به گزارش خبرآنلاین، B-۵۲A اصلی اولین پرواز خود را در سال ۱۹۵۴ انجام داد، B-۵۲B یک سال بعد رسماً وارد خدمت شد و آخرین B-۵۲H در اکتبر ۱۹۶۲، شصتودو سال پیش و بازهم در ماه اکتبر تحویل داده شد. درمجموع ۷۴۴ فروند از آن تولید شد اما تنها ۷۶ مورد آن هنوز مشغول به کار هستند.
پنتاگون برای حفظ این بمبافکنهای قدیمی، به معنای واقعی کلمه، میلیاردها دلار سرمایهگذاری کرده و B-۵۲ ها ارتقای قابلتوجهی دریافت کردند، این ارتقا شامل موتورهای جدید، طرح کابین خلبان و حتی اضافه شدن صفحهنمایش حریم خصوصی برای توالت جنگنده هم میشود. بااینحال سؤالی اخیراً در انجمنهای هوانوردی مطرح شد؛ اگر این بمبافکن آنقدر خوب است، پس چرا ایالاتمتحده B-۵۲ های جدید نمیسازد؟
تمام ۷۴۴ بمبافکن B-۵۲ که در طول جنگ سرد ساخته شدند از خطوط مونتاژ سیاتل، واشنگتن، و ویچیتا، کانزاس خارج شدند. حتی اگر ساختمانها هنوز سر جای خود باشند، خطوط تولید قطعاً چندین دهه پیش بازسازی، بازیافت، اسقاط یا فروختهشده بودند. حتی بعید به نظر میرسد که تمام مشخصات و نقشههای اولیه برای ساخت کارخانهها بایگانیشده باشد.
علاوه بر این بسیاری از شرکتها و دهها پیمانکار فرعی که تجهیزات مورداستفاده برای ساخت هواپیما را میسازند، احتمالاً ازکارافتاده یا ادغامشدهاند و یا توسط شرکتهای دیگر جذبشدهاند. همچنین شرکتهای هوافضا به ساخت جنگندههای F-۱۵ و F-۱۶ دوران جنگ سرد ادامه دادند زیرا تقاضای بینالمللی برای آن وجود داشت و تولید هرگز متوقف نشد، اما در مورد استراتوفورترس اینطور نبود.
امکانات آن زمان، دیگر وجود ندارد و سالها طول میکشد تا دوباره زیرساختها راهاندازی شود. حتی اگر بتوان زیرساختهای لازم را فراهم کرد، ۷۰ سال از عمر آن میگذرد و امروز هواپیماهای جدیدتر و بیشتری تولیدشده است. البته درست است که نیروی هوایی ناوگان پیر خود را حفظ میکند، اما این کار هم نیازمند تلاش قابلتوجهی است.
بوئینگ و رولزرویس که سازنده موتورهای جدید است، مجبور شدهاند از تکنیکهای چاپ سهبعدی و روشهای طراحی پیشرفته برای پیشرانههای جدید استفاده کنند. همچنین گفته میشود تمام افرادی که آن زمان روی این پروژه کار میکردند مدت زیادی است که بازنشسته شدهاند.
در این گزارش درباره این ماجرا بیشتر بخوانید.
۵۸۵۸
