وقتی نام تویوتا (Toyota) را میشنویم، معمولاً به یاد خودروهای بادوام، اقتصادی (البته از دید خریدار جهانی. نه ما!) و کمخرج میافتیم. اما کمتر کسی میداند که تویوتا در پشت این چهرهٔ ساده و مردمی، میراثی از خودروهای لوکس و تشریفاتی دارد که برخی از آنها حتی با بهترین برندهای اروپایی رقابت میکنند.
در طول دههها، این خودروساز ژاپنی در کنار برند لوکس لکسوس (Lexus)، مدلهایی ساخته که از نظر فناوری، طراحی داخلی، و تجربهٔ رانندگی چیزی کم از خودروهای اشرافی نداشتهاند. برخی از این مدلها فقط در ژاپن یا آسیا عرضه شدهاند و به همین دلیل در سایر نقاط جهان ناشناخته ماندهاند. خودروهایی مثل تویوتا سنتوری، آلفارد، یا سورر نشان میدهند که تویوتا نهتنها به ساخت خودروهای اقتصادی تسلط دارد، بلکه وقتی اراده کند، میتواند جواهری مهندسی خلق کند. در این مقاله، قصد داریم ۱۰ نمونه از لوکسترین خودروهای تاریخ تویوتا را معرفی کنیم که هر یک، نمادی از اوج توان فنی و زیباییشناسی این برند هستند.
در این فهرست، از خودروهای نمادین مانند تویوتا Century و Crown Majesta گرفته تا مدلهای مدرن و پیشرفتهای مانند Toyota Mirai و Crown Signia حضور دارند. این خودروها نهفقط بهخاطر امکانات و طراحی منحصربهفرد، بلکه بهواسطهٔ نقشی که در تاریخ خودروسازی ژاپن ایفا کردهاند، شایستهٔ توجهاند. بسیاری از این مدلها بهگونهای طراحی شدهاند که تجربهای آرام، ساکت و تجملی ارائه دهند – درست مانند یک لیموزین تشریفاتی. برخی دیگر با تمرکز بر فناوریهای آیندهنگر مانند سلول سوختی هیدروژنی، نشان میدهند که تجمل لزوماً به معنای مصرف زیاد و آلایندگی نیست. این مقاله برای کسانی است که میخواهند تویوتا را نهفقط بهعنوان خودروی روزمره، بلکه بهعنوان سازندهٔ خودروهای ممتاز و ردهبالا بشناسند. همراه ما باشید تا با ۱۰ خودروی لوکس برتر تویوتا آشنا شوید و تصویر تازهای از این برند باسابقه بهدست آورید.
1. تویوتا سنتوری (Toyota Century) | نماد جلال ژاپنی
در میان تمام خودروهایی که نام تویوتا را بر پیشانی دارند، هیچکدام بهاندازهٔ «سِنتوری» (Century) نمایندهٔ تمامعیار شکوه و وقار ژاپنی نیست. سنتوری نهفقط یک خودروی لوکس، بلکه میراثی فرهنگیست که از دل تاریخ صنعتی ژاپن بیرون آمده. این خودرو نخستینبار در سال ۱۹۶۷ معرفی شد تا صدمین سالگرد تولد بنیانگذار افسانهای تویوتا، «ساکیچی تُویودا» (Sakichi Toyoda)، را گرامی دارد.
نسل اول سنتوری با نگاهی محافظهکارانه طراحی شد؛ یک سدان بلندبالا و سنگینوزن با پیشرانهٔ V8 سه لیتری و سیستم تعلیق بادی (air suspension) که برای نخستینبار در خودرویی سواری در ژاپن بهکار گرفته شد. نکتهٔ جالب اینکه ساخت این خودرو به شرکت «Kanto Auto Works» سپرده شد؛ هر دستگاه دقیقاً مطابق با خواستهٔ مشتری ساخته میشد، گویی با یک خودروی سفارشی طرف بودیم نه محصولی انبوه. نسل اول آنقدر موفق بود که تولیدش نزدیک به ۳۰ سال بدون تغییر جدی ادامه یافت، تا اینکه سرانجام در سال ۱۹۹۷ جای خود را به نسل دوم داد.
