سوبو دونگ توضیح میدهد که تکنیک مورد استفادهی آنها شباهت زیادی به سیستم درک عمق در چشم انسان دارد؛ همانطور که فاصله اندک میان دو چشم ما باعث میشود تصویر را سهبعدی ببینیم، اختلاف مکان زمین و تلسکوپ گایا نیز دید متفاوتی به دانشمندان داد. پدیده ریزهمگرایی گرانشی توسط گایا حدود دو ساعت دیرتر از رصدخانههای زمینی ثبت شد. همین اختلاف زمانی ناچیز، کلید اصلی محاسبات بود و به پژوهشگران امکان داد تا فاصله دقیق سیاره را محاسبه و جرم آن را تخمین بزنند.
گاوین کلمن، پژوهشگر در دانشگاه کوئین مری لندن، دربارهی اهمیت این کشف میگوید: «چشمگیر است که برای اولین بار موفق شدیم جرم این اجرام را به دست آوریم. موفقیت صرفاً به این دلیل ممکن شد که نویسندگان مطالعه همزمان به مشاهدات زمینی و دادههای گایا دسترسی داشتند و از دو مکان متفاوت به تماشای این واقعه نشستند.»
یافتههای تیم نشان میدهد که جرم سیاره سرگردان تقریباً با سیاره زحل برابری میکند، اما این عدد فراتر از آمار ساده است و سرنخهایی از گذشتهی پرفراز و نشیب این سیاره نیز ارائه میدهد. دونگ میگوید: «دانستن جرم، نقطه شروع ماست. حالا میتوانیم بفهمیم منشأ و تاریخچهی این سیاره چه بوده است.»
دونگ امیدوار است مطالعه به سکوی پرتابی برای پژوهشهای آینده تبدیل شود. این مسیر هیجانانگیز اواخر سال جاری میلادی با پرتاب تلسکوپ فضایی نانسی گریس رومن ناسا سرعت بیشتری خواهد گرفت. دیوید بنت، دانشمند ارشد ناسا، اشاره میکند که این تلسکوپ جدید میتواند کل آسمان را هزار برابر سریعتر از هابل تصویربرداری کند و احتمالاً صدها سیاره سرگردان دیگر را شناسایی خواهد کرد.
دانشمندان اکنون با استفاده از روشی که در مطالعه اخیر ابداع شده، ابزار لازم برای اندازهگیری جرم سیارههای بدون ستاره را در اختیار دارند. همانطور که سوبو دونگ با خوشبینی میگوید: «اکنون درها برای مطالعه این جمعیت نوظهور از سیارات باز شده است.»
مطالعه در نشریهی ساینس منتشر شده است.
