او این نقش را در دنباله تحسینشده فیلم یعنی The Godfather Part II نیز تکرار کرد. بااینحال نخستین و تنها جایزه اسکار خود را در سال ۱۹۸۴ برای ایفای نقش مک اسلج، خواننده موسیقی کانتری در فیلم درام Tender Mercies به کارگردانی بروس برسفورد دریافت کرد؛ اجرایی که بسیاری آن را از درخشانترین بازیهای تاریخ سینمای آمریکا میدانند. او در مجموع ۶ بار نامزد اسکار شد که از جمله میتوان به نقشآفرینیهایش در فیلم Apocalypse Now، فیلم The Apostle، فیل The Great Santini، فیلم A Civil Action و فیلم The Judge اشاره کرد.
نقش سرهنگ دوم ویلیام بیل کیلگور در فیم Apocalypse Now یکی از ماندگارترین دیالوگهای تاریخ سینما را رقم زد؛ جایی که او در میان شعلههای جنگ ویتنام با غرور میگوید: «بوی ناپالم در صبح را دوست دارم.» دووال در طول فعالیت حرفهای خود گسترهای چشمگیر از شخصیتها از قانونمداران کمحرف و پدران سختگیر گرفته تا ضدقهرمانهای پیچیده و روزنامهنگاران سرسخت ورزشی را ایفا کرد. آخرین حضور سینمایی او در سال ۲۰۲۲ و در کنار کریستین بیل در فیلم The Pale Blue Eye رقم خورد.
طبق وصیت او مراسم رسمی برگزار نخواهد شد. خانوادهاش از علاقهمندان خواستهاند برای گرامیداشت یادش، همانگونه که زندگی میکرد عمل کنند؛ با تماشای یک فیلم بزرگ، تعریف یک داستان خوب در جمع دوستان یا سفری کوتاه در دل طبیعت برای قدردانی از زیباییهای جهان.