اما آنچه نسل دوم را به یک افسانه تبدیل کرد، نهفقط حفظ طراحی کلاسیک و فضای داخلی مجلل، بلکه استفاده از تنها پیشرانهٔ V12 تاریخ ژاپن بود. این موتور پنجلیتری آرام، روان، و بیصدا به یک گیربکس خودکار چهارسرعته متصل شده بود تا تجربهای از آرامش مطلق در حرکت را فراهم کند. فضای داخلی این نسل با ترکیبی از پشم ژاکارد، چوب طبیعی، شیشههای کریستالی و صندلیهای گرمشونده در ردیف عقب، در حد بهترین خودروهای تشریفاتی اروپایی بود.
در سال ۲۰۱۸، تویوتا نسل سوم سنتوری را معرفی کرد؛ هرچند پیشرانهٔ V12 کنار گذاشته شد و جای خود را به موتور هیبریدی داد، اما باقی اجزا همچنان بر فلسفهٔ تجمل، سکوت، و اصالت پایبند ماندند. در طراحی بیرونی، باز هم سادگی و وقار غالب است؛ سنتوری مثل خودرویی طراحی شده تا دیده نشود، اما اگر دقت کنی، متوجه میشوی که با هیچ خودروی عادیای طرف نیستی.
سنتوری بیش از یک خودروست؛ تجسمیست از نجابت ژاپنی، محافظهکاری باوقار، و احترام به سنت. خودرویی برای امپراتور، نخستوزیر و سرمایهداران سطح بالا.
2. تویوتا سنتوری SUV | وقتی جلال سنتوری پا به دنیای شاسیبلندها میگذارد
در سال ۲۰۲۳، تویوتا با معرفی مدل «سنتوری SUV» پا به قلمرو شاسیبلندهای لوکس گذاشت. اما این یک SUV معمولی نیست. این خودرو که فقط برای بازار ژاپن طراحی شده، چیزی در ردهٔ قیمت «رِنجرووِر» (Range Rover) و با قیمتی نزدیک به ۱۷۵ هزار دلار ارائه میشود. برای بسیاری، پرداخت چنین مبلغی برای یک تویوتا غیرمنطقی بهنظر میرسد. اما تویوتا بهجای نام، بر تجربهٔ مشتری تمرکز کرده است.
مشتریان این خودرو با راهنمایی متخصصانی بهنام «سِنتوری مایستر» (Century Meister) در نمایندگیهای ویژه تویوتا، روند خرید را طی میکنند. از انتخاب رنگ گرفته تا تنظیمات داخلی، همه چیز بر اساس سلیقه و نیاز خریدار طراحی میشود. ابتدا خودرو در سه رنگ براق عرضه شد، اما وعده داده شده که گزینههای سفارشیسازی بهزودی افزایش پیدا کند.
این خودرو با طولی حدود ۵.۲ متر فقط چهار سرنشین را در خود جای میدهد – بیشتر فضای کابین به راحتیِ سرنشینان ردیف عقب اختصاص یافته. صندلیهای عقب بهطور کامل خوابیده، دارای سیستم سرگرمی اختصاصی، سیستم تهویهٔ جداگانه و حتی قابلیتی با نام «عملکرد نوشوارگی» (refreshment function) هستند.
دربهای عقب با زاویهٔ ۷۵ درجه باز میشوند و پلههای برقی خودکار بههمراه دستههای مخصوص در ستون C، سوارشدن را به تجربهای مجلل تبدیل میکنند. این خودرو بیش از آنکه وسیلهای برای جابهجایی باشد، یک اتاق خصوصی متحرک است.
۳. تویوتا میرای (Toyota Mirai) | لوکسگرایی در دل فناوری هیدروژنی
در دنیای خودروهایی که با فناوریهای نوین سر و کار دارند، «میرای» (Mirai) جایگاه ویژهای دارد. واژهٔ «Mirai» در زبان ژاپنی بهمعنای «آینده» است و این نام بهدرستی معرف خودروییست که با سوخت پاک، نگاه تویوتا را به فردا نشان میدهد. میرای، یک سدان مبتنی بر سلول سوختی هیدروژنیست (Hydrogen Fuel Cell) که از سال ۲۰۱۴ وارد بازار شد. نسل دوم این خودرو در سال ۲۰۲۰ رونمایی شد و از همه نظر نسبت به مدل اول دگرگون شده بود.
