یک دیرینشناس با بررسی غارنگارههای سراسر جهان مجموعهای از نمادهای هندسی باستانی را کشف کرده که نشاندهنده وجود یک سیستم ارتباطی جهانی در عصر یخبندان است.
تحقیقات شگفتانگیز یک دانشمند کانادایی دریچه تازهای را به روی نحوه تفکر و ارتباط اجداد ما گشوده است. جنویو فون پتزینگر، دیرینشناس و پژوهشگر هنر صخرهای، پس از بررسی صدها سایت باستانی در سراسر جهان به الگویی حیرتانگیز دست یافته است.
او متوجه شده که مجموعهای مشخص از نمادهای هندسی باستانی وجود دارد که انسانهای اولیه حدود ۴۰ هزار سال پیش، از اروپا تا آمریکا، بهصورت مکرر از آنها استفاده میکردند.
تا پیش از این تصور میشد که علامتهای موجود در کنار نقاشیهای حیوانات در غارها صرفاً خطخطیهای تصادفی یا تزئینات ساده هستند. اما این مطالعه نشان میدهد که تنها ۳۲ علامت خاص (مانند دایره، مثلث، خطوط زیگزاگ و نقاط) در فواصل مکانی و زمانی بسیار دور از هم تکرار شدهاند.
این تکرار منظم نمیتواند تصادفی باشد و حکایت از وجود یک سیستم کدگذاری شده یا نوعی «پروتوتایپ نوشتاری» دارد که هزاران سال قبل از اختراع خط سومری وجود داشته است.
راز ۳۲ علامت در هنر غارنشینان
فون پتزینگر برای رسیدن به این نتیجه، شخصاً به ۵۲ غار در اروپا سفر کرد و دادههای مربوط به سایتهای باستانی دیگر قارهها را نیز زیر و رو کرد. او دریافت که ۶۵ درصد از این نشانهها در تمام طول عصر یخبندان و در مناطق مختلف جغرافیایی ثابت ماندهاند.
این یعنی انسانهای هوشمند خیلی زودتر از آنچه فکر میکردیم توانایی تفکر انتزاعی و استفاده از گرافیک برای انتقال پیام را داشتهاند.
این کشف نشان میدهد که شاید یک زبان بصری جهانی یا سیستم ارتباطات پیش از تاریخ وجود داشته که به گروههای مختلف انسانی اجازه میداد مفاهیم یکسانی را درک کنند.
اگرچه معنای دقیق این اشکال هنوز یک راز سربهمهر است، اما وجود آنها ثابت میکند که اجداد ما بسیار پیشرفتهتر و متفکرتر از تصویر سادهای بودهاند که ما از آنها در ذهن داریم.
