اقلیم زمین برای میلیونها سال بین عصرهای یخی و دورههای گرم در نوسان بوده است. این نوسانات توسط تغییرات جزئی در مدار سیاره و شیب محوری آن به حرکت در میآیند. این تغییرات که به عنوان چرخههای میلانکوویچ شناخته میشوند، به این دلیل رخ میدهند که زمین در انزوا به دور خورشید نمیچرخد.
کشش گرانشی سیارات دیگر، بهطور مداوم زمین را میکشد و به آرامی مسیر مداری، شیب محوری و جهت قطبها را تغییر میدهد. در حالی که ستارهشناسان مدتهاست میدانند مشتری و زهره نقش مهمی در این چرخهها ایفا میکنند، تحلیلی تازه نشان میدهد که مریخ نیز با وجود اینکه بسیار کوچکتر از غولهای گازی است، تأثیر شگفتانگیزی بر ریتمهای اقلیمی زمین میگذارد.
گروه پژوهشگران به رهبری استفان کین، در شبیهسازیهای کامپیوتری جرم مریخ را از صفر تا ده برابر مقدار فعلی آن تغییر دادند و نحوهی تأثیر تغییرات بر نوسانات مداری زمین را در طول میلیونها سال ردیابی کردند. نتایج، مریخ را به عنوان یک بازیگر کلیدی در تعیین فصول بر روی زمین معرفی کرد .
چرخههای حدود ۱۰۰ هزار ساله که سرعت انتقال عصر یخبندان را تعیین میکنند، به مریخ بستگی دارند
پایدارترین ویژگی در تمام شبیهسازیها، چرخهی خروج از مرکز ۴۰۵ هزار سالهای بود که ناشی از تعاملات بین زهره و مشتری است. این چرخه طولانی که توسط تعاملات گرانشی بین سیارات پرجرم زهره و مشتری هدایت میشود، در مدلها مانند یک نوسانسنج عمل میکند: بدون توجه به جرم مریخ، این ضربآهنگ ثابت و قدرتمند همچنان پابرجا باقی میماند و به عنوان یک زیربنای پایدار برای تمام نوسانات اقلیمی کوتاهتر زمین عمل میکند.
بااینحال، چرخههای کوتاهتر حدود ۱۰۰ هزار ساله که سرعت انتقال عصر یخبندان را تعیین میکنند، به شدت به مریخ بستگی دارند. همانطور که مریخ در شبیهسازیها پرجرمتر میشود، این چرخهها طولانیتر شده و قدرتی مییابند که با جفتشدگی تقویتشده بین حرکتهای مداری سیارات داخلی مطابقت دارد.