نسخهٔ جدید میرای نهفقط از نظر ظاهری مدرنتر است، بلکه با انتقال موتور به محور عقب، بر پلتفرم GA-L (پایهٔ فنی مشترک با لکسوس LS) سوار شده تا تجربهای بسیار نزدیک به یک سدان لوکس ارائه دهد. فضای داخلی میرای چیزی کم از خودروهای سطح بالای لکسوس ندارد. در مدل XLE، صندلیهای جلو با روکش چرمی مصنوعی «سوفتِکس» (SofTex) پوشیده شده و در نسخهٔ لوکستر «میرای لیمیتد» (Mirai Limited)، صندلیها هم مجهز به سیستم گرمایش و تهویه هستند.
سرنشینان عقب نیز از امکاناتی چون تنظیم جداگانهٔ تهویه، سیستم صوتی، و حتی کنترل پنل مخصوص برای نورپردازی کابین بهرهمندند. این خودرو فضایی آرام، مجهز، و کاملاً بیصدا دارد که به لطف موتور هیدروژنیاش، هیچ آلودگی صوتی یا آلایندگی از خود بر جای نمیگذارد.
در سال ۲۰۲۵، تویوتا تصمیم گرفت فقط نسخهٔ XLE را در بازار ایالات متحده حفظ کند و مدل Limited را حذف کند. با این حال، امکانات لوکس همچنان حفظ شدهاند. نورپردازی زیرپایی، سیستم دید ۳۶۰ درجه، سنسورهای پارک، آینههای جانبی گرمشونده، و طراحی کابین تحسینشده، همگی در مدل جدید هم وجود دارند.
اگرچه این خودرو هنوز با چالشهایی در زیرساخت جایگاههای سوختگیری هیدروژن روبهرو است، اما میرای از نظر تجربهٔ رانندگی و طراحی داخلی، یکی از پیشرفتهترین خودروهای تویوتا باقی مانده است – هم برای علاقهمندان به محیطزیست، هم عاشقان راحتی.
۴. تویوتا آلفارد و وِلفایر (Toyota Alphard / Vellfire) | تجمل به سبک مینیونهای شرقی
مینیونها در بازار آمریکا شاید جزو خودروهای جذاب محسوب نشوند، اما در آسیا داستان کاملاً متفاوت است. تویوتا با معرفی مدلهای «آلفارد» (Alphard) و «وِلفایر» (Vellfire) تعریفی نو از تجمل در کلاس مینیون ارائه داده. این دو خودرو، که از سال ۲۰۰۲ به بازار آمدند، بهویژه در کشورهای ژاپن و مالزی، به نماد لوکسسواری با راننده تبدیل شدهاند.
آلفارد در جدیدترین نسل خود که در سال ۲۰۲۳ معرفی شد، نسخهای موسوم به Executive Lounge دارد که میتوان آن را با هواپیمای جت شخصی مقایسه کرد! صندلیهای ردیف دوم بهطور کامل خوابیده و با روکش چرمی ناپا (Nappa Leather) پوشیده شدهاند. دربهای کشویی برقی، پردههای برقی برای پنجرهها، سقف پانورامیک، و نورپردازی محیطی با ۶۴ رنگ مختلف – همه برای رفاه مطلق سرنشینان طراحی شدهاند.
مدل «وِلفایر» که همزمان با نسل دوم آلفارد معرفی شد، از نظر طراحی جلو و برخی تجهیزات با آلفارد تفاوتهایی دارد. در کشورهایی مانند مالزی، آلفارد Executive Lounge بهعنوان مدل لوکستر شناخته میشود، درحالیکه ولفایر از موتوری سادهتر و تجهیزات کمتری برخوردار است. اما در ژاپن، ورق برمیگردد: ولفایر در نسخهٔ جدید خود پیشرانهٔ توربوشارژ (Turbocharged) دارد و هر دو خودرو از سیستم محرکهٔ هیبریدی بهره میبرند.
آلفارد و ولفایر، اگرچه ظاهری شبیه خودروهای خانوادگی دارند، اما در عمل برای جابهجایی افراد مهم، مدیران ارشد، و صاحبان کسبوکار طراحی شدهاند. مینیونهایی با شکوه، سکوت، و فضای خیرهکننده که یادآور تجملِ آرام شرق آسیاست.
