فورد در طول دهه گذشته انواع مختلفی از پیشرانههای چهار سیلندر اکوبوست را با حجمهای ۱.۵ تا ۲.۳ لیتر معرفی کرده است. بخش عمدهای از خودروهایی که از این پیشرانهها استفاده میکنند، بیشتر روی بهرهوری تمرکز دارند تا ارائه قدرت خالص تا جایی که قویترین نسخه چهار سیلندر اکوبوست هرگز زیر کاپوت هیچکدام از محصولات فورد قرار نگرفته و در عوض، در سینهٔ خودرویی با اصالت ایتالیایی جای گرفته است. این خودروی خاص توسط دالارا ساخته شده است؛ شرکتی ایتالیایی که بیشتر به خاطر فعالیتهای مسابقهای شناخته میشود تا پروژههای خودروهای جادهای.
دالارا که در سال ۱۹۷۲ توسط جیامپائولو دالارا (مهندس سابق لامبورگینی) تأسیس شد، نامی افسانهای در دنیای مسابقات اتومبیلرانی است و بهعنوان استاد شاسیسازی شناخته میشود؛ این برند حتی در دهه ۱۹۹۰ با تیم اختصاصی خود وارد مسابقات فرمول یک شد. از آن زمان تاکنون، دالارا خودروهای پروتوتایپ را برای مسابقات استقامت جهانی ساخته و تأمینکننده انحصاری شاسی برای سریهای مسابقهای مانند ایندیکار، فرمول دو و فرمول سه بوده است. در دهه ۲۰۰۰ نیز این شرکت وارد حوزه خودروهای جادهای شد.
هرچند دالارا به KTM در توسعه مدل عجیب X-Bow کمک کرد اما تا سال ۲۰۱۷ طول کشید تا بالاخره از محصول اختصاصی خودش پردهبرداری کند. این خودرو که استراداله نام دارد، از یک موتور ۲.۳ لیتری توربوشارژ اکوبوست با قدرت ۴۰۰ اسب بخار استفاده میکند که آن را به قدرتمندترین نسخه از موتور چهار سیلندر فورد تبدیل میکند؛ اما این تمام ماجرا نیست زیرا دالارا در نسخهٔ مخصوص پیست از استراداله که با نام EXP شناخته میشود و جواز تردد در جادهها را ندارد، موتور ۲.۳ لیتری اکوبوست را با کمک بوش بهشدت تقویت کرده و خروجی آن را به ۵۰۰ اسب بخار قدرت و ۷۰۰ نیوتنمتر گشتاور رسانده است.
کپی لینک
استراداله؛ خودرویی برای پیست با مجوز تردد جادهای
دالارا با تکیه بر چهار دهه تجربه ارزشمند در دنیای موتوراسپرت، تصمیم گرفت خودرویی بسازد که در عین ارائه لذت و هیجان یک ماشین مسابقهای خالص، کاملاً برای رانندگی در خیابانها نیز مناسب باشد. استراداله به شکلی کاملاً سبکوزن و متوازن طراحی شد و مهندسان دالارا با استفاده از دانش عمیق خود در زمینه آیرودینامیک، داونفورس فوقالعادهای برای چسبندگی بینقص خودرو در پیچها خلق کردند. رسیدن به چنین تعادلی در یک خودروی جادهای کار سادهای نیست اما دالارا به بهترین شکل از پس آن برآمد.
پیشرانه ۲.۳ لیتری اکوبوست به خاطر ابعاد کوچک و وزن کم انتخاب شد اما متخصصان بوش آن را زیرورو کردند تا به خروجی ۴۰۰ اسب بخار دست پیدا کنند. استفاده از یک توربوشارژر بزرگتر و سیستمهای الکترونیکی کاملاً جدید باعث شد تا آخرین قطره توان از این موتور کشیده شود. این پیشرانه در وسط خودرو جای گرفت تا بهترین توزیع وزن ممکن حاصل شود و خریداران میتوانند آن را با گیربکس شش سرعته دستی یا اتوماتیک سفارش دهند. سازگاری کامل این موتور با استانداردهای سختگیرانه آلایندگی یورو 6E دلیل دیگری برای انتخابش بود. با انتقال ۴۰۰ اسب بخار قدرت به چرخهای عقب، این کوپه سبک که کمتر از ۸۶۰ کیلوگرم وزن دارد، تنها در ۳.۲۵ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۹۶ کیلومتر بر ساعت دست پیدا میکند.
کپی لینک
مهندسی مسابقهای برای هندلینگ خیرهکننده
دالارا برای بینقص کردن پایداری و هندلینگ استراداله از هیچ تلاشی دریغ نکرد. آنها با استفاده از نرمافزارهای شبیهسازی پیشرفته، سیستم تعلیق دو جناغی جلو و عقب را به همراه کمکفنرهای قابل تنظیم در سه حالت، به دقیقترین شکل ممکن تنظیم کردند. این ابزارهای نرمافزاری برای بهینهسازی زوایای فرمان، موتور، گیربکس، دیفرانسیل و میل موجگیرها هم به کار رفتند تا خودرو پیش از ورود به جاده در ایدهآلترین وضعیت قرار داشته باشد. شاسی مونوکوک فیبر کربنی و پنلهای بدنه قالبگیریشده نقش اصلی را در کاهش وزن دیوانهوار استراداله داشتند درحالیکه کیت آیرودینامیک خودرو داونفورس شگفتانگیزی تولید میکند.
بخش عمدهای از این چسبندگی به لطف باله غولپیکر عقب فراهم میشود که البته برای تردد در شهر قابلیت جداسازی دارد. استراداله حتی در نسخه استاندارد و به لطف استفاده از کف تخت و دیفیوزرهای جلو و عقب، ۴۱۱ کیلوگرم داونفورس تولید میکند. این رقم در نسخه مخصوص پیست و با نصب باله بزرگ فیبر کربنی به بیش از ۸۱۶ کیلوگرم میرسد. درنهایت، همه این عناصر دستبهدست هم دادهاند تا ماشینی خلق شود که چه در پیست و چه در جاده، راننده را میخکوب میکند و قلب تپنده آن همان پیشرانه کوچک اما توانمند اکوبوست فورد است.
