آمار رسمی ایران از حدود ۷ میلیون نفر ساکن سکونتگاه‌های غیررسمی خبر می‌دهد، در حالی که هابیتات این رقم را در سال ۲۰۲۴ حدود ۲۹.۸ میلیون نفر اعلام کرده است. این اختلاف ناشی از تفاوت در تعریف و روش اندازه‌گیری است؛ آمار داخلی بیشتر بر محدوده‌های جغرافیایی مشخص تمرکز دارد، اما شاخص هابیتات کیفیت مسکن و دسترسی به خدمات پایه را نیز در نظر می‌گیرد. بنابراین رقم ۳۰ میلیون نفر به معنای ۳۰ میلیون حاشیه‌نشین نیست.