۵. تویوتا لندکروزر ۳۰۰ (Toyota Land Cruiser 300) | ترکیب توان آفرود و ظرافت لوکس
اگر از طرفداران خودروهای آفرود (Off-Road) باشید، حتماً نام «لندکروزر» (Land Cruiser) برایتان آشناست. این شاسیبلند افسانهای که سابقهاش به دههٔ ۱۹۵۰ بازمیگردد، در تمام دنیا با استقامت، دوام، و توانایی در عبور از سختترین مسیرها شناخته شده است. اما کمتر کسی آن را با واژهٔ «لوکس» پیوند میدهد.
اینجا دقیقاً جایی است که مدل «لندکروزر ۳۰۰» وارد صحنه میشود. این نسخه که بیشتر در بازارهای بینالمللی مانند استرالیا عرضه میشود، نمونهای مدرن، قدرتمند و درعینحال بسیار مجلل از این شاسیبلند کلاسیک است. نسخهٔ فولآپشن آن یعنی «ساهارا ZX» (Sahara ZX) قیمتی در حدود ۱۰۰ هزار دلار دارد و امکاناتی فراتر از یک SUV معمولی ارائه میدهد.
در این نسخه، صندلیهای چرمی با تهویه و گرمایش، فرمان گرمشونده، نورپردازی زیرپایی، و نمایشگر ۱۲.۳ اینچی استاندارد هستند. سیستم صوتی فوقالعادهٔ JBL با ۱۴ بلندگو کیفیت صدایی در حد سالن کنسرت فراهم میکند. این ویژگیها حتی به نسخههای متوسطتر مانند «VX» هم سرایت کردهاند.
رینگهای ۲۰ اینچی آلیاژی، درِ صندوق عقب با قابلیت بازشدن بدون دست (hands-free tailgate) و امکانات رفاهی دیگر در نسخهٔ ZX، لندکروزر ۳۰۰ را به رقیبی جدی برای شاسیبلندهای اروپایی بدل کردهاند.
لندکروزر ۳۰۰ با این نسخه نشان میدهد که تجمل لزوماً بهمعنای قربانیکردن قدرت یا کارایی نیست. بلکه میتوان در دل کویر یا کوه، آسایشی در سطح یک سدان لوکس را تجربه کرد.
۶. تویوتا سکویا (Toyota Sequoia) | غول آمریکایی با روحیهای اشرافی
در حالی که بسیاری از خودروهای لوکس تویوتا فقط در بازار آسیا یا خاص ژاپن عرضه میشوند، «سکویا» (Sequoia) از معدود نمونههاییست که در آمریکا هم قابل خرید است. این شاسیبلند سهردیفه و فولسایز از سال ۲۰۰۰ وارد بازار شد و حالا با نسل جدید خود، پا به دنیای خودروهای پیشرفته و لوکس گذاشته است.
سکویا از پلتفرم مشترکی با پیکاپ «تاندرا» (Tundra) استفاده میکند، اما در نسخههای بالارده، از جمله تریم «Capstone»، ویژگیهایی ارائه میدهد که آن را به یک شاسیبلند لوکس تمامعیار تبدیل کرده است.
در نسخهٔ پلاتینوم (Platinum)، صندلیهای چرمی تهویهدار در دو ردیف جلو، نمایشگر لمسی ۱۴ اینچی، و سیستم صوتی JBL با ۱۴ بلندگو، تجربهای دلپذیر برای سرنشینان فراهم میکنند. اما در نسخهٔ Capstone، تویوتا فراتر میرود: چرم نیمهآنیلین (Semi-Aniline) حتی دستههای کمکی را میپوشاند، شیشههای جانبی با عایق آکوستیکی صدا همراهاند، پنل چوبی تیره با رگههای طبیعی و نمایشگر ۱۰ اینچی سربالا (Head-Up Display) نیز بهصورت استاندارد ارائه میشوند.
رینگهای ۲۲ اینچی با روکش کروم تیره و تزئینات کرومی در جلوپنجره و آینهها، نشان میدهند که با خودرویی ویژه طرف هستیم. سکویا Capstone نهفقط یک شاسیبلند قدرتمند است، بلکه بهلحاظ زیباییشناسی و راحتی، برای رقابت با برندهای ممتاز طراحی شده است.
۷. تویوتا سورِر (Toyota Soarer) | پیشگام تکنولوژی و زیبایی در ژاپن دهه ۸۰
برای بسیاری از آمریکاییها، نام «سورِر» (Soarer) شاید ناآشنا باشد، اما کسانی که نگاهی عمیقتر به دنیای خودروهای ژاپنی دارند، بهخوبی میدانند که این خودرو پایهگذار بسیاری از فناوریها و استانداردهای لوکس در صنعت خودروسازی ژاپن بود.
