به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از گیزموچاینا، شرکت دیپسیک (DeepSeek) در حال توسعه سیستمی است که میتواند وظایف پیچیده و چندمرحلهای را تنها با دریافت دادههای ورودی اندک از کاربر انجام دهد. این مدل همچنین از فعالیتهای پیشین خود یاد میگیرد و عملکردش را در گذر زمان ارتقا میدهد.
دیپسیک سال گذشته با معرفی مدل R1 توجهها را جلب کرد. این سیستم با قابلیتهای استدلالی پیشرفته و هزینه ساخت فقط ۶ میلیون دلار توسعه یافت؛ رقمی که بسیار کمتر از هزینههای اوپنایآی و گوگل بود. R1 همچنین بهصورت منبع باز عرضه شد و امکان دسترسی آزاد توسعهدهندگان به کدها را فراهم کرد.
با وجود موفقیت اولیه، دیپسیک روندی محتاطانه در پیش گرفت. لیانگ ونفِنگ، بنیانگذار شرکت، عرضه مدل R2 را بهدلیل بهینهسازیهای فنی و فعالیتهای موازی در شرکت High-Flyer Asset Management به تعویق انداخت. همین کاهش سرعت، دیپسیک را از رقبایی چون علیبابا و تنسنت که با شتاب مدلهای خود را عرضه کردند، متمایز کرد.
ماه گذشته نیز این شرکت نسخه V3.1 را منتشر کرد که در آن ظرفیت کانتکست ویندو به ۱۲۸ هزار توکن و تعداد پارامترها به ۶۸۵ میلیارد رسید. کانتکست ویندو در واقع حداکثر حجم ورودی قابل پردازش مدل است.
دیپسیک همچنین سیاست جدیدی اعمال کرده است: تمام خروجیهای مدلهایش بهطور اجباری برچسب «محتوای تولیدشده توسط هوش مصنوعی» دریافت میکنند و امکان غیرفعالسازی این برچسب وجود ندارد. این رویکرد یکی دیگر از تمایزهای دیپسیک در برابر رقباست.
مدل آتی R2 قرار است در حوزه عاملهای هوش مصنوعی (AI Agents) بهکار گرفته شود؛ فناوریای که برخلاف چتباتهای متنی، قادر است وظایفی مانند برنامهریزی سفر، رفع باگهای نرمافزاری و مدیریت جریانهای کاری را با نظارت حداقلی انسان انجام دهد. تحلیلگران این روند را گام بعدی مهم در تکامل هوش مصنوعی میدانند.
در سطح جهانی نیز شرکتهایی مانند اوپنایآی، مایکروسافت و آنتروپیک قبلاً ویژگیهای عاملمحور را ارائه کردهاند. با این حال، دیپسیک قصد دارد مدلی عرضه کند که از نظر توانایی فراتر از محصولات رقبا باشد.
