پژوهشگران در تحقیق جدیدی میگویند که بافت چربی، وزیکولها یا ریزکیسههایی آزاد میکند که به مغز پیام میدهند تا پلاکهای مرتبط با آلزایمر تولید کند. به گفته محققان، مقابله با این وزیکولها که از آنها با نام «پیامرسانهای سلولی» یاد شده میتواند به روش بسیار خوبی برای پیشگیری یا درمان افراد در معرض خطر آلزایمر تبدیل شود.
چاقی و اضافهوزن طی سالها بهعنوان عامل خطر طیف گستردهای از بیماریها شناخته شده، اما ارتباط دقیق آن با بیماری آلزایمر تاکنون ناشناخته بوده است.
ارتباط بین چربی در چاقی و ابتلا به آلزایمر
در پژوهش جدید که توسط پژوهشگران بیمارستان هیوستون متدیست (Houston Methodist) انجام شده، آنها نشان دادهاند که وزیکولهای خارجسلولی مشتقشده از چربی، در بدن افراد چاق میتوانند موجب تجمع پلاکهای آمیلوئید بتا شوند که یکی از شاخصترین ویژگیهای آلزایمر هستند.
مطالعه آنها که در نشریه Alzheimer’s & Dementia منتشر شده، بهطور ویژه به بررسی ارتباط میان چاقی و بیماری آلزایمر میپردازد که بیش از 7 میلیون آمریکایی به آن مبتلا هستند. طبق نتایج این پژوهش، محتوای چربی این وزیکولها در افراد چاق با افراد لاغر متفاوت است. همچنین نحوه تأثیرگذاری آنها بر سرعت تجمع آمیلوئید-بتا میتواند بسته به سطح و نوع برخی از چربیها متفاوت باشد.
محققان در آزمایشهای خود از موشها و نمونههای چربی انسانی استفاده کردهاند تا نحوه عملکرد این ذرات بررسی شود. به گفته آنها، این وزیکولها میتوانند از سد خونی-مغزی عبور کرده و پیامهای زیستی خود را به مغز منتقل کنند.
پژوهشگران این مرکز علمی میگویند هدفگیری این پیامرسانهای ریز و جلوگیری از ارتباط آنها که منجر به شکلگیری پلاک میشود، میتواند خطر ابتلا به آلزایمر را در افراد چاق کاهش دهد. آنها پیشنهاد کردهاند تحقیقات آینده بر توسعه داروهایی متمرکز شود که میتوانند جلوی تجمع پروتئینهای سمی مرتبط با آلزایمر (مانند آمیلوئید-بتا) را در افراد در معرض خطر بگیرد.