نسل سوم سورر بعدها در بازار ایالات متحده با نام لکسوس SC400 شناخته شد، اما داستان این کوپهٔ پیشرفته خیلی پیشتر از آن آغاز شده بود. سورر برای نخستینبار در سال ۱۹۸۱ عرضه شد و از همان ابتدا، با تجهیزاتی مانند سرعتسنج دیجیتال و سیستم تهویهٔ مطبوع خودکار، همه را شگفتزده کرد.
نسخهٔ ۲۸۰۰ GT که در سال ۱۹۸۲ عرضه شد، صندلیهای چرمی و سیستم صوتی ساخت برند «تکنیکس» (Technics) را ارائه میداد – چیزی که آن زمان در کمتر خودرویی دیده میشد. یک سال بعد، تویوتا سیستم تعلیق الکترونیکی را به سورر اضافه کرد، تا این کوپهٔ لوکس تبدیل به نماد فناوری در دهه ۸۰ شود.
اما آنچه سورر را واقعاً متمایز کرد، تمرکز همزمان بر تجربهٔ رانندگی و تجمل بود. در نسلهای بعد، سیستم مسیریابی GPS، کنترل لمسی، نمایشگر چندرسانهای موسوم به «الکترو-مالتیویژن» (Electro-Multivision)، و امکاناتی مانند حافظهٔ موقعیت صندلی و صندلی جلو با قابلیت عقبرفتن خودکار برای سهولت ورود سرنشینان عقب، همگی تجربهای خاص ایجاد میکردند.
سورر، نهفقط یک خودروی خاص در بازار ژاپن (JDM)، بلکه نمونهای بود از اینکه تویوتا چگونه میتواند با ترکیب فناوری، طراحی و لوکسگرایی، رقیب برندهای اروپایی شود.
۸. تویوتا کراون سیگنیا (Toyota Crown Signia) | بازگشت باشکوه کراون به شکل کراساوور
مدل «کراون» (Crown) از قدیمیترین و معتبرترین نامهای تویوتا است که نخستینبار در سال ۱۹۵۵ معرفی شد. با گذشت بیش از ۶۵ سال، حالا این سری وارد شانزدهمین نسل خود شده و در قالبهای گوناگون مانند سدان، استیشن و کراساوور عرضه میشود.
در آمریکا، دو مدل از این نسل شانزدهم در دسترس قرار دارند: سدان کراون که در سال ۲۰۲۳ معرفی شد، و مدل کراساوور جدید یعنی «کراون سیگنیا» (Crown Signia) که در سال ۲۰۲۵ به بازار آمد. در حالی که سدان کراون در آغاز مورد انتقاد قرار گرفت، سیگنیا با طراحی لوکس و فضای داخلی تحسینبرانگیز توجه همه را جلب کرده است.
در نسخهٔ Limited سیگنیا، با ترکیبی از مواد نرم، تزئینات برنزی و نورپردازی ظریف مواجهیم. سیستم صوتی ۱۱ بلندگو از برند JBL، نمایشگر مرکزی ۱۲.۳ اینچی، پنجرههایی با عایق آکوستیکی برای صداگیری بهتر، و صندلیهای گرمشونده برای سرنشینان جلو و عقب، تجربهای بسیار نزدیک به لکسوس ارائه میدهند.
فرمان گرمشونده، نمایشگر دیجیتال با رابط کاربری بهروز، و استفاده هوشمندانه از رنگ و بافت در فضای داخلی، کراون سیگنیا را از دیگر کراساوورهای متوسط تویوتا متمایز میکند. این خودرو نهفقط ظاهری مدرن دارد، بلکه فلسفهای اصیل در خود حمل میکند: میراثی باشکوه که با نیازهای امروزی هماهنگ شده است.
۹. تویوتا کراون ماجِستا (Toyota Crown Majesta) | پادشاهی خاموش در سایهٔ لکسوس
وقتی صحبت از لوکسگرایی در تویوتا میشود، معمولاً همه بهسراغ برند لکسوس میروند. اما آن سوی این برند شناختهشده، مدلی وجود دارد که در سکوت، جایگاه سلطنتی خود را حفظ کرده است: «کراون ماجستا» (Crown Majesta). این سدان فولسایز مجلل نخستینبار در سال ۱۹۹۱ معرفی شد و نسخهای بالاردهتر از مدل مشهور کراون محسوب میشد.
