داگ بوزر در ادامه اشاره کرد که سوییچ ۲ با توجه به ویژگیهایش، ارزش قیمتگذاری فعلی را دارد: «ما باور داریم که قیمتگذاری فعلی متناسب با ارزش تجربه بازی و ویژگیهای سختافزاری آن است. البته میدانیم که برخی ممکن است توان پرداخت چنین مبلغی را نداشته باشند؛ به همین دلیل است که مدلهای قدیمیتر سوییچ همچنان عرضه میشوند تا همه بتوانند وارد دنیای نینتندو شوند.»
از یک سو، داگ بوزر کاملا منطقی صحبت میکند. شرکتی مثل نینتندو نمیتواند سختافزار جدید را با قیمتی پایینتر از هزینه ساخت و توسعهاش عرضه کند. از سوی دیگر، پاسخ او فاقد همدلی یا رویکردی انسانمحور بود که انتظار میرود از یک برند محبوب و خانوادگی مانند نینتندو ببینیم. نکته اینجا است که بخش بزرگی از محبوبیت نینتندو همیشه به دسترسپذیری، نوستالژی و حس تعلق به جامعه وابسته بوده و این نوع پاسخ ممکن است آن تصویر دوستانه و مردمی را خدشهدار کند.
سوییچ ۲ احتمالا از نظر فنی و تجربی، یک جهش بزرگ نسبت به مدل فعلی خواهد بود؛ اما قیمت بالای آن، واقعیتی تلخ برای بسیاری از هواداران است. اگرچه نینتندو تلاش کرده است تا با نگهداشتن مدلهای قدیمیتر راهکاری ارائه دهد، اما نوع بیان این راهکارها هم اهمیت دارد. به نظر شما، آیا پاسخ داگ بوزر یک توضیح واقعبینانه بود یا پاسخی بیتفاوت به نگرانی واقعی طرفداران؟
منبع: InsiderGaming
