اسکلت بدن یک انسان بالغ به طور معمول از ۲۰۶ استخوان تشکیل شده است، اما این تعداد همیشه ثابت و یکسان نیست. بر کسی پوشیده نیست که نوزادان در مقایسه با بزرگسالان تعداد بیشتری استخوان دارند. نوزادان تازه متولدشده معمولاً بین ۲۷۵ تا ۳۰۰ استخوان دارند. با افزایش سن و رشد کودک، استخوانهای کوچکتر بهتدریج به یکدیگر جوش میخورند و سختتر میشوند و در نهایت استخوانهای بزرگتر را تشکیل میدهند. در نتیجه، اغلب بزرگسالان تنها ۲۰۶ استخوان دارند.
با این حال، این پرسش مطرح میشود که آیا ممکن است یک فرد بزرگسال نیز استخوانهایی بیشتر از تعداد معمول داشته باشد؟ در بسیاری از موارد، نشانههای واضح و قابلتشخیصی وجود ندارد که نشان دهد فردی بیش از تعداد معمول استخوان دارد. وندان پاتل، جراح ارتوپد در مرکز پزشکی مرسی در بالتیمور، توضیح میدهد که تشخیص وجود استخوان اضافی در یک فرد میتواند بسیار دشوار باشد. به گفته او، در اغلب مواقع استخوانهای فرعی هیچ علامتی ایجاد نمیکنند. معمولاً زمانی متوجه وجود این استخوانها میشوند که فرد به دلایلی کاملاً نامرتبط تحت تصویربرداری با اشعه ایکس قرار میگیرد.
ارن اوگوت، دانشیار آناتومی در دانشگاه مدنیت استانبول، بیان میکند که حتی زمانی که استخوانهای فرعی در تصاویر رادیولوژی دیده میشوند، اغلب نادیده گرفته میشوند یا به اشتباه به عنوان قطعات ناشی از شکستگی یا تغییرات مرتبط با افزایش سن تفسیر میشوند. به طور کلی، مطالعات نشان میدهد که این استخوانها در حدود ۱۰ تا ۳۰ درصد از جمعیت عمومی دیده میشوند، اما به گفته اوگوت، شیوع واقعی آنها احتمالاً بیش از آن چیزی است که معمولاً تصور میشود.
به گفته وندان پاتل، استخوانهای فرعی بهویژه در ناحیه پا و مچ پا شایع هستند. رایجترین نوع استخوان فرعی، استخوانی است که با نام اوس تریگونوم شناخته میشود. این استخوان در حدود ۱۰ تا ۲۵ درصد از افراد مشاهده میشود و در بخش پشتی مفصل مچ پا قرار دارد. این ساختار میتواند باعث ایجاد درد شود، بهخصوص هنگام کشیدن پنجه پا و خمکردن مچ به سمت پایین.
یکی دیگر از استخوانهای فرعی نسبتاً شایع، اوس تیبیال اکسترنوم است که با عنوان ناویکولار فرعی نیز شناخته میشود. این استخوان در حدود ۱۲ درصد از جمعیت دیده میشود و در بخش داخلی پا، در مجاورت استخوان ناویکولار طبیعی قرار دارد. در برخی موارد، استخوان ناویکولار بزرگتر از حد معمول به نظر میرسد. این وضعیت میتواند موجب درد در قوس کف پا شود و اغلب با ناهنجاری کف پای صاف همراه است.
پزشکان همچنین از وجود تعدادی استخوان فرعی نادر آگاهی دارند که معمولاً از طریق بررسی اجساد یا تصویربرداریهای پزشکی شناسایی شدهاند. اوگوت به عنوان نمونه به اواس استابولی در ناحیه لگن اشاره میکند که ممکن است با درد لگن همراه باشد. بر اساس این استخوان در کمتر از ۵ درصد از جمعیت عمومی مشاهده میشود.
در برخی افراد، وجود دندههای اضافی نیز امکانپذیر است. بر اساس اطلاعات کلینیک کلیولند، تا ۱ درصد از افراد در بدو تولد یک یا حتی دو استخوان اضافی در ناحیه گردن دارند که به آنها دندههای گردنی گفته میشود. این استخوان نادر شباهت زیادی به دندههای معمولی ندارد و ممکن است بهجای قرارگیری افقی مانند دندههای قفسه سینه، به صورت عمودی یا مورب رشد کند. در اغلب موارد، دندههای گردنی مشکلی ایجاد نمیکنند، اما در برخی افراد میتوانند باعث درد یا ضعف در بازو شوند. در چنین شرایطی، فیزیوتراپی یا درمان دارویی میتواند کمککننده باشد. همچنین در صورت لزوم، امکان برداشتن این استخوانها از طریق جراحی وجود دارد.
