سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) مجوز استفاده از لاروهای گونه Lucilia cuprina که با نام مگس لاشهخوار گوسفندی استرالیایی شناخته میشود را برای بهکارگیری در درمان زخم با استفاده از مگس صادر کرده است.
به این ترتیب، این حشره به دومین گونه مگس تبدیل میشود که از سوی FDA برای کمک به پاکسازی بافتهای مرده در زخمهای مزمن تأیید میشود. نخستین گونه، Lucilia sericata بود که در سال ۲۰۰۴ موفق به دریافت این مجوز شد.
شرکت زیستپزشکی Cuprina Holdings که در زمینه تولید محصولات درمانی برای زخمهای مزمن فعالیت میکند، هفته گذشته اعلام کرد که محصول MEDIFLY Maggots این شرکت موفق به دریافت تأییدیه ۵۱۰(k) سازمان غذا و داروی آمریکا شده است. این مجوز به لاروهای Lucilia cuprina اجازه میدهد برای برداشتن بافتهای مرده از زخمهای مزمن، از جمله زخم بستر، زخم پای دیابتی و زخمهایی که پس از جراحت یا عمل جراحی بهبود نیافتهاند، مورد استفاده قرار گیرند.
در این روش، لاروهای استریلشده زیر نظر کادر درمان آموزشدیده روی زخم قرار داده میشوند. به گفته شرکت کوپرینا، این لاروها آنزیمهایی ترشح میکنند که بافتهای مرده را تجزیه کرده و به مایعی تبدیل میکنند که سپس توسط خود لاروها مصرف میشود.
البته باید توجه داشت که گونههای مورد استفاده در این روش درمانی عمدتاً از لاشهها و بافتهای در حال فساد تغذیه میکنند. این ویژگی آنها را از گونههای انگلی مانند New World Screwworm متمایز میکند؛ حشرهای که لاروهایش از بافت زنده تغذیه میکنند و بهتازگی بار دیگر در آمریکا مشاهده شده است.
نحوه عملکرد درمان جدید
اگرچه تصویری که برای این گزارش از Lucilia cuprina استفاده شده، یک مگس بالغ را نشان میدهد، اما درمان در عمل توسط لاروهای این حشره انجام میشود. بر اساس توضیحات سرویس سلامت ملی بریتانیا، لاروهای مورد استفاده تنها چند میلیمتر طول دارند و حتی از یک دانه برنج نیز کوچکتر هستند، هرچند در طول درمان رشد کرده و اندازه آنها به حدود ۱۲ میلیمتر میرسد.
این لاروها را میتوان داخل پانسمانهای ویژهای قرار داد که بهطور کامل بسته هستند و مایعات ترشحشده از سوی لاروها و همچنین ترشحات طبیعی بدن بیمار را مدیریت میکنند تا زخم بهتر پاکسازی شود. روش دیگر این است که لاروها مستقیماً روی زخم قرار داده شوند و با استفاده از پانسمان در همان محل نگه داشته شوند. دوره درمان با این شیوه معمولاً چند روز طول میکشد، اما برخی زخمها برای رسیدن به نتیجه مطلوب ممکن است به چند مرحله درمان نیاز داشته باشند.
درمانی که تازه نیست
استفاده از لاروی مگس برای درمان زخمها قدمتی چند صد ساله دارد. شواهد تاریخی نشان میدهد که تمدنهای باستانی مانند مایاها در آمریکای مرکزی نیز از این روش بهره میبردند. همچنین اسناد مختلفی وجود دارد که نشان میدهد این شیوه در دوران جنگ داخلی آمریکا نیز مورد استفاده قرار گرفته است. با این حال، یک مطالعه که سال گذشته منتشر شد، نشان داد درمان با مگس میتواند روند حذف بافتهای مرده از زخمهای مزمن را سریعتر کند، اما شواهد کافی مبنی بر اینکه این روش نسبت به درمانهای رایج موجب بهبود کلی زخم میشود، وجود ندارد.
رونالد شرمن، مدیر علمی و پزشکی شرکت کوپرینا، در بیانیهای گفت که درمان دبریدمان با مگس جایگاه خود را در مراقبتهای نوین از زخم تثبیت کرده و اضافه شدن دومین گونه مورد تأیید FDA، موجب تقویت و گسترش این حوزه درمانی میشود.
این شرکت همچنین اعلام کرد که بر اساس اطلاعات موجود، اکنون تنها مجموعهای است که برای هر دو گونه مگس مورد استفاده در این درمان، مجوز FDA را در اختیار دارد. به گفته کوپرینا، این موضوع به شرکت کمک میکند بازارهای متنوعتری را پوشش دهد؛ زیرا گونه Lucilia sericata در نظامهای درمانی غربی شناختهشدهتر بوده، در حالی که گونه Lucilia cuprina در بسیاری از مناطق گرمسیر از شهرت و آشنایی بیشتری برخوردار است.
