای کل بنگاههای اقتصادی تبدیل شود. با افت ۱۰.۱ درصدی تولید ناخالص داخلی، بخش نفت سهم قابلتوجهی از کاهش رشد را به خود اختصاص داده، اما مسئله مهمتر این است که چرا سایر بخشهای اقتصاد نتوانستهاند بخشی از این شوک را جذب کنند. بنگاه ایرانی برای ادامه فعالیت، فقط به تسهیلات بانکی نیاز ندارد؛ به ثبات مقررات، دسترسی قابلپیشبینی به ارز و مواد اولیه، امکان صادرات و چشمانداز روشن برای سرمایهگذاری نیاز دارد. در چنین شرایطی، رشد بدون نفت به معنای حذف نفت از اقتصاد نیست؛ بلکه به معنای کاهش آسیبپذیری اقتصاد در برابر اختلال در درآمدهای نفتی است. اگر قرار باشد هر افت صادرات نفت به کاهش تولید، تعویق سرمایهگذاری و از دست رفتن فرصتهای شغلی منجر شود، مسئله اصلی فقط میزان فروش نفت نیست؛ بلکه توان اقتصاد برای ایستادن روی پای خود است.