نمونههای مشابه این الگوهای هندسی را میتوان در نقاط مختلف منظومه شمسی و حتی روی زمین مشاهده کرد. برای مثال، طوفان ششضلعی قطب شمال سیاره زحل یا ستونهای بازالتی چندضلعی «گذرگاه غولها» در ایرلند شمالی، هر دو نمونههایی از ساختارهای بسیار منظم طبیعی هستند که بدون دخالت هیچ عامل هوشمندی شکل گرفتهاند.
البته جذابیت این منطقه به ساختارهای چندضلعی محدود نمیشود. مریخنورد کیوراسیتی در سراسر این ناحیه با تعداد زیادی سنگریزه و تختهسنگهای کوچک تیرهرنگ نیز روبهرو شد که میتوانند سرنخهای مهمی درباره گذشته مریخ در اختیار دانشمندان قرار دهند.
از آنجایی که جو مریخ بسیار رقیقتر از جو زمین است و توان کمتری برای سوزاندن شهابسنگهای ورودی دارد، پژوهشگران احتمال میدهند بخشی از این سنگهای پراکنده حاصل برخورد شهابسنگها با سطح سیاره باشند.
بااینحال، منشأ واقعی آن سنگها هنوز مشخص نیست. پژوهشگران چند احتمال را مطرح کردهاند: شاید این سنگها از لایههای بالاتر مریخ جدا شده و به این منطقه منتقل شده باشند؛ شاید در اثر برخوردهای بسیار قدیمی در نقاط دوردست از سطح مریخ به اینجا پرتاب شده باشند یا حتی ممکن است شهابسنگهایی باشند که از خارج از مریخ به این سیاره رسیدهاند.
دانشمندان میگویند این الگوهای منظم احتمالاً حاصل فرایندهای طبیعی زمینشناسی هستند و هیچ نشانهای از منشأ مصنوعی یا حیات فرازمینی ندارند
بررسی نمونههای مشابه در گذشته نشان داده بود برخی از این سنگهای تیره حاوی مقدار قابل توجهی نیکل هستند. این عنصر در شهابسنگها فراوان است اما در سنگهای معمول مریخ کمتر یافت میشود. به همین دلیل هنوز نمیتوان با اطمینان گفت تمام این سنگهای تیره منشأ بیگانه دارند یا برخی از آنها بخشی از پوسته خود مریخ هستند.
برای پاسخ به این پرسشها، مریخنورد کیوراسیتی تاکنون با استفاده از ابزار ChemCam ترکیب شیمیایی ساختارهای چندضلعی و سنگهای تیره را اندازهگیری کرده است. انتظار میرود نتایج این بررسیها در آینده نزدیک منتشر شود و اطلاعات دقیقتری درباره نحوه شکلگیری این منطقه در اختیار دانشمندان قرار دهد.
در حال حاضر، مریخنورد کیوراسیتی به مسیر خود ادامه میدهد تا این ساختارهای غیرمعمول را با جزئیات بیشتری بررسی کند و سپس به سمت بخش دیگری از پشتههای چندضلعی و ناحیهای از سنگهای تیره که پیشتر در تصاویر مداری شناسایی شدهاند حرکت کند. این مریخنورد که بیش از ۱۴ سال از آغاز مأموریتش میگذرد، همچنان نشان میدهد که میتواند کشفهایی تازه و غیرمنتظره از سیاره سرخ به ارمغان بیاورد.
