شرکت موتورولا در دهه ۹۰ میلادی با سرمایهگذاری حدود ۵ میلیارد دلار پروژهای جاهطلبانه به نام Iridium را برای برقراری تماس تلفنی از هر نقطه زمین راهاندازی کرد؛ طرحی که قرار بود ارتباطات جهانی را متحول کند.
در قالب این پروژه، ۶۶ ماهواره به فضا پرتاب شد تا پوشش کامل سیاره فراهم شود. با این حال، قیمت ۳ هزار دلاری دستگاهها و دریافت هزینه تماس بهصورت دقیقهای، استقبال کاربران را محدود کرد. همزمان با عرضه این سرویس، تلفنهای همراه ارزان با دسترسی آسانتر وارد بازار شدند و تقاضا برای ارتباطات ماهوارهای کاهش یافت.
در نهایت، تا سال ۱۹۹۹ تنها حدود ۵۵ هزار کاربر جذب این سرویس شدند؛ رقمی بسیار کمتر از پیشبینیها. تنها ۹ ماه پس از آغاز به کار رسمی، Iridium اعلام ورشکستگی کرد و این سیستم با قیمتی ناچیز فروخته شد؛ رویدادی که به گفته تحلیلگران نشان داد در صنعت فناوری، «زمانبندی» گاه مهمتر از مهندسی پیشرفته است.
