بااینحال همهچیز از بین نرفته است؛ چون بهگفتهی تیم کین، ربکا هاینمن، یکی از بنیانگذاران Interplay نسخههایی از کد منبع Fallout را در آرشیو شخصی خود نگه داشته است. کین در ادامه فهرستی از مشکلات حقوقی پیرامون ریمستر Fallout را مطرح کرد؛ از جمله مجوزهای موسیقی که در آن زمان با فرض عرضهی یک نسخهی نهایی دائمی تنظیم شده بودند. او توضیح داد که در سال ۱۹۹۷، هیچکس تصور نمیکرد زمانی «ریمستر» یک اثر معنای فنی و حقوقی داشته باشد.
او همچنین به استفاده از فرمت اختصاصی برای کاتسینها و میانپردههای بازی اشاره کرد؛ فرمتهایی که امروزه منسوخ شدهاند و بازسازی آنها ممکن است مستلزم ساخت مجدد و پرهزینهی محتوا باشد. از سوی دیگر، ابزارها و نرمافزارهایی که برای کامپایل کد اصلی Fallout استفاده شده بودند، دیگر در دسترس نیستند و همین مسئله، فرآیند مدرنسازی کد بازی را بهشدت دشوار میکند.
کین همچنین به طراحی پیچیده و خاص رابط کاربری نسخهی اول Fallout اشاره کرد و گفت که بازیکنان امروزی احتمالاً با آن ارتباط برقرار نخواهند کرد. بهگفتهی او، برای جذاب کردن تجربه برای مخاطب مدرن، باید بخشهایی از رابط کاربری بهکلی دوباره طراحی شود و بعضی از مکانیزمهای عمیق و پیچیدهی گیمپلی حذف یا سادهسازی شوند. «درنهایت اگر بخواهید همهی این تغییرات را اعمال کنید، دیگر صرفاً یک بازسازی نخواهید داشت، بلکه دارید یک بازی جدید میسازید.»
گرچه موفقیتهای اخیر بازیهای بازسازیشده نشان داده که مخاطبان به شدت به آثار کلاسیک علاقه دارند، اما صحبتهای تیم کین نشان میدهد که بازسازی Fallout نهتنها از نظر فنی چالشبرانگیز است، بلکه هویت خاص و منحصربهفرد آن ممکن است در فرآیند مدرنسازی از بین برود.
