مطالعه محققان ژاپنی: رفتن به سینما و تئاتر میتواند سرعت پیری بیولوژیکی را کاهش دهد
شاید رفتن به سینما، بازدید از موزهها یا تماشای تئاتر فقط راهی برای سرگرمی به نظر برسد، اما محققان در پژوهش جدید به نتیجه دیگری رسیدند. آنها دریافتند مشارکت بالا در فعالیتهای فرهنگی با کاهش سرعت پیری بیولوژیک مرتبط است. این یعنی غرقشدن در دنیای هنر هم روح ما را تازه میکند و هم به شکل ملموسی جسم ما را جوانتر نگه میدارد.
همه انسانها پیر میشوند، اما سرعت و نحوه این اتفاق برای همه یکسان نیست. دانشمندان بین دو نوع سن تفاوت قائل میشوند؛ یکی سن تقویمی که فقط تعداد سالهای زندگی را نشان میدهد و دیگری سن فیزیولوژیک یا بیولوژیک که نشاندهنده میزان سلامت و عملکرد واقعی اعضای بدن است.
تا پیشازاین، تحقیقات متعددی نشان داده بودند که فعالیتهای فرهنگی مثل رفتن به سینما، موزه یا تئاتر میتواند تأثیر مثبتی بر سلامت و بهزیستی سالمندان داشته باشد. بااینحال، مطالعات بسیار کمی به طور مستقیم ارتباط میان این فعالیتها و شاخصهای دقیق پیری فیزیولوژیک را بررسی کرده بودند.
در همین راستا، پژوهشگران مؤسسه علوم توکیو ژاپن مطالعه جامعی دراینباره انجام دادند. هدف آنها بررسی ارتباط میان مشارکت فرهنگی و سن فیزیولوژیک بود.
تأثیر رفتن به سینما بر پیری بیولوژیک
به گزارش Medical Xpress، محققان ژاپنی برای رسیدن به نتایج دقیق، دادههای مربوط به ۱۸۹۹ فرد بالغ را تجزیهوتحلیل کردند که دادههای آنها در حداقل دو بازه زمانی مختلف از میان سالهای ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹ جمعآوری شده بود.
برای تعیین سن فیزیولوژیک شرکتکنندگان، پرستاران ۱۰ نشانگر بیولوژیک مهم را اندازهگیری کردند. این نشانگرها شامل فشار نبض، فشار خون دیاستولیک، قدرت بازدم، غلظت هموگلوبین، میزان فیبرینوژن، هموگلوبین گلیکوزیله، کلسترول با چگالی پایین، شاخص توده بدنی، قدرت گرفتن اشیا با دست و سرعت راه رفتن میشد.
ترکیب تمام این دادههای پزشکی درنهایت به یک امتیاز ترکیبی برای سن فیزیولوژیکِ هر فرد تبدیل شد. همچنین، از شرکتکنندگان خواسته شد تا به پرسشنامهای درباره میزان حضورشان در سینما، موزهها، گالریهای هنری، تئاتر، کنسرت و اپرا پاسخ دهند. امتیازها در طیفی از صفر (هرگز) تا پنج (دو بار در ماه یا بیشتر) دستهبندی شدند تا در نهایت یک نمره مشارکت فرهنگی از صفر تا ۱۵ برای هر نفر به دست بیاید.
نتایج این بررسی بسیار هیجانانگیز بود. یافتهها نشان داد میانگین سن فیزیولوژیک افرادی که مشارکت فرهنگی بالایی داشتند و به طور منظم (هر چند ماه یکبار یا بیشتر) در این برنامهها شرکت میکردند، ۶۶.۹ سال بود. این عدد تقریباً سه سال کمتر از سن فیزیولوژیکِ گروهی بود که مشارکت کمتری در این رویدادها داشتند (۶۹.۹ سال).
بررسی دقیقتر نشان داد که علاقهمندان جدی به فعالیتهای فرهنگی عموماً زنان، افراد دارای وضعیت اجتماعی-اقتصادی بهتر، افراد شاغل و کسانی بودند که از سلامت عمومی مطلوبتری برخوردار بودند. به گفته پژوهشگران، فعالیتهای فرهنگی میتوانند به تقویت روابط اجتماعی، ترویج سبک زندگی سالمتر و بهبود سلامت روان کمک کنند که همه این موارد دست در دست هم سرعت پیری جسمانی را کاهش میدهند.
یافتههای این پژوهش در ژورنال Epidemiology and Community Health منتشر شده است.
