مدیرکل دفتر ارتباط با جامعه و صنعت وزارت علوم با تأکید بر ضرورت تبدیل ارتباط دانشگاه و صنعت از همکاری‌های مقطعی به رابطه‌ای پایدار و مسئله‌محور گفت: مهم‌ترین مشکل در این مسیر، نبود زبان مشترک و سازوکار پایدار میان دانشگاه و صنعت است و در حال حاضر تنها حدود ۲۴ درصد اعضای هیئت علمی در قراردادهای ارتباط با صنعت مشارکت دارند.
دکتر محمد سعید سیف، مدیرکل دفتر ارتباط با جامعه و صنعت وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، با اشاره به نقش دانشگاه و صنعت در حل مسائل کشور به خبرنگار سیناپرس گفت: دانشگاه و صنعت باید به‌عنوان دو بخش مهم زنجیره حل مسائل کشور با یکدیگر همکاری کنند. هدف وزارت علوم، تبدیل این ارتباط از همکاری‌های مقطعی به رابطه‌ای پایدار، مسئله‌محور و نتیجه‌محور است؛ به‌گونه‌ای که صنعت مسائل واقعی خود را مطرح کند و دانشگاه برای آنها راه‌حل علمی و فناورانه ارائه دهد.
وی افزود: حوزه‌هایی مانند آب، انرژی، محیط‌زیست، سلامت، حمل‌ونقل، کشاورزی، معدن و هوش مصنوعی از مهم‌ترین مسائل قابل پیگیری هستند و دانشگاه باید از ظرفیت پژوهشگران، آزمایشگاه‌ها و دانشجویان برای حل این چالش‌ها استفاده کند.
سیف تاکید کرد: در نهایت، هدف این است که خروجی دانشگاه فقط مقاله نباشد، بلکه به راه‌حل، محصول، سیاست‌گذاری و اثر واقعی بر اقتصاد و زندگی مردم منجر شود.
دانشگاه و صنعت هنوز به زبان مشترک نرسیده‌اند
مدیرکل دفتر ارتباط با جامعه و صنعت وزارت علوم درباره مهم‌ترین چالش موجود در ارتباط دانشگاه و صنعت گفت: مهم‌ترین مشکل، نبود زبان مشترک و سازوکار پایدار میان این دو است؛ دانشگاه به‌صورت معمول بر تولید دانش تمرکز دارد، در حالی که صنعت به زمان، هزینه، ریسک و بازگشت سرمایه توجه می‌کند.
وی ادامه داد: این فاصله فقط ناشی از دانشگاه نیست و عواملی مانند کمبود سرمایه‌گذاری صنعتی در پژوهش، نوسان سیاست‌ها و پیچیدگی‌های اداری نیز مؤثرند. در مقابل، دانشگاه باید بیشتر با نیازهای واقعی کشور و صنعت هماهنگ شود.
سیف با تاکید بر ضرورت تغییر رویکرد در این حوزه تصریح کرد: این ارتباط باید از حالت مقطعی و واکنشی به همکاری بلندمدت تبدیل شود؛ یعنی صنعت نیازهای آینده خود را مطرح کند و دانشگاه نیز ظرفیت‌های پژوهشی و فناورانه خود را برای آن بسیج کند.
ارزش همکاری دانشگاه و صنعت به ۱۱ هزار و ۷۵۲ میلیارد تومان رسید
وی با اشاره به آمار مشارکت اعضای هیئت علمی در قراردادهای ارتباط با صنعت گفت: در حال حاضر تنها حدود ۲۴ درصد اعضای هیئت علمی در قراردادهای ارتباط با صنعت مشارکت دارند و ارزش همکاری‌های دانشگاه‌ها و پژوهشگاه‌ها با جامعه و صنعت در سال ۱۴۰۴ به حدود ۱۱ هزار و ۷۵۲ میلیارد تومان رسیده است بنابراین ارتباط دانشگاه و صنعت وجود دارد، اما هنوز به اندازه ظرفیت کشور گسترده، پایدار و نظام‌مند نشده است.
سیف درباره برنامه وزارت علوم برای افزایش اعتماد صنعت به توان پژوهشی دانشگاه‌ها گفت: اعتماد صنعت به دانشگاه با نتیجه عملی و حل مسائل واقعی _نه صرفا با بخشنامه_ ایجاد می‌شود به همین دلیل، وزارت علوم به دنبال اتصال نیازهای پژوهشی و تخصصی صنایع به ظرفیت دانشگاه‌هاست.
وی افزود: به‌عنوان نمونه، در طرح فرصت‌های مطالعاتی اعضای هیئت علمی در جامعه و صنعت، استادان با مسائل و نیازهای واقعی صنعت آشنا می‌شوند و پژوهش‌های کاربردی‌تری انجام می‌دهند. در سال ۱۴۰۴ حدود هزار عضو هیئت علمی در این طرح حضور داشته‌اند.
حرکت به سمت دانشگاه؛ شریک بلندمدت صنعت
مدیرکل دفتر ارتباط با جامعه و صنعت وزارت علوم، تقویت دفاتر ارتباط با صنعت، مراکز مهارت‌آموزی، معرفی طرح‌های موفق و ایجاد ارتباط مستقیم میان صاحبان مسئله و دانش را از دیگر اقدامات این حوزه عنوان کرد.
وی همچنین گفت: قانون جهش تولید دانش‌بنیان و اعتبار مالیاتی تحقیق و توسعه می‌تواند ریسک همکاری صنعت و دانشگاه را کاهش دهد.
سیف در پایان تاکید کرد: هدف مناسب می‌تواند تبدیل دانشگاه از یک مرکز علمی و آموزشی سنتی به شریک بلندمدت صنعت در حل مسئله و توسعه فناوری باشد.
خبرنگار: فرزانه صدقی
