پژوهشگران سپس با انتشار مقالهای دوم توضیح دادند: «ما مشاهداتی با ابزار نیرکم جیمز وب در یکم ژوئیه ۲۰۲۵ بهدست آوردیم؛ یعنی حدود ۱۱۰ روز پس از انفجار (یا ۱۳ روز در چارچوب مرجع منبع).»
با استفاده از مشاهدات جیمز وب و سایر تلسکوپها، تیمها تخمین میزنند که انفجار مورد بحث تنها ۷۳۰ میلیون سال پس از «بیگ بنگ » رخ داده است.
اندرو لووان، نویسنده اصلی مقاله دوم و استاد دانشگاه رادبود در نایمخن هلند و دانشگاه وارویک در بریتانیا، در بیانیهای گفت: «در ۵۰ سال گذشته تنها تعداد معدودی انفجار پرتو گاما در اولین میلیارد سال جهان شناسایی شدهاند. این رویداد خاص بسیار نادر و هیجانانگیز است.»
با توجه به فواصل زمانی و مکانی عظیم، ما نمیتوانیم اطلاعات زیادی از آن به دست آوریم و مشاهدات بیشتر از سایر ابرنواخترها در جهان اولیه کلید افزایش درک ما خواهد بود. اما آنچه کمی عجیب به نظر میرسد، طبیعی بودن ظاهر این ابرنواختر است.
انتظار میرود شرایط در جهان اولیه با شرایط کنونی کیهان متفاوت باشد؛ به طوری که ستارهها عناصر سنگین کمتر و عمر کوتاهتر داشته باشند (ابرنواخترها یکی از راههای شکلگیری عناصر سنگین هستند). اما ابرنواختری که مشاهده شد، ظاهر نسبتاً طبیعی داشت (البته برای ستارهای کلانجرم در حال فروپاشی و تشکیل سیاهچاله یا ستاره نوترونی).
نیال تنویر، نویسنده همکار و استاد دانشگاه لستر در بریتانیا، افزود: «ما با ذهنی باز به سراغ آن رفتیم و دیدیم که جیمز وب نشان داد این ابرنواختر دقیقاً شبیه ابرنواخترهای مدرن است.»
تیم امیدوار است با استفاده از جیمز وب و گرفتن پستاب انفجارهای پرتو گاما، اطلاعات بیشتری درباره کهکشانها در جهان اولیه به دست آورد. لووان افزود: «این درخشش به جیمز وب کمک میکند تا چیزهای بیشتری ببیند و خصوصیات منحصربهفرد کهکشان را به ما نشان دهد.»
در آینده اطلاعات بیشتری از این نوع ابرنواخترهای اولیه بهدست خواهیم آورد؛ اما دستکم دانستن اینکه اخترشناسان قدیمیترین ابرنواختر مشاهدهشده در جهان را کشف کردهاند، بدون شک جالبتوجه است.
مقالات اول و دوم هر دو در نشریه Astronomy & Astrophysics منتشر شدهاند.
