توسعه بازی Fallout: New Vegas همواره بهعنوان یکی از پرحاشیهترین پروژههای صنعت بازیسازی شناخته شده است، چرا که شرکت Bethesda تنها هجده ماه به استودیو Obsidian Entertainment فرصت داد تا این بازی را تکمیل کند. این بازه زمانی در صنعت امروز بازیهای ویدیویی کاملا غیرقابل تصور است و بسیاری معتقدند که عرضه موفقیتآمیز بازی با این محدودیت زمانی، یک معجزه واقعی بود. با وجود این، فشارهای ناشی از زمانبندی کوتاه، باعث شد وضعیت Fallout: New Vegas در طول توسعه بارها و به شکل چشمگیری تغییر کند؛ به همین دلیل مشاهده نسخههای اولیه و پروتوتایپ این بازی، بسیار جذابتر از بسیاری عناوین دیگر است.
بهعنوان مثال، در یکی از نسخههای اولیه بازی، قابلیت اغوا کردن شخصیت Mr. House و معرفی دستیار ویژهای به نام Marilyn وجود داشته است. کانال Games’ Past در یوتیوب نخستین بار این پروتوتایپها را منتشر و اخیرا هم نمونههای اولیه چهار دیالسی بازی یعنی Dead Money – Honest Hearts – Old World Blues و Lonesome Road را به نمایش گذاشته است. گرچه تفاوتهای بسیار چشمگیری میان این نسخهها و نسخه نهایی وجود ندارد، اما چند نکته جالب توجه دیده میشود که ارزش بررسی دارند.
برای نمونه، در پروتوتایپ دیالسی Old World Blues اتاق واقعیت مجازی (VR) در مرکز تحقیقات X-13 که در نسخه نهایی آسیبدیده بود، کاملا عملیاتی است. پلیر با تعامل با یک مانیتور وارد یک مرحله مخفیکاری میشود که باید در آن بدون شناسایی شدن، سه جسد پیدا کند و اطلاعات آنها را جمعآوری نماید. در صورت شناسایی شدن، بازی از نو آغاز میشود و اگر موفق به اتمام مخفیانه مرحله شوید، جایزه شما چیزی نخواهد بود جز کرش کردن بازی؛ زیرا برای نسخه اولیه این پروتوتایپ پایان موفقیتآمیز تعریف نشده بود.
در کنار تغییرات محیطی، یکی از کشفهای طنزآمیز در یک نسخه هفت ماه مانده به انتشار بسته Lonesome Road مربوط به شخصیت منفی اصلی یعنی Ulysses است. در این نسخه، هنگام رویارویی با او «اولیس» فقط میگوید:
سلام. من ضدقهرمان هستم.
<!–
–>
بازیکن میتواند او را «موش پنیر» خطاب کند، با او مبارزه کند یا از او بخواهد نقشههایش را رها کند و یکدیگر را در آغوش بگیرند. در صورت انتخاب گزینه دوم، اولیس اعتراف میکند:
من فقط به خاطر جلب توجه این کارها را میکنم.
<!–
–>
و از بازیکن میخواهد جلوی پرتاب موشکها را بگیرد.
