اگر میخواهید وضعیت خودروسازی دهه ۱۹۸۰ آمریکا را متوجه شوید فقط کافی است به ماسل کارها نگاه کنید. در یک سوی میدان، فورد مشغول پولیش کردن هاله کمرنگشدهٔ موستانگ بود؛ خودرویی که در اواسط آن دهه، بیشتر از پلاستیک ساخته شده بود تا قدرت اما در سوی دیگر، جنرال موتورز چیزی میساخت که انگار مستقیماً از دل یک موزیک ویدئو بیرون آمده بود. شورلت کامارو IROC-Z و پونتیاک ترنسام با وجود کاهش قدرت فاحشی که تجربه کردند، بیسروصدا مشغول انجام وظیفهای مقدس برای صنعت خودروی آمریکا بودند. آنها خودروهای اسپرت طبقه کارگر بودند که هیچکس نمیخواست جدیشان بگیرد؛ شاید چون سریعتر از ماشینهایی بودند که بقیه آنها را جدی میگرفتند.
