هرچند پیشرانه و گیربکس مشخصات تولید انبوه را دارند اما به دلیل قوانین مسابقه، یک محدودکننده روی ورودی هوا نصب شده که قدرت را نسبت به ۶۳۵ اسب بخار نسخه جادهای کاهش میدهد. همچنین ضریب دنده نهایی برای هماهنگی با سرعتهای پایینتر رالی و به حداکثر رساندن گشتاور، کوتاهتر شده است؛ اما شاید شگفتانگیزترین ویژگی فنی این خودرو، سیستمی است که لندروور آن را حالت پرواز مینامد. این قابلیت که توسط واحد کنترل الکترونیکی پیشرفتهٔ مسابقهای مدیریت میشود، هنگام پرش خودرو از روی تپهها، تحویل قدرت به چرخها را بهینهسازی میکند. این کار باعث فرودی نرمتر و کاهش شوکهای ناگهانی به سیستم انتقال قدرت میشود و از خرابیهای مکانیکی جلوگیری میکند.