ماجستا بههمراه نسخهٔ Royal Series کراون، بهعنوان مدلهای جدید چهاردر بدنهسخت (Hardtop) به خانوادهٔ کراون اضافه شدند. از همان ابتدا، این خودرو در کلاس خودروهای دولتی و VIP جای گرفت. فناوریهایی مانند ناوبری GPS، نمایشگر سربالا (Head-Up Display)، و حافظهٔ کامپیوتری برای صندلی، آینهها، فرمان و حتی موقعیت قفل کمربند ایمنی، ماجستا را جلوتر از زمان خود قرار میدادند.
اما آنچه ماجستا را به سطح سِنتوری نزدیک کرد، صندلی ویژهای بود که تویوتا آن را «VIP Seat» نامیده بود – صندلی عقبِ سمت چپ با قابلیت تنظیم برقی، گرمکن و ماساژور.
در طی دهههای بعد، ماجستا دائماً بهروزرسانی شد. مثلاً در مدل ۱۹۹۹، سیستم کروز کنترل راداری (Radar Cruise Control)، صندلیهای چرمی، تهویهٔ مطبوع دوگانه خودکار و پشتیبانی کامل برای تنظیم ناحیهٔ کمر اضافه شدند. در دههٔ ۲۰۰۰، پردههای برقی عقب، یخچال کوچک و تریم داخلی با چوب طبیعی، تعریف ماجستا از تجمل را بهروز کردند.
ماجستا با وجود اینکه کمتر از لکسوس در تبلیغات ظاهر میشد، همواره انتخاب کسانی بود که سلیقهای پختهتر و علاقهمند به اصالت ژاپنی داشتند.
۱۰. تویوتا اوریجین (Toyota Origin) | ادای احترام کلاسیک به تاریخ ۱۰۰ میلیونی
و سرانجام، به خاصترین، عجیبترین، و شاید دوستداشتنیترین خودروی لیست میرسیم: «تویوتا اوریجین» (Toyota Origin). این مدل بسیار خاص در سال ۲۰۰۰ معرفی شد تا به مناسبت تولید صدمیلیونی خودروی تویوتا ساخته شود. تنها حدود ۱۰۰۰ دستگاه از آن تولید شد و بنابراین در دستهٔ خودروهای سوپراختصاصی قرار میگیرد.
پایهٔ فنی این خودرو، مدل Progrès بود که از موتور ۲JZ-GE بهره میبرد – همان پیشرانهٔ ششسیلندر خطی که شهرت زیادی دارد. اما بدنهٔ اوریجین توسط شرکت Kanto Auto Works ساخته شد، همان تیمی که بدنهٔ سنتوری را تولید میکرد.
اوریجین بهجای طراحی سادهٔ Progrès، از زبان طراحی کلاسیک الهام گرفت. جلوپنجرهای با کروم فراوان، چراغهای گرد قدیمی، رینگهای کرومی، و مهمتر از همه، درهای عقبِ موسوم به «درهای خودکشی» (Suicide Doors)، همگی بازتابی از مدلهای اولیهٔ کراون در دههٔ ۱۹۵۰ بودند.
در کابین، چرمهای دستدوز، چوب با رگههای طلا، و ساعت آنالوگ نصبشده روی داشبورد، حسی نوستالژیک و مجلل ایجاد میکردند. حتی بالههای کوچک عقب بدنه، بهصورت دستی با چکش شکل داده میشدند – جزئیاتی که فقط در خودروهای خاص یافت میشوند.
اوریجین بیش از آنکه محصولی تولید انبوه باشد، بیانیهای هنری بود. بازتابی از سنت، افتخار و احترام تویوتا به گذشتهاش.
جمعبندی پایانی
اگرچه نام تویوتا بیشتر با دوام، سادگی و اقتصادیبودن شناخته میشود، اما در دل تاریخ این برند، خودروهایی خلق شدهاند که نهفقط با برندهای لوکس جهانی رقابت میکنند، بلکه گاه فراتر از آنها میروند. از سنتوری سلطنتی گرفته تا مینیونهایی مانند آلفارد و خودروهای نمادینی چون سورر و اوریجین، تویوتا نشان داده که میتواند همزمان هم خودروهای مردمی بسازد و هم جواهراتی کمیاب برای خاصپسندترین مشتریان.
